احتمالا شما هم قبول دارید که فرآیند انتخاب و خرید سرور برای سازمان یا شرکت کمی پیچیده است. یکی از مهمترین مواردی که باید هنگام راه اندازی زیرساخت IT برای کسب و کار خود در نظر بگیرید، انتخاب یک سرور مناسب است. شما به سروری نیاز دارید که بهترین عملکرد را بر اساس نیازهای سازمان شما ارائه دهد تا به نتیجه مطلوب خود دست یابید.
وقتی نوبت به انتخاب سرور مناسب میرسد، انتخاب و خرید سرور اختصاصی اغلب میتواند بسیار طاقت فرسا باشد؛ به خصوص اگر تا به حال تجربه این خرید را نداشته باشید. با انواع سرورها، پردازندهها و گزینههای دیگر برای انتخاب، تقریبا غیرممکن است که بدانید از کجا شروع کنید. اما نگران نباشید! ما در این مقاله سعی میکنیم کارها را برای شما کمی سادهتر کنیم.
در این مقاله مواردی را که باید هنگام انتخاب سرور برای کسب و کار خود در نظر بگیرید را شرح میدهیم. این راهنمای خرید سرور به شما کمک میکند تا قبل از خرید، چند فاکتور اصلی را در نظر بگیرید. اگر به تمام سوالهای زیر پاسخ دهید، آماده خرید یک سرور مناسب هستید!
نکاتی که هنگام خرید سرور باید در نظر بگیرید
بودجه شما چقدر است؟
با بدیهیترین نکته شروع میکنیم: بودجه خود را مشخص کنید. اگر هیچ ایدهای ندارید، کافی است گزینههای روی میز را محدود کنید؛ اما به شما میگوییم که نیازی به این کار نیست. هزینه سرورهای کوچک و سبک فقط از چند صد دلار شروع میشوند، در حالی که سرورهای قویتر هزینههای بالاتری دارند. پس بهتر است از همین حالا شروع کنید و بودجه نهایی خود را مشخص کنید.
سرور فیزیکی یا ابری؟
هر دو سرور ابری و فیزیکی مزایا و معایب خود را دارند. در حالی که سرورهای فیزیکی به تعمیر و نگهداری نیاز دارند و مانند همه سختافزارها طول عمرشان محدود است، در بسیاری از موارد تنظیمات آسانتری دارند. سرورهای ابری از این نظر عالی هستند که از هر جایی قابل دسترس هستند و امنیت قابل توجهی را ارائه میدهند. عملکرد سرورهای ابری نسبتا سریع میباشد. علاوه بر این، امنیت و نگهداری آن بر عهده شخص دیگری است و باید به این مورد بیشتر دقت کنید.
سرور آماده یا سفارشی؟
میتوان گفت که سرورهای آماده از قبل تنظیم شدهاند و پس از خرید آماده اتصال میباشند. با این حال، ممکن است در برخی موارد کاملا آماده استفاده نباشند. همانطور که حدس میزنید، گزینههایی برای سفارشیسازی این سرورهای آماده وجود ندارد. از طرفی دیگر، با استفاده از سرورهای سفارشی میتوانید دقیقا آنچه را که میخواهید انتخاب کنید. اگر تصمیم دارید حرکت خود را در این مسیر شروع کنید، برای مونتاژ و فرمت این نوع سرورها به کمک یک متخصص IT نیاز خواهید داشت.
امنیت و ایمن سازی سرور چه میشود؟
امنیت یک دغدغه اصلی برای تمام مشاغل است. منطقی نیست که تمام دادههای خود را در یک مکان ذخیره کنید و سپس آنها را به حال خود رها کنید. بنابراین بهتر است قابلیتهای امنیتی سرور را نیز در نظر بگیرید. اگرچه این روزها یافتن یک راهکار مناسب که در عین انعطاف پذیری از سرور محافظت کند به یک چالش تبدیل شده است، اما قبل از خرید یک سرور حتما باید امنیت و نحوه ارتقای آن را بررسی کنید.
اگر برای سازمان خود خرید سرور ابری را در نظر دارید، سطح امنیت آن را هم در نظر بگیرید. همچنین، اگر برای خرید یک سرور فیزیکی برنامه ریزی میکنید، بهتر است با افراد متخصص در این زمینه مشورت کنید تا مطمئن شوید همه چیز از امنیت فیزیکی گرفته تا امنیت نرم افزاری در سطح قابل قبولی قرار دارد. میتوانید از طریق تماس با کارشناسان متخصص رها در این حوزه مشاوره رایگان و فنی در رابطه با خرید سرور دریافت نمایید.
