پروتکل DHCP چیست و چه کاربردی در شبکه‌های کامپیوتری دارد؟

در حالی که امروزه چندین پروتکل مدیریت شبکه وجود دارد، DCHP به عنوان یکی از محبوب‌ترین گزینه‌ها به راه خود ادامه می‌دهد. DCHP مخفف Dynamic Host Configuration Protocol است و وظیفه خودکارسازی پیکربندی یا راه اندازی دستگاه‌ها را در شبکه‌ برعهده دارد. ماهیت DCHP به دستگاه‌ها اجازه می‌دهد تا از خدمات شبکه مانند NTP، DNS و سایر پروتکل‌های ارتباطی مبتنی بر TCP یا UDP استفاده کنند.
این پروتکل در تنظیم پویا یا تغییر پارامترهای پیکربندی هاست تاثیرگذار است. هنگامی که DHCP پارامترهای پیکربندی را به هر دستگاه در شبکه مربوطه اختصاص دهد، دستگاه می‌تواند با شبکه‌های IP دیگر ارتباط برقرار کند. در هر شبکه می‌توان یک آدرس IP را به صورت دستی یا پویا به هاست اختصاص داد. در یک شبکه کوچک که دارای 2 یا 3 کامپیوتر است، آدرس‌های IP را می‌توان به صورت دستی در شبکه تنظیم کرد، اما شبکه‌ای را تصور کنید که دارای صدها کامپیوتر باشد و آدرس‌های IP را باید به همه آن‌ها اختصاص داد؛ آیا این کار امکانپذیر است؟ این موضوع برای مدیران شبکه یک کابوس است! دو میزبان نمی‎توانند آدرس IP یکسانی داشته باشند و تخصیص آدرس IP به صورت دستی می‌تواند منجر به خطا یا اشتباه شود. بنابراین، برای حل این مشکل به یک پروتکل مدیریت شبکه DHCP نیاز داریم. پروتکل مدیریت شبکه DHCP آدرس‌های IP را به آسانی به اشتراک می‌گذارد. این مقاله به بررسی DHCP می‌پردازد. در اینجا توضیح می‌دهیم که DHCP چیست و همچنین نحوه عملکرد آن را مورد بررسی قرار می‌دهیم.
DHCP چیست؟
DHCPمخفف کلمه Dynamic Host Configuration Protocol است. پروتکل پیکربندی میزبان پویا یک پروتکل مدیریت شبکه است که برای تخصیص آدرس IP پویا و سایر اطلاعات به میزبان شبکه از آن استفاده می‌شود. DHCP تخصیص آدرس IP را به صورت خودکار مدیریت کرده و این خودکارسازی وظایف مدیر شبکه را بسیار آسان می‌کند. پروتکل مدیریت شبکه DHCP علاوه بر آدرس IP، Subnet masks، default gateway و آدرس سرور نام دامنه (DNS) و سایر تنظیمات را به هاست اختصاص می‌دهد.
اجزای DCCP
سرور DHCP: معمولا یک سرور یا روتر است که اطلاعات پیکربندی شبکه را در خود نگه می‌دارد.
DHCP Client: نقطه پایانی است که اطلاعات پیکربندی را در هر دستگاه مانند کامپیوتر یا موبایل از سرور دریافت می‌کند.
عامل رله DHCP: اگر فقط یک سرور پروتکل مدیریت شبکه DHCP برای چندین شبکه LAN دارید، عامل رله DHCP موجود در هر شبکه درخواست DHCP را به سرورها ارسال می‌کند. عامل رله باعث می‌شود تا سرورهای DHCP بتوانند درخواست از شبکه‎ها را مدیریت کنند.
مجموعه آدرس IP: شامل لیستی از آدرس‎های IP است که برای تخصیص به مشتری در دسترس هستند.
Subnet Mask: به میزبان می‎گوید که در حال حاضر در کدام شبکه حضور دارد.
Lease Time: مدت زمانی است که آدرس IP در دسترس مشتری است. مشتری باید پس از یک مدت مشخص آدرس IP را تمدید کند.
Gate address: Gate address به میزبان اجازه می‌دهد تا بداند Gate اتصال به اینترنت کجاست.
معایب و مزایای پروتکل مدیریت شبکه DHCP
• پیکربندی ایمن و قابل اعتماد
• سهولت افزودن مشتریان جدید به شبکه
• کاهش تداخل آدرس‎های IP
• پیکربندی و تخصیص دقیق IP
• پیکربندی مجدد فضای آدرس IP در سرور DHCP بدون نیاز به پیکربندی مجدد کلاینت
• تخصیص IP تکراری یا نامعتبر وجود ندارد
سرورهای DHCP هیچ مکانیزم امنی برای احراز هویت کلاینت ندارند، بنابراین هر کلاینت جدیدی می‌تواند به شبکه متصل شود. این امر دارای خطرات امنیتی مانند: اختصاص دادن آدرس IP به مشتریان غیرمجاز و استخراج آدرس IP از آن‌هاست.
DHCPچگونه کار می‌کند؟
پروتکل مدیریت شبکه DHCP بر اساس مدل کلاینت-سرور عمل می‌کند. سرور DHCP مجموعه‌ای از آدرس‌های IP و اطلاعات مربوط به پارامترهای پیکربندی کلاینت مانند: Default gateway و نام دامنه را مدیریت می‎کند. سرور DHCP با یک آدرس خاص و اطلاعات معتبر تنها برای دوره زمانی مشخص معتبر است و پیکربندی آن توسط کارشناس شبکه انجام می‌شود.