روش های نگهداری از سرور
در نهایت، این سوال وجود دارد که چگونه میخواهید از سرور خود محافظت کنید؟ چه کسی وظیفه پشتیبانی و مدیریت سرور را برعهده دارد؟ چند متخصص IT ماهر در سازمان خود دارید؟
این یکی از مهمترین نکاتی است که باید قبل از خرید سرور به آن توجه کنید؛ به خصوص اگر نیروی انسانی و زمان محدودی در اختیار داشته باشید. در حقیقت، سازمان شما باید به این سوال پاسخ دهد که مقدار مدیریت و پشتیبانی که میتواند ارائه دهد چقدر است؟
اطمینان حاصل کنید که سرور جدید تمام قابلیتهای بکاپ گیری و بازیابی دیتا را پوشش میدهد. به عنوان مثال، مشخص کنید که هر چند وقت یکبار باید از دادهها نسخه پشتیبان تهیه شود و فرد مسئول این کار را از همان ابتدا مشخص نمایید.
چگونه سرور با برنامههای آینده شما مطابقت دارد؟
مقیاس پذیری عنصر کلیدی این فرایند است. شاید برای شما خوشایند نباشد که از روز اول برای ظرفیت و قابلیتهایی که به کارتان نمیاید هزینهای بپردازید، اما اگر کسب و کار شما برنامههایی برای رشد و توسعه دارد، باید سروری را انتخاب کنید که به راحتی پاسخگوی نیازهای جدید سازمان شما باشد. همچنین، اگر فکر میکنید که ممکن است در آینده از برنامهها یا فضای ابری استفاده کنید، مطمئن شوید که سرور جدید شما به راحتی با این فناوری سازگار خواهد بود.
چرا به سرور نیاز دارید؟
اهداف زیادی برای استفاده از سرور وجود دارد. سرور بر اساس نیازها و عملکردهای مختلف کاربر تنظیم میشود و امکان اتصال 24 ساعته را برای همه فراهم میکند؛ کاری که در واقع به تنهایی قادر به انجام آن نبودیم. در بسیاری از موارد، یک سرور دقیقا مانند یک رایانه به نظر میرسد و عملکرد مشابهی را ارائه میدهد. با این حال، آنها بسیار به صرفهتر و قدرتمندتر از یک کامپیوتر معمولی میباشند. از همه مهمتر، استفاده از یک سرور مناسب میتواند در افزایش بهره وری سازمانها بسیار موثر واقع شود.
تنها سازمانها یا شرکتهای بزرگ نیستند که میتوانند از سرور استفاده کنند؛ کسب و کارهای کوچک نیز میتوانند از مزایای بیشمار آن استفاده نمایند. برای هر شبکه با بیش از سه کاربر، سرور یک نیاز ضروری است. از مزایای سرور برای شرکت میتوان به افزایش بازدهی، برطرف کردن نقصهای امنیتی و کاهش هزینههای غیر ضروری اشاره کرد.
با خرید سرور مناسب بدون دغدغه کار خود را شروع کنید!
با تحول دنیای دیجیتال امروز ما، هر کسب و کاری نیاز به تغییر را احساس میکند. انتخاب سروری که تمام نیازهای سازمان شما را برآورده کند بسیار حیاتی است. حال که نیازها، بودجه، نوع سرور و موارد دیگر را مشخص کردهاید، آماده سفارش سرور هستید. حالا میدانیم که انتخاب سرور مناسب تا حد زیادی به برنامههایی که میخواهید روی آن اجرا کنید بستگی دارد. اگر تصمیم به خرید سرور واقعی گرفتهاید، اکنون زمان آن است که تمام اجزای آن مانند هارد دیسک و رم را نیز سفارش دهید. تنها چالشی که دارید این است که چگونه در طول زمان رشد قابل قبولی را با استفاده از سرور تجربه کنید.
نتیجه گیری
سرور نقش مهمی برای کل شرکت و مشتریان شما ایفا میکند و سرمایه گذاری روی آن یک قدم بزرگ برای توسعه شغلی شماست. قبل از شروع جستجو برای خرید، باید در مرحله اول مشخص کنید که چرا به سرور نیاز دارید؟ هنگامی که نیازهای خود را شناسایی کردید، شروع به بررسی این موضوع کنید که آیا خرید سرور انتخاب مناسبی برای ادامه مسیر شماست یا خیر؟
حتما نکاتی را که در بالا ذکر کردیم را قبل از خرید سرور در نظر بگیرید. فقط به یاد داشته باشید که شاید سروری که خریداری میکنید به طور کامل تنظیم نشده باشد و بیشتر آنها را میتوانید با توجه به نیازهای شغلی خود ارتقا دهید. امیدواریم این راهنمای نکات مهم خرید سرور به شما کمک کرده باشد تا بهترین سرور را متناسب با نیاز خود انتخاب کنید. و اگر احساس میکنید که هنوز دانش کافی برای انتخاب بهترین سرور ندارید، با کارشناسان IT مجموعه رهاکو تماس بگیرید.
در طی یک تصادف خوشحال کننده محققان ماده الکترونیکی جدیدی را شناسایی کردهاند. که میتواند رویاهای علمی که در حال حاظر یه فرض خیالی هستند را به واقعیت تبدیل کند. آنچه که در گذشته رویای بسیاری از افراد بود امروزه به لطف محققان موسسه فناوری Technion به زودی به واقعیت تبدیل میشود. و افراد به راحتی میتوانند از وسایل الکترونیکی خود تعمیر شونده استفاده کنند.
موبایلی با صفحه نمایش ترک خورده
تصور کنید به جای این که بعد از افتادن گوشی و ترک خوردن صفحه تلفن همراه مجبور به پرداخت هزینه سنگینی شوید اما با روی کار آمدن وسایل الکترونیکی خود تعمیر شونده گوشی شما به سادگی میتواند خودش را تعمیر کند. کاربرد وسایل الکترونیکی خود تعمیر شونده بسیار گسترده است از رباتهای بادوامتر گرفته تا ماهوارههای خود تعمیر شونده.
دانشمندان موسسه فناوری Technion
به نظر میرسد که ما در حال بازگشت به عصر برنز هستیم. بر اساس یک بیانیه مطبوعاتی، محققان اخیرا چیزی اختراع کردند که میتواند قطعات الکترونیکی را به طور موثرتری نسبت به سایر روشها خنک کند؛ با استفاده از یکی از ارزانترین موادی که میشناسیم: مس قدیمی خوب.
همه ما شاهد داغ شدن بیش از حد وسایل الکترونیکی خود بودهایم. قطعا خاموش کردن لپتاپ برای خنک کردن آن اتفاق خوشایندی برای ما نیست. نیازی به گفتن نیست که وقتی این اتفاق رخ میدهد. هم برای دستگاه و هم برای محیط اطراف آن خطرناک خواهد بود. مقدار قدرتی که وسایل الکترونیکی ما برای کار کردن به آن نیاز دارند و در نتیجه مقدار گرمایی که تولید میکنند، این اختراع جدید، یعنی پوشش مسی جایگزین هیت سینک را بسیار ارزشمند میکند.
افزایش 740 درصدی توان در هر واحد
محققان دانشگاههای ایلینوی و کالیفرنیا، اخیرا راهکار جدیدی ابداع کردهاند که میتواند قطعات کامپیوتر را موثرتر از روشهای دیگر خنک کند و امکان افزایش 740 درصدی توان هر واحد را فراهم سازد. نتایج این تحقیقات در قالب یک مقاله در رسانه نیچر منتشر شده است. پوشش مسی جایگزین هیت سینک در ادامه این تحقیقات کشف شد.
تارک جبرئیل، نویسنده اصلی این تحقیق و دانشجوی PHD مهندسی مکانیک میگوید که روشهای خنک کننده موجود سه مشکل اصلی دارند. آنها معمولا گران هستند و به صورت محدود تولید میشوند. به عنوان مثال، هزینه تهیه هیت سینکهای ساخته شده از الماس بسیار بالا است و هر شرکتی نمیتواند از آن استفاده کند.
دوم، در حالی که بیشتر گرما در قسمت زیرین دستگاههای الکترونیکی تولید میشود، در روشهای خنک کننده سنتی هیت سینکها در بالای آن قرار میگیرند. بنابراین خنک کننده در جایی نیست که باید باشد!