در شبکه‌های بزرگی که از multiple links تشکیل شده‌اند، یک سرور پروتکل مدیریت شبکه DHCP با کمک عوامل رله DHCP که روی روترهای متصل به هم قرار دارند به کل شبکه سرویس می‌دهد. چنین عواملی پیام‌ها را بین کلاینت‌های DHCP و سرورهای DHCP واقع در زیر شبکه‌های مختلف منتقل می‌کنند. DHCP در لایه برنامه کار می‌کند تا به صورت پویا آدرس IP را به کلاینت اختصاص دهد و از این طریق تبادل پیام‌هایی به نام تراکنش‎های DHCP اتفاق می‎افتد.
DHCP Discovery: کلاینت DHCP پیام‌هایی را برای کشف سرورهای DHCP منتقل می‌کند. کامپیوتر مشتری بسته‌ای را با مقصد پخش پیش فرض 255.255.255.255 یا آدرس پخش زیرشبکه خاص در صورت پیکربندی ارسال می‌کند. 255.255.255.255 یک آدرس پخش ویژه است که به شما امکان می‌دهد یک بسته پخش را به شبکه‌ای که به آن متصل هستید ارسال کنید.
DHCP Offer: هنگامی که سرور DHCP پیام DHCP Discover را دریافت می‌کند، با ارسال پیام پیشنهادی DHCP به مشتری، یک آدرس IP را به مشتری ارائه می‌کند. این پیام پیشنهادی DHCP شامل آدرس IP پیشنهادی برای مشتری DHCP، آدرس IP سرور، آدرس MAC مشتری، subnet mask، default gateway، آدرس DNS و lease information است.
DHCP Request: در بیشتر موارد، مشتری می‌تواند چندین پیشنهاد DHCP دریافت کند، زیرا در یک شبکه سرورهای DHCP زیادی وجود دارد. اگر آدرس ‌دهی IP یک سرور با مشکل مواجه شود، سرورهای دیگر می‌توانند نسخه پشتیبان تهیه کنند؛ اما مشتری فقط یک پیشنهاد DHCP را دریافت می‌کند. در پاسخ به این پیشنهاد، مشتری یک درخواست به یکی از سرورهای DHCP ارسال می‌کند. تمام آدرس‌های IP ارائه شده دیگر از سرورهای DHCP باقیمانده برداشته شده و به مجموعه آدرس‌های IP موجود بازگردانده می‌شوند.
DHCP Acknowledgment: سرور سپس Acknowledgment را برای مشتری ارسال می‌کند و استفاده از پروتکل مدیریت شبکه DHCP را برای مشتری تایید می‌کند. سرور ممکن است هر پیکربندی دیگری را که مشتری خواسته باشد ارسال کند. در این مرحله پیکربندی IP تکمیل شده و مشتری می‌تواند از تنظیمات IP جدید استفاده کند.
سه روش برای تخصیص آدرس های IP
تخصیص پویا
مدیر شبکه طیفی از آدرس‌ها را برای پروتکل مدیریت شبکه DHCP رزرو می‌کند و در طول پیاده سازی اولیه شبکه هر کلاینت DHCP در شبکه برای درخواست یک آدرس IP از سرور DHCP پیکربندی شده است. فرآیند درخواست در یک دوره زمانی قابل کنترل به سرور DHCP اجازه می‌دهد تا آدرس‌های IP که تمدید نشده‌اند بازیابی و سپس مجددا تخصیص داده شوند.
تخصیص خودکار
پروتکل مدیریت شبکه DHCP به طور دائم یک آدرس IP را از محدوده تعریف شده توسط مدیر به مشتری درخواست کننده اختصاص می‌دهد. این مورد همانند تخصص پویا است اما سرور DHCP جدولی از تخصیص آدرس IP گذشته را نگه می‌دارد.
تخصیص دستی
به این روش تخصیص استاتیک DHCP، تخصیص آدرس ثابت، رزرو و اتصال آدرس MAC/IP نیز می‌گویند. مدیر شبکه یک شناسه منحصر به فرد (شناسه مشتری یا آدرس MAC) را برای هر مشتری به یک آدرس IP اختصاص می‌دهد.
توضیحات شبکه
در یک شبکه معمولی DHCP، یک سرور DHCP و چندین سرویس گیرنده DHCP مانند: رایانه‌های شخصی و رایانه‌های کوچک وجود دارد. پروتکل مدیریت شبکه DHCP از مدل کلاینت-سرور استفاده می‌کند؛ یعنی یک سرویس گیرنده برای پارامترهای پیکربندی مانند: آدرس IP، default gateway و subnet maskبه سرور اعمال می‌شود. معمولا سرور به پارامترهای پیکربندی درخواستی پاسخ می‌دهد.
یک سرور DHCP آدرس‌های IP را به رایانه‌ها اختصاص می‌دهد و این کار اغلب در شبکه‌های سازمانی برای کاهش تلاش‌ و هزینه پیکربندی استفاده می‌شود. تمام آدرس‌های IP رایانه‌ها در پایگاه داده‌ای که روی یک ماشین سرور قرار دارد، ذخیره می‌شوند.
نتیجه گیری
پروتکل مدیریت شبکه DHCP در شبکه‎های اینترنتی برای تخصیص خودکار IP و سایر پارامترهای ارتباطی به دستگاه‌های متصل به شبکه با استفاده از معماری کلاینت-سرور استفاده می‌شود. این فناوری نیاز به پیکربندی جداگانه دستگاه‌های شبکه را به صورت دستی از بین می‌برد و از دو جز شبکه، یک سرور DHCP شبکه نصب شده در مرکز و نمونه‌های مشتری از Protocol stack در هر رایانه یا دستگاه تشکیل شده است.
پروتکل اینترنت (IP) نحوه ارتباط دستگاه‌ها در داخل و بین شبکه‌های محلی در اینترنت را تعریف می‌کند. یک سرور DHCP می‌تواند تنظیمات IP را در دستگاه‌های موجود در شبکه محلی خود مدیریت کند، به عنوان مثال: با اختصاص آدرس‌های IP به آن دستگاه‌ها به صورت خودکار و پویا.

زبان برنامه نویسی R برنامه‌ای برای تحلیلگران داده

زبان برنامه نویسی R برای محاسبات آماری و گرافیکی است که توسط تیم R Core و بنیاد R برای محاسبات آماری پشتیبانی می‌شود. R توسط راس ایهاکا و رابرت جنتلمن در دانشگاه اوکلند نیوزلند ایجاد شد. این زبان در میان داده کاویان، بیوانفورماتیکان و آماردانان برای تجزیه و تحلیل داده‌ها و توسعه نرم افزارهای آماری استفاده می‌شود. R به صورت رایگان تحت مجوز عمومی گنو در دسترس است و نسخه‌های باینری از پیش کامپایل شده برای سیستم عامل‌های مختلف مانند: لینوکس، ویندوز و مک ارائه شده است. زبان برنامه نویسی "R" از حرف اول نام دو توسعه دهنده آن، راس ایهاکا و رابرت جنتلمن گرفته شده است.

زبان برنامه نویسی R چیست؟

R یک زبان برنامه نویسی منبع باز برای تجزیه و تحلیل پیش بینی داده‌هاست. نسخه اولیه R در سال 1955 منتشر شد تا افرادی که در رشته آمار تخصص دارند بتوانند با مهارت‌های برنامه نویسی پیشرفته داده‌های پیچیده را تجزیه و تحلیل کنند. همچنین می‌توانند این نتایج را در نمودارهای بصری نمایش دهند.

R شامل توابعی است که از مدل سازی خطی، مدل سازی غیر خطی، آمار کلاسیک، طبقه بندی و خوشه بندی پشتیبانی می‌کند. این برنامه بر روی پلتفرم‌های یونیکس و سایر سیستم‌ها از جمله لینوکس، ویندوز و MacOS کامپایل و اجرا می‌شود. R programming language برای برنامه نویسان نرم افزار، آماردانان و داده کاویانی که مشتاقانه منتظر توسعه نرم افزارهای آماری با استفاده از برنامه نویسی R هستند، طراحی شده است.

محیط زبان برنامه نویسی R

محیط برنامه نویسی زبان R حول یک رابط خط فرمان استاندارد تعریف شده است. کاربران از این محیط برای خواندن داده‌ها و بارگذاری آن‌ها در فضای کاری، تعیین دستورات و دریافت نتایج استفاده می‌کنند. دستورات می‌توانند هر چیزی باشند از عملگرهای ساده ریاضی مانند: +، -، * و / گرفته تا توابع پیچیده‌تر که رگرسیون خطی  (رگرسیون یعنی پیش بینی تغییرات یک متغیر بر اساس اطلاعات متغیر دیگر) و سایر محاسبات پیشرفته را انجام می‌دهند.

محیط زبان R به کاربران اجازه می‌دهد تا عملیات‌های مستقل مانند: بیرون کشیدن یک متغیر ثابت، اجرای رگرسیون را در مجموعه داده‌های حاصل در یک تابع واحد که می‌توان بارها و بارها استفاده کرد، ترکیب کنند. توابع حلقه در محیط برنامه نویسی R بسیار محبوب هستند. این توابع به کاربران امکان می‌دهند که اقداماتی را به‌ طور مکرر انجام دهند، مانند: بیرون کشیدن نمونه‌ها از یک مجموعه داده بزرگ‌تر.