سومین مورد این است که خنک کنندههای سنتی را نمیتوان مستقیما روی سطح لوازم الکترونیکی نصب کرد. یک لایه از مواد حرارتی (رابط حرارتی) باید میان آنها قرار بگیرد تا قطعه به خوبی به دستگاه متصل شود. با این حال، انتقال حرارت این ماده بسیار ضعیف است و در نتیجه بر عملکرد حرارتی تاثیر منفی خواهد داشت.
راه حلی برای تمام مشکلات
خوشبختانه، محققان روش جدیدی ارائه کردهاند که هر سه مشکل ذکر شده را برطرف میکند. آنها از مس به عنوان ماده اصلی استفاده کردهاند که بسیار ارزان است. با استفاده از این مس یک پوشش برای کل قطعه در بالا، پایین و طرفین ساخته میشود. این پوشش مسی جایگزین هیت سینک بسیار منسجم است و تمام سطوح قطعه را میپوشاند به طوری که هیچ ناحیه تولید کننده گرما بدون محافظ باقی نخواهد ماند. در نهایت، این روش جدید نیاز به رابط حرارتی و هیت سینکها را از بین میبرد. چقدر نوآورانه!
جبرائیل در این باره توضیح داد: «ما در این تحقیق پوشش جدید خود را با هیت سینکهای استاندارد مقایسه کردیم. آنچه کشف کردهایم این است که میتوانید با استفاده از این روکشهای مسی عملکرد حرارتی بسیار مشابه یا حتی بهتری را در مقایسه با هیت سینکها دریافت کنید. همچنین، حذف هیت سینک و رابط حرارتی باعث شده است که این قطعه جدید به طور چشمگیری کوچکتر از دستگاههای معمولی موجود باشد. بنابراین، پوشش مسی جایگزین هیت سینک مزیت بیشتری در مقایسه با پوشش های دیگر خواهد داشت.
استفاده از مس به جای الماس
شاید دانستن این نکته جالب باشد که چرا مس به عنوان ماده جایگزین انتخاب شده است. مس بسیار ارزانتر از الماس است و رسانایی حرارتی نسبتا بالایی دارد. فرآیندهایی که این تیم برای رسوبگذاری پوشش مسی جایگزین هیت سینک استفاده کردهاند در صنعت الکترونیک بسیار شناخته شده است.
در حال حاضر از آنجایی که مس رسانایی حرارتی بالایی دارد، به طور گسترده در خنک کنندههای استاندارد و سینکهای حرارتی استفاده میشود و گرما را به طور موثر دفع میکند. ابتدا یک پوشش نازک پلیمری بر روی وسایل الکترونیکی قرار میگیرد و سپس پوشش مسی منسجم روی آن اضافه میشود. بدیهی است که استفاده از پوشش مسی جایگزین هیت سینک میتواند ظاهر لوازم الکترونیکی را به طرز چشمگیری تغییر دهد.
بررسی قابلیتهای پوشش مسی جایگزین هیت سینک
نویسنده اصلی این تحقیق میگوید که اکنون در حال بررسی قابلیت پایداری این پوشش مسی در محیطهای خاص مانند: آب جوش، سیالات دی الکتریک و محیطهای با ولتاژ بالا برای مدت طولانی هستند. محققان همچنان در حال ارزیابی اثربخشی این پوشش مسی جایگزین هیت سینک میباشند و در آینده نزدیک آن را روی منابع تغذیه و کارتهای گرافیک نیز آزمایش خواهند کرد. خیلی زود است که بگوییم آیا این نوع فناوری چیزی است که سازندگان قطعات کامپیوتری از آن برای بسته بندی قطعات خود استفاده کنند یا خیر.
هیت سینک مسی یا آلومینیومی؟
هیت سینک مسی به دلیل ظرفیت جذب سریع گرما، یک گزینه محبوب در میان دنیای قطعات کامپیوتری است. پوشش مسی در هیت سینکها عملکرد حرارتی قابل قبولی دارند؛ به خصوص در پردازندههای پیشرفته. به طور کلی در تعرفی هیت سینکها باید بگوییم آنها ابزارهایی هستند که بر روی وسایل الکترونیکی یافت میشوند تا از گرم شدن بیش از حد آنها جلوگیری کنند. هیت سینکهای حرارتی معمولا از آلومینیوم یا مس ساخته میشوند. و هر کدام مزایای خاص خود را دارند.