ویژگی‌های زبان برنامه نویسی R  

• آمار پایه: رایج‌ترین اصطلاحات آماری پایه عبارتند: از میانگین، حالت و میانه. همه‌ی این‌ها به عنوان معیارهای گرایش مرکزی شناخته می‌شوند بنابراین با استفاده از R programming language می‌توانیم گرایش مرکزی را به راحتی اندازه گیری کنیم.

• تجزیه و تحلیل داده‌ها: مجموعه‌ای منسجم و یکپارچه‌ از ابزارها را برای تجزیه و تحلیل داده‌ها فراهم می‌کند.

• بسته‌های R: یکی از ویژگی‌های اصلی R این است که کتابخانه‌ها در دسترس کاربران است. R دارای CRAN (شبکه آرشیو جامع R) می‌باشد: مخزنی که بیش از 10000 بسته را در خود جای داده است.

• محاسبات توزیع شده: محاسبات توزیع شده مدلی است که در آن اجزای یک سیستم نرم افزاری بین چندین کامپیوتر به اشتراک گذاشته می‌شود تا کارایی و عملکرد را بهبود بخشد.

چرا زبان برنامه نویسی R؟

زبان R به عنوان یک ابزار پیشرو برای یادگیری ماشین، آمار و تجزیه و تحلیل داده‌ها استفاده می‌شود. در محیط برنامه نویسی R اشیا، توابع و بسته‌ها به راحتی ایجاد می‌شوند. R یک زبان برنامه نویسی مستقل است؛ یعنی  ادامه مطلب...

انواع سیستم‌های کامپیوتری و کاربرد آن‌ها در آینده

کامپیوترهای مدرن در خانه‌ها، ادارات، مشاغل، بیمارستان‌ها و مدارس یافت می‌شوند. جامعه معاصر به قدری به رایانه وابسته شده است که بسیاری از مردم هنگامی که رایانه‌ها برای لحظه‌ای از کار بیفتند نمی‌توانند کار کنند. به دلیل این وابستگی، رایانه‌ها به عنوان ابزاری ضروری برای همه موارد از ناوبری گرفته تا سرگرمی در نظر گرفته می‌شوند. کامپیوترهای امروزی کوچک‌تر، دارای عملکرد سریع‌تر و ارزان‌تر از مدل‌های قبلی خود هستند. امروزه رایانه هایی با نام  تین کلاینت وجود دارند که به اندازه یک جعبه شکلات کوچک هستند.

داده‌های شخصی و نوت بوک برای کاربران قابل حمل است و به افراد فرصت کار در مکان‌های مختلف را می‌دهد. این سیستم‌ها طیف گسترده‌ای از اتصال و دسترسی به اطلاعات را در شبکه‌های محلی، گسترده و بی‌سیم فراهم می‌کنند.که به کاربران امکان کنترل بیشتری بر زمان خود می‌دهد. جدیدترین سیستم‌های کامپیوتری در آینده عبارتند از: رایانه‌های مبتنی بر DNA، دستگاه‌های واقعیت مجازی، رایانه‌های کوانتومی، رایانه‌های نوری و سیستم‌های هیبریدی.

سیستم‌های کامپیوتری مبتنی بر DNA

آیا می‌توان از مولکول‌های کوچک مانند DNA به عنوان پایه‌ای برای دستگاه‌های محاسباتی جدید استفاده کرد؟ زیست شناس و ریاضیدانی به نام لئونارد آدلمن اولین بار در اواسط دهه 1990 ژنتیک و فناوری کامپیوتر را به هم مرتبط کرد. آدلمن با استفاده از چهار نوکلئوتید که برای تشکیل DNA ترکیب می‌شوند، مشکلی را رمز گذاری کرد و متوجه شد که محلول DNA دقیق است. یک کامپیوتر مبتنی بر DNA تفاوت های اساسی با یک کامپیوتر سنتی دارد.

به جای ذخیره داده‌ها روی تراشه‌های سیلیکونی و انجام محاسبات روی ارقام باینری، محاسبات DNA بر داده‌های موجود در الگوهای مولکول‌های یک رشته DNA مصنوعی تکیه می‌کند. هر رشته نشان دهنده یک پاسخ برای مسئله است. برای بدست آوردن یک راه حل، کامپیوتر DNA همه رشته‌ها را به طور همزمان تحت یک سری واکنش‌های شیمیایی قرار می‌دهد که محاسبات ریاضی را تقلید می‌کنند. مزیت محاسبات DNA این است که به صورت موازی کار کرده و تمام پاسخ‌های ممکن را به طور همزمان پردازش می‌کند. یک کامپیوتر الکترونیکی می‌تواند تنها یک پاسخ بالقوه را در یک زمان تجزیه و تحلیل کند.

با پیشرفت تکنولوژی، در آینده اتفاقات شگفت انگیز و جالبی رخ می‌دهد زیرا رایانه‌های مبتنی بر DNA می‌توانند برای انجام برنامه‌های پردازش موازی و رمزگشایی اطلاعات استراتژیک مانند: داده‌های بانکی، نظامی و ارتباطات استفاده شوند.

سیستم‌های کامپیوتری با دستگاه‌های واقعیت مجازی

واقعیت مجازی (VR) کاربر خود را در دنیای شبیه سازی شده از امکانات و اقدامات غوطه ور می‌کند. در دنیای مجازی، کاربر این توانایی را دارد به تحریک‌های لمسی پاسخ دهد. کاربران اشیا را دستکاری می‌کنند، رندرهای معماری را بررسی می‌کنند و در یک محیط قبل از تبدیل شدن به واقعیت فیزیکی با یکدیگر تعامل دارند. این اغلب بسیار مقرون به صرفه است و از وظایف تصمیم گیری پشتیبانی می‌کند. VR اغلب در موقعیت‌های مدل‌ سازی استفاده می‌شود، اما آینده آن در زمینه‌های دیگر امیدوار کننده است: آموزش، دولت، پزشکی و استفاده‌های شخصی.

ادارات دولتی ممکن است از فناوری واقعیت مجازی برای بهبود خدمات، ارائه بهتر مراقبت‌های بهداشتی و نظارت بر تغییرات محیطی در کیفیت هوا، تالاب‌ها، لایه‌های اوزون و سایر مناطق زیست‌ محیطی استفاده کنند. مناطق پزشکی می‌توانند از VR برای آموزش کارورزان و پزشکان شاغل در مورد روش‌ها و تجهیزات جدید استفاده کنند. فناوری واقعیت مجازی همچنین می‌تواند برای تقویت بازی‌های آموزشی، فیلم‌های سه بعدی و کنفرانس‌ها و تلاش‌های ارتباطی بی‌درنگ استفاده شود.

سیستم‌های کامپیوتری کوانتومی

اولین کاربرد نظریه کوانتومی و کامپیوترها در سال 1981 در آزمایشگاه ملی آرگون رخ داد. در سال 1985 یک کامپیوتر موازی کوانتومی پیشنهاد شد. امروزه، فیزیکدانان و دانشمندان کامپیوتر امیدوارند که از عدم دقت ذرات ریز اتمی بتوان برای حل مسائلی استفاده کرد کهتاکنون حل نشده باقی مانده‌اند. دستکاری این ذرات کوچک زیر اتمی به محققان این امکان را می‌دهد که مسائل بزرگ‌تر و پیچیده‌تری مانند: تعیین خواص دارو، انجام محاسبات پیچیده، پیش بینی دقیق شرایط آب و هوایی، و کمک به طراحان تراشه برای ایجاد مدارهایی که در حال حاضر غیر ممکن است را حل کنند.

سیستم‌ کامپیوتری نوری

از آنجایی که طراحان تراشه‌های ریز پردازنده به محدودیت‌های فیزیکی دست می‌یابند که مانع از ساخت سریع‌تر تراشه‌ها می‌شود به دنبال موارد دیگری برای   ادامه مطلب...

مفهوم سن استوریج (SAN Storage) و کاربرد آن به زبان ساده

امروزه سیستم‌های ذخیره اطلاعات نقش مهمی در پیشرفت تکنولوژی دارند. به طور کلی در کسب و کارهای امروزی اطلاعات امنیتی بسیاری وجود دارد که به محلی امن برای نگهداری آن‌ها نیاز داریم. استوریج یک بخش‌ اصلی در دستگاه‌هاست که تمام اطلاعات را در خود ذخیره می‌کند. در واقع می‌توان گفت که مهم‌ترین کاربرد استوریج، نگهداری بکاپ‌ها و ذخیره سازی اطلاعات است. در بیشتر موارد کاربران به یک بانک اطلاعاتی مانند: فایل یا دیتای برنامه نیاز دارند تا به جای ذخیره اطلاعات بر روی هارد دیسک، آن دیتا را در اختیار تمام عناصر و سیستم‌های موجود در شبکه قرار دهد. آیا می‌خواهید از مزایای یک شبکه استوریج کارآمد به نفع شرکت خود استفاده کنید؟ اگر پاسخ شما بله است، پس این مقاله را بخوانید تا درباره سن استوریج و مزایای آن برای کسب و کارها و سازمان‌ها بیشتر بدانید.

سن استوریج (SAN Storage) چیست؟

SAN مخفف عبارت Storage Area Network می‌باشد. سن استوریج به یک شبکه ذخیره سازی تخصصی و پر سرعت گفته می‌شود که از هاست، سوئیچ، دستگاه‌ها و عناصر ذخیره سازی تشکیل شده است. این دستگاه‌ها و عناصر با کمک انواع توپولوژی‌ها و پروتکل‌ها به یکدیگر متصل می‌شوند.