آلومینیوم رایجترین ماده برای سینکهای حرارتی است. به طور خاص، هیت سینکهای آلومینیومی با نیازهای بیشتر پروژهها مطابقت دارند. این فلز سبک وزن است و رسانایی حرارتی نسبتا خوبی دارد. با وجود خواص حرارتی عالی هیت سینکهای مسی، معمولا تولیدکنندگان از هیت سینکهای آلومینیومی استفاده میکنند زیرا وزن آنها تقریبا سبکتر از ورژن مسی است و قیمت کمتری دارند.
پوشش مسی جایگزین هیت سینک رسانایی حرارتی بهتری نسبت به آلومینیوم دارد. مس یک رسانای عالی است. این فلز گاهی اوقات در مواردی استفاده میشود که اهمیت رسانایی حرارتی بیشتر از صرفه جویی در وزن باشد.
مزایای پوشش مسی جایگزین هیت سینک
انواع مختلفی از هیت سینک حرارتی بسته به هدف و عملکرد مورد نظر آنها موجود میباشند. هنگام تجزیه و تحلیل یک پوشش مسی هیت سینک، معمولا آن را با هیت سینکهای آلومینیومی و نقره ای مقایسه میکنند. این سه فلز رایجترین موادی هستند که هیت سینکها از آنها ساخته میشوند.
یکی از مزیتهای اصلی هیت سینک مسی، رسانایی سریع آن است. مس نسبتا سریعتر از سایر مواد حرارت را از قطعات دریافت میکند. درواقع، پوشش مسی جایگزین هیت سینک حرارت را پخش میکند و گرما را از منبع به یک ماده خنکتر مانند هوا انتقال میدهد. خاصیت رسانایی مس یک مزیت و هم یک عیب است.
رسانایی بالای مس حرارت را به میزان بالایی انتقال میدهد. اکثر کارشناسان استفاده از هیت سینک مسی را به تنهایی توصیه نمیکنند. برای بیشترین کارایی، یک هیت سینک مسی غیرفعال اغلب با یک فن ساخته شده از ماده دیگری ترکیب میشود تا به یک هیت سینک فعال تبدیل شود. یکی دیگر از راههای مقابله با این مشکل، افزایش تعداد پرههای هیت سینک و نازک کردن آنهاست. این کار مساحت سطح آن را افزایش می دهد و گرما را سریعتر دفع میکند.
هیت سینک مناسب را برای نیازهای خود انتخاب کنید
پوشش مسی جایگزین هیت سینک به جذب و دفع گرمای تولید شده توسط دستگاههای الکترونیکی کمک میکنند. انواع مناسب هیت سینک را بر اساس نیازها و حجم مورد نیاز خود انتخاب کنید. به یاد داشته باشید که گاهی اوقات برای افزایش دفع گرما به هیت سینک فعال نیاز دارید؛ اما میتوان از سینکهای حرارتی غیرفعال بدون قطعات متحرک نیز استفاده کرد. همچنین، هیست سینک آلومینیومی باعث کاهش وزن و هزینه میشود، در حالی که مس بالاترین سطح راسانایی حرارتی را ارائه میدهد.
نتیجه گیری
خنک کنندهای که توسط این تیم محقق ساخته شده است در آینده برای خنک کردن موثرتر دستگاههای الکترونیکی بدون نیاز به مواد گرانقیمت، قابل استفاده خواهد بود. نکته قابل توجه این است پوشش مسی جایگزین هیت سینک ترکیبی از فرآیندهایی است که در حال حاضر در صنعت الکترونیک استفاده میشوند. به همین ترتیب، کاربرد و بهره برداری از آن در دنیای واقعی بسیار آسانتر خواهد شد.
همانطور که جهان در حال تحول است، ما نیز به تغییر و توسعه نیاز داریم. در سالهای اخیر، شاهد افزایش مجازی سازی در سراسر دنیا بوده ایم. در حال حاضر، زیروکلاینت یا اکسس ترمینال یکی از مهم ترین فناوریهای این حوزه محسوب میشوند؛ راهحلی بسیار ایمن و مقرونبهصرفه که طبق پیشبینیهای جهانی تا سال ۲۰۲۸ به نرخ رشد سالانه ۶ تا ۸ درصد میرسد. واژه Zero Client یا اکسس ترمینال یا Access Terminal اولین بار برای متمایز کردن دستگاههای تین کلاینت با دستگاههایی که فاقد سیستم عامل و فایل پیکربندی بودند توسط Dell Wyse ابداع شد. با گذشت زمان، آنها به بخش مهمی از دنیای مجازی سازی و محاسبات تبدیل شدهاند.