در واقع این استوریج شبکه‌ای از دستگاه‌های ذخیره سازی می‌باشد که از طریق چندین سرور و کامپیوتر می‌توان از آن استفاده کرد. سن استوریج فضای ذخیره سازی مشترکی را فراهم می‌کند و تمام کامپیوترهای موجود در شبکه می‌توانند به حافظه موجود در سن استوریج دسترسی داشته باشند. به بیان ساده‌تر، SAN یک شبکه ذخیره سازی اطلاعات پر سرعت است که به دستگاه‌های سخت افزاری و نرم افزاری متصل می‌شود.

تجهیزات مورد استفاده در سن استوریج

در بیشتر موارد دستگاه ذخیره ساز SAN Storage از هاردیسک‌های سخت افزاری که در قالب RAID کار می‌کنند، تشکیل می‌شود. راه اندازی سن استوریج بر اساس فناوری کانال فیبر و پروتکل FBC انجام می‌شود و به تجهیزات مخصوصی نیاز دارد. تجهیزات این شبکه به شرح زیر می‌باشد:

• دستگاه‌های ذخیره سازی

• روتر

• سوئیچ

• سرور

مزایای SAN Storage چیست؟

اطلاعات در SAN Storage به صورت Block Level ذخیره می‌شود که به وسیله نرم افزارهای موجود بر روی سرور قابل دسترسی است. سن استوریج به سرور وابسته نیست و می‌تواند به صورت مستقل در شبکه کار کند. هر نرم افزاری بر روی هر سرور در شبکه می‌تواند به سن استوریج دسترسی داشته باشد. برای ارتقا حافظه در SAN Storage نیازی به اضافه کردن سرور جدید در شبکه نیست و تنها با اضافه کردن یک هارد دیسک به دستگاه می‌توان به راحتی منابع را افزایش داد.

SAN Storage برای انتقال اطلاعات از کانال فیبر نوری استفاده می‌کند که تاثیر شگفت انگیزی در سرعت ذخیره سازی اطلاعات دارد. SAN  در دستگاه‌های ذخیره سازی اطلاعات به دو صورت وجود دارد که یکی از آن‌ها شامل Tape Library  می‌باشد. یکی دیگر از مزایای سن استوریج آسان بودن انتقال اطلاعات در آن است. شرکت‌های بزرگ از سن به دلیل عدم وابستگی به سرور استقبال زیادی کرده‌اند. با استفاده از SAN Storage می‌توان سرورها را از طریق هارد دیسک بوت کرد و همچنین زمان بوت کردن سیستم هم کاهش میابد.

سن استوریج چگونه کار می‌کند؟

SAN Storage ترکیبی از سخت افزار و نرم افزار است که از پروتکل فیبر نوری استفاده می‌کند و برای ذخیره سازی اطلاعات به تجهیزات و شبکه‌های ذخیره سازی خاص نیاز دارد. به همین دلیل سن استوریج کمی گران‌تر از دیگر استوریج‌ها می‌باشد.

SAN Storage بر اساس فناوری کانال فیبر (fiber channel) می‌باشد که از پروتکل فیبر (FCP)  برای سیستم‌های باز و انواع اختصاصی آن برای رایانه‌ها استفاده می‌کند. استفاده از کانال فیبر که ECOP نام دارد، امکان حرکت ترافیک FC در زیر ساخت‌های اترنت با سرعت ‌بالا را فراهم می‌کند. سازمان‌های کوچک می‌توانند از پروتکل iscsl به‌ عنوان یک جایگزین ارزان‌‌ برای پروتکل FC استفاده کنند.

کاربردهای SAN Storage

• بهبود امنیت داده‌ها و حفاظت از آن‌ها

• افزایش عملکرد برنامه

• کاهش زمان بوت کردن

• بهبود کارایی اپلیکیشن

• دسترسی پذیری بالا

• یکپارچگی سرور و استوریج

• کاهش هزینه و بهبود بهره وری

• مقرون به صرفه و مدیریت متمرکز

• افزایش منابع و ذخیره سازی اطلاعات

• بکاپ گیری و restore کردن با سرعت بالا

• عدم محدودیت در دسترسی به داده‌های یک سرور

مفهوم SAN، DAS و NAS چیست؟

 DAS اولین شبکه ذخیره سازی می‌باشد که امروزه برای ذخیره دیتا با حجم کم کاربرد دارد. DAS مخفف عبارت Direct Attached Storage است که در زبان فارسی به معنی ذخیره مستقیم پیوست است.این DAS به صورت مستقل به سرور متصل می‌شود. در DAS چندین کلاینت می‌توانند به یک استوریج وصل شوند. این استوریج در مقابل سن استوریج دیگر استوریج ها انعطاف پذیری و کارایی کمتری دارد که با افزایش ظرفیت ذخیره سازی کارایی منبع کاهش می‌یابد و قابلیت ارتقا محدود می‌شود. دسترسی به داده‌ها در صورت اختلال در سرویس امکان پذیر نیست و نمی‌توان اطلاعات را به اشتراک گذاشت. برای حل این مسئله و کارایی و سرعت بیشتر ذخیره سازی اطلاعات بهتر است از SAN استفاده شود.

NAS سیستمی است که ادامه مطلب ...

معماری اطلاعات چیست و چه کاربردی در بهبود محتوای سایت دارد؟

این وضعیت را تصور کنید: هنگام بازدید از وبسایت زمانی را صرف جستجوی اطلاعات مورد نیاز خود می‌کنید. شما روی یک لینک کلیک می‌کنید، سپس روی لینک دیگر، و دوباره و دوباره... اما بی فایده است! هیچ چیز مفیدی پیدا نمی‌کنید. چه صاحب یا طراح محصول باشید، نمی‌خواهید وب‌سایت شما به یک خیابان خالی تبدیل شود که چیزی جز کوچه‌های تاریک خسته‌کننده برای ارائه ندارد. معماری اطلاعات از این امر جلوگیری می‌کند. معماری اطلاعات (IA) طراحی ساختار محیط‌های اطلاعاتی مشترک است. علم طراحی و کد ‌نویسی وبسایت‌ها، اینترانت‌ها، جوامع آنلاین در واقع همان معماری اطلاعات است. این چشم انداز دیجیتال علم سازماندهی و ساخت محتوای وبسایت‌ها، اپلیکیشن‌ها، تلفن همراه و رسانه‌های اجتماعی می‌باشد. این تکنولوژی هرج و مرج را کنترل کرده و ساختاری واضح برای یک وبسایت یا برنامه ایجاد می‌کند. در این مقاله به شما می‌گوییم که معماری اطلاعات چیست.

ارزش معماری اطلاعات چیست؟

معماری اطلاعات عبارت است از طراحی ساختاری سامانه‌های اشتراک اطلاعات که با هدف ارتقای انعطاف پذیری و عملکرد انجام می‌شود. معماران اطلاعات، چارچوبی برای چیدمان اطلاعات تعریف می‌کنند تا کاربر به سرعت و به راحتی به اطلاعات مورد نظر خود دست یابد. محتوای خوب دلیل بازدید مردم از وب سایت‌هاست. همه ما می‌دانیم محتوایی که کاربران آن را ارزشمند بدانند چقدر مهم است. اما این که محتوا به راحتی در دسترس کاربران قرار گیرد هم بسیار مهم و ارزشمند است. زمان با ارزش‌ترین منبعی است که مردم در اختیار دارند. ما در دنیایی زندگی می‌کنیم که مردم انتظار دارند با کم‌ترین تلاش راه حلی برای مشکلات خود بیابند.

زمانی که کاربران وب سایت را رها می‌کنند، بازگرداندن آن‌ها به مراتب دشوارتر است. اینجاست که معماری اطلاعات نقش کلیدی ایفا می‌کند. در حالی که IA برای کاربران نهایی قابل مشاهده نیست، اما ستون فقرات طراحی وبسایت است. کار معمار اطلاعات ایجاد تجربه‌ای است که به کاربر اجازه می‌دهد روی محتوای مورد نظر خود تمرکز کند.

روانشناسی شناختی؛ پایه و اساسIA 

معماری اطلاعات در زمینه‌های مختلف کاربرد دارد. روانشناسی شناختی یکی از مهم‌ترین آن‌هاست زیرا این رشته نحوه ساختار اطلاعات را تعریف می‌کند. روانشناسی شناختی به مطالعه نحوه عملکرد ذهن انسان و تاثیر عوامل مختلف بر ادراک می‌پردازد. معماران اطلاعات برای سازماندهی اطلاعات در محصولات خود به روانشناسی شناختی متکی هستند. در ادامه به یک مورد از عناصر کلیدی روانشناسی شناختی اشاره می‌کنیم. Gestalt principles ادراک بصری انسان در مورد اشیا را در ارتباط با یکدیگر، از جمله شباهت، پیوستگی، مجاورت و تقارن بررسی می‌کند. همه این‌ها می‌توانند بر نحوه سازماندهی اطلاعات گرافیکی وبسایت تاثیرگذار باشند. طراح UX از اصول خاصی در مورد نحوه ارائه و سازماندهی اطلاعات در یک صفحه استفاده می‌کند.

وظیفه معماران اطلاعات

معماران اطلاعات وقت خود را صرف سازماندهی محتوا می‌کنند. هر چه محتوای یک محصول بیشتر باشد، نقش IA در فرآیند طراحی UX بیشتر خواهد بود. طراحی عالی محصولات با تعیین تقاضای کاربر شروع می‌شود. تحقیق در مورد نیاز و خواسته کاربران برای ایجاد یک طراحی IA امری حیاتی می‌باشد. معماران اطلاعات از طریق تحقیق یاد می‌گیرند که مخاطب هدف هنگام جستجوی اطلاعات چگونه فکر می‌کند. این کار به آن‌ها کمک می‌کند تا اطلاعات را به گونه‌ای سازماندهی کنند که نیازهای کاربر را برآورده کند. Information architecture باید یک فرآیند کل‌نگر باشد، بنابراین زمانی که یک محصول یا خدمات جدید در حال طراحی است، معماری اطلاعات عضو مهمی از این فرایند محسوب می‌شود. در واقع به عنوان پایه و اساس طراحی عمل می‎کند.