به طور کلی، Access Terminal همان زیروکلاینت است. این دستگاهها بسیار کوچک هستند و هیچ سیستم عامل، هارد دیسک یا قطعات متحرکی در آن ها وجود ندارد. اکسس ترمینال یک دستگاه است که بدون اینکه به دادهای دسترسی داشته باشد، اطلاعات را از سرور مرکزی دریافت میکند و نمایش میدهد. جالب است بدانید که این مفهوم پدیده جدیدی نیست، در واقع ایده زیروکلاینت از اواخر دهه 90 وجود داشته است. به احتمال زیاد هنوز هم کامپیوترهای بزرگ دهه 90 را به یاد دارید. اکسس ترمینال های مدرن امروزی نسخه پیچیدهتری از همان مفهوم هستند.
راه اندازی و استفاده از Access Terminal یا زیروکلاینت نسبتا آسان است زیرا نیازی به پیکربندی یا به روز رسانی ندارند. درست مانند تین کلاینتها که دارای سیستم عامل هستند، در زیرو اکسس ترمینال نیز سیستم عاملی نصب شده است که کاربران را به سرور و انتقال سرویسهای مورد نظر متصل میکند. آنها عمدتا از سختافزارهای اختصاصی و پردازندههای دیجیتال برای پروتکلهای: HDX، PCoIP یا RemoteFX VDI تشکیل شدهاند.
اساسا، فناوری که زیربنای زیروکلاینتها را تشکیل میدهد مبتنی بر معماری زیرساختهای دسکتاپ مجازی یاVDI است. در VDI، مدیریت تمام زیرساختها و دادهها در دیتاسنتر انجام میشود. بنابراین، هنگام اجرای محیط دسکتاپ مجازی هر کاربر در عمل یک دستگاه یا «کلاینت» برای خود دارد و به واسطه آن، دسکتاپ و برنامه و دیتاها را دریافت میکند.
دادهها با ارزشترین منبع جهان هستند و برای حفاظت از همه این دادهها، بازار امنیت سایبری تا بیش از 200 میلیارد دلار رونق یافته است. پیش بینی میشود تا سال 2026 به 350 میلیارد دلار نیز برسد. اکسس ترمینال سطح پیشرفتهای از امنیت را به شیوهای بسیار مقرون به صرفه ارائه میدهد. هیچ خطری دادههای ذخیره شده در این دستگاه را تهدید نمیکند. به زبان سادهتر، هیچ دادهای عملا در دستگاه ذخیره نمیشود و بنابراین چیزی برای سوءاستفاده و افشا شدن وجود ندارد.
سازمانهایی که از Access Terminal استفاده میکنند، یک کامپیوتر مرکزی دارند که تمام دادههای ضروری در آن ذخیره میشود. زیروکلاینت تقریبا به اندازه یک لپتاپ است اما با یک تفاوت بزرگ! خطر پرهزینه از دست رفتن اطلاعات در این دستگاه وجود ندارد.
به بیمارستانی فکر کنید که در آن از ورک استیشنها استفاده میشود. پزشکان و پرستاران همیشه از اتاقی به اتاق دیگر در حال رفت و آمد هستند و به دسترسی سریع و آسان به دادهها نیاز دارند. با استفاده از اکسس ترمینال، حتی اگر کارمندان بدون لاک کردن رایانه خود را ترک کنند، هیچ دادهای برای دسترسی وجود ندارد. به همین ترتیب، دیگر رایانههای موجود در محل کار قابل هک نیستند. دستگاهها به یک سرور مرکزی متصل میشوند که وظیفه نظارت و محافظت از دستگاهها را برعهده دارد.
فناوری Access Terminal در حال حاضر در طراحی و توسعه هلیکوپترهای نسل بعد نیز گنجانده شده است. این مثال نشان میدهد که اگرچه این مفهوم جدید نیست، اما یکی از مهمترین و پیشرفتهترین فناوریها برای امنیت داده است. لازم به ذکر است که همهگیری کرونا به پیشبرد این فناوری کمک شایانی کرده است.