طراحان هنگام طراحی وب سایت‌ها و اپلیکیشن‌ها باید موارد زیر را بدانند:

• نیازهای کاربران

• محتوای سایت یا برنامه

• اهداف تجاری وبسایت یا سازمان

معماران داده در ابتدا باید نیازهای خاص کاربران خود را شناسایی کرده و ساختاری برای رفع آن‌ها ایجاد کنند. این ساختار ترکیبی از چهار سیستم است: سازماندهی، برچسب گذاری، جستجو و سیستم‌های  navigation. هر سیستم باید به گونه‌ای طراحی شود که نیازهای کاربر را برآورده کند.

سیستم سازمانی: سیستم معماری اطلاعات به نحوه طبقه بندی اطلاعات اشاره دارد. این سیستم می‌تواند سلسله مراتبی (که اغلب به صورت بصری ایجاد می‌شود)، متوالی (فرایند پرداخت گام به گام را در نظر بگیرید)، یا متریالی باشد.

سیستم برچسب‌گذاری: سیستم برچسب‌گذاری IA به نحوه نمایش اطلاعات اشاره دارد. این سیستم اساسا تعداد انگشت شماری از کلمات انتخاب شده برای نشان دادن متن است که خواننده نمی‌تواند ببیند، اما می‌تواند حدس بزند. به عنوان مثال، برخی از بازدید کنندگان وبسایت می‌خواهند در صفحه اصلی درباره ماموریت، ارزش‌ها، تاریخچه، تیم و غیره شرکت بدانند. به جای قرار دادن همه این موارد در صفحه اصلی، یک معمار اطلاعات ممکن است به سادگی از برچسب "درباره ما" در نوار navigation استفاده کند.

سیستم جستجو: سیستم جستجوی IA به نحوه جستجوی اطلاعات توسط کاربران اشاره دارد. این سیستم معمولا از موتور جستجو، فیلترها و ابزارهای دیگر تشکیل شده است. سیستم جستجو همچنین شامل نحوه نمایش نتایج جستجو می‌شود. نتایج به ترتیب زمانی بر اساس تاریخ، حروف الفبا، عنوان یا نویسنده و محبوبیت نشان داده می‌شوند.

سیستم navigation: این سیستم به نحوه حرکت کاربران در وبسایت و دسترسی به اطلاعات مورد نظر اشاره دارد. سیستم navigation از یک رابط اصلی، منوهای فرعی، صفحه بندی و اجزای دیگر تشکیل شده باشد.

برای ایجاد این ساختار پیچیده، معمار اطلاعات معمولا طیف وسیعی از وظایف از جمله تحقیق درمورد کاربر، مرتب ‌سازی فهرست محتوا، نقشه سایت و برچسب‌ گذاری را انجام می‌دهد. برخی از این وظایف بعدا در فرآیند طراحی UX با اهداف مختلف تکرار می‌شوند. هدف معمار اطلاعات همیشه درک کاربر، نیازها و اهداف و چگونگی جستجوی آن‌ها برای اطلاعات موردنظر می‌باشد. آن‌ها ساختاری ایجاد می‌کنند که به نیازها، اهداف و رفتارها پاسخ دهد.

اصول راهبردی معماری اطلاعات

1. بهینه سازی بودجه سازمانی از طریق برنامه ریزی و هماهنگی منابع مدیریت اطلاعات 

2. تسهیل تصمیم گیری مناسب از طریق تامین اطلاعات کارامد

3. پاسخگویی سریع به نیازهای اطلاعاتی از طریق سازماندهی پایگاه‌ها و سیستم‌های اطلاعاتی با هدف تامین حداکثر دسترسی، تغییر و ارائه گزارش.

4. بهینه ‌سازی سرمایه ‌گذاری سازمانی در بخش IT از طریق تدوین برنامه‌ها و معماری جامع فناوری اطلاعات.

5. مدیریت صحیح و کارآمد پروژه‌های فناوری اطلاعات.

نتیجه گیری

با معماری اطلاعات، پایه‌ای برای تجربه کاربری کارآمد و مفید ایجاد می‌کنید. محتوا قلب هر برنامه یا وب سایت است و محتوای سازماندهی شده و ساختار یافته به کاربران کمک می‌کند تا با یک محصول تعامل داشته باشند. معماری اطلاعات (IA) رشته‌ای است که اطلاعات را راحت و قابل درک می‌کند. این محتوای طبقه بندی شده به افراد برای درک محیط اطراف خود و یافتن آنچه که به دنبال آن در دنیای واقعی و فضای مجازی هستند کمک می‌کند.