با زیروکلاینت، برنامههای دسکتاپ به صورت متمرکز از طریق یک سرور از راه دور و برای مدیریت یک پروتکل خاص طراحی و مدیریت میشوند. از انواع مختلف آنها می توان به VMware PCoIP، سیتریکس HDX، Teradici PCoIP و Microsoft RDP اشاره کرد. پرکاربردترین Access Terminal، دستگاههای PCoIP Zero هستند. در عمل، PCoIP ها سادهترین و امنترین کلاینتها برای کاربری اداری میباشند. اکثر آنها از یک پردازنده ترادیچی یکپارچه و هدفمند برای جایگزینی اجزای یک رایانه سنتی استفاده میکنند.
در سناریوهای مجازی سازی دسکتاپ Access Terminal نقش مهمی ایفا میکند. در زیروکلاینت برخلاف تین کلاینت هیچ CPU، حافظه، رم، قطعات متحرک و سیستم عاملی وجود ندارد. این دستگاه فقط یک چیپ و firmware دارد. به عبارت دیگر، Access Terminal به عنوان یک مسیر ورودی و خروجی عمل میکند. آنها ورودی یا رفتارهای کاربر را از صفحه کلید، ماوس و غیره به سرور ارسال میکنند و دادهها را از آنجا به صورت تصویر (پیکسل) دریافت کرده و روی مانیتور نمایش میدهد. تمام این پردازشها در سمت سرور انجام میشود.
وقتی صحبت از نحوه استفاده از Access Terminal میشود، چندین روش برای پیاده سازی آن وجود دارد، اما رایج ترین آنها RDS و VDI میباشند. هر دو راهکار برای سناریوهای مختلف طراحی شدهاند و مزایای متنوعی را ارائه میدهند. روش مجازی سازی دسکتاپ یا VDI یکی از مفاهیم اصلی در حوزه فناوری اطلاعات است که در کسب و کارهای مختلف دیده میشود. برای آشنایی با این تکنولوژی روی این لینک کلیک کنید: مجازی سازی دسکتاپ
Access Terminal از یک تراشه، مانیتور، صفحه کلید و ماوس تشکیل شده است و در اشکال مختلف موجود است. عملکرد آنها کاملا به سرور وابسته است و از این رو به هیچ وجه نمیتوانند مستقل کار کنند. در اینجا مزایای مهم این دستگاهها را بررسی کنیم.
هزینه زیرو کلاینت یا Access Terminal کمتر از کامپیوتر یا تین کلاینت است. پیکربندی، راه اندازی و مدیریت این دستگاهها آسانتر است و به سرعت بوت میشوند (راه اندازی فقط چند ثانیه طول میکشد). زیروکلاینت فاقد قطعات متحرک است و به همین دلیل عملکرد آن بسیار قابل اطمینان و پایدار خواهد بود.
در مقایسه با رایانههای سنتی یا حتی تین کلاینتها، اکسس ترمینال انرژی کمی مصرف میکند. بسیاری از زیروکلاینتها میتوانند توسط کابل اترنت از طریق سوئیچهای PoE تغذیه شوند. هیچ دادهای در این دستگاه ذخیره نمیشود و اطلاعات دریافت شده توسط آن رمزگذاری میشود. هزینههای تعمیر و نگهداری زیروکلاینت بسیار کم است و فضای نسبتا کمتری را در مقایسه با رایانههای معمولی اشغال میکند. راه اندازی این دستگاهها سریع انجام میشود و عملکردی بی صدا دارند.
مردم معمولا «زیرو کلاینت» را با «تین کلاینت» اشتباه میگیرند که درست نیست. همانطور که در این مقاله توضیح دادیم، نحوه راه اندازی، پیکربندی و عملکرد آنها با هم متفاوت است. دستگاههای اکسس ترمینال ایمن هستند. از این گذشته، هیچ دادهای روی آن ذخیره نمیشود و هیچ سیستم عاملی در آن وجود ندارد. همچنین، کاربران نمیتوانند تهدیدی برای این دستگاه ایجاد کنند. چرا که قادر به نصب نرمافزار نیستند و نمیتوانند بهطور تصادفی فایلهای مهم ذخیره شده در سیستم را حذف کنند.
به طور کلی، یکی از مزیتهای مهم Access Terminal صرفه جویی در هزینههای قابل توجه برای شرکتهای کوچک و بزرگ است. علاوه بر این، اکسس ترمینال ها برای اجرا به برق کمتری نیاز دارند و بنابراین راه اندازی آنها در عرض چند دقیقه انجام میشود. به طور کلی، این ویژگی اکسسترمینال یا زیروکلاینتها را قابل اطمینانتر و ایمنتر از سایر راهکارهای مجازی سازی تبدیل کرده است. هنگام در نظر گرفتن این راهکار چند نکته وجود دارد که باید به آنها توجه کنید: تجربه کاربری باکیفیت ، هزینه کم، امنیت پایا، راه اندازی سریع و انعطاف پذیری.
از زمان توسعه اینترنت در بیش از 50 سال گذشته، این تکنولوژی بیش از هر اختراع دیگری در جهان بر زندگی ما تاثیر داشته است. هنوز هم با گذشت سالها اینترنت برای ما چیز عجیبی است. بسیاری از ما وقتی به آن فکر میکنیم متوجه میشویم که چقدر اطلاعات کمی درباره آن داریم. اینترنت یک سرویس حیاتی است که هر روزه میلیاردها نفر از آن استفاده میکنند و مطمئنا همه ما میدانیم که نحوه استفاده از اینترنت چگونه است. اما آیا میدانید که این تکنولوژی از کجا آمده است و صاحب اینترنت کیست؟
صاحب اینترنت کیست؟
هر ماه 328 میلیون دستگاه جدید به اینترنت متصل میشوند. امروزه در هر ثانیه 6000 توییت منتشر میشود، 40000 جستجو در گوگل پردازش و 2 میلیون ایمیل ارسال میشود. اینترنت روز به روز در حال گسترش است و همچنین تعداد وب سایتهای فعال در هر ثانیه بیشتر میشود. جالب است بدانید که در حال حاضر بیش از یک میلیارد و نیم سایت در شبکه جهانی وب وجود دارند. شبکه وسیعی از خطوط فیبر نوری، قطبهای تلفن، کابلهای زیر دریایی، ماهوارهها و هر تجهیزات دیگری که بخش فیزیکی اینترنت را تشکیل میدهند این فناوری را امکانپذیر کردهاند.
چه کسی اینترنت را ایجاد کرد؟
اینترنت در اصل برای یک نفر نیست بلکه افراد و شرکتهای بزرگ زیادی نقش کلیدی را در توسعه آن ایفا میکنند. تاریخچه اینترنت بسیار پیچیده است. در اوایل دهه 90، نظریه پردازانی مانند نیکولا تسلا و مارشال مک لوهان یک سیستم بیسیم جهانی را پیشنهاد کردند که مانند یک دهکده جهانی عمل میکند و در آن مردم میتوانند آزادانه به اطلاعات دسترسی داشته باشند و دیتاها را با هم به اشتراک بگذارند.
این ایدهها در دهه 60 یعنی زمانی که وزارت دفاع ایالات متحده شبکه آژانس پروژههای تحقیقاتی یا ARPANET را تاسیس کرد، به واقعیت تبدیل شد. این پروژه از روش جدیدی به نام «سوئیچینگ بسته» برای اتصال رایانهها در یک شبکه استفاده میکرد. امروزه، سوئیچینگ بسته که دادهها را قبل از انتقال در بستهها گروه بندی میکند هنوز پایه اصلی ارتباطات در سراسر جهان است.
اما ماجرا به اختراع سوئیچینگ بسته ختم نمیشود. در اوایل دهه 1980، تیم برنرزلی پروژهای را بر اساس مفهوم فرامتن (اسناد به هم پیوسته از طریق لینکها) طراحی کرد تا به اشتراک گذاری و به روز رسانی اطلاعات را در میان محققان تسهیل کند. در سال 1989، برنرزلی فرامتن را با اینترنت ترکیب کرد که نتیجه آن ایجاد وب جهانی بود؛ یک فضای اطلاعاتی که در آن اسناد و سایر منابع وب توسط مکانیابهای منبع یکنواخت (URL) که توسط لینکها به هم مرتبط شدهاند، شناسایی میشوند.
شبکه جهانی وب از طریق اینترنت قابل دسترسی است اما با آن متفاوت است. این شبکه راهی برای دسترسی به اطلاعات از طریق شبکه عظیم اینترنت میباشد. اما با تمام این تفاسیر برنرزلی هم صاحب وب نیست. در واقع، او آگاهانه انتخاب کرد که شبکه جهانی وب را رایگان در اختیار جامعه قرار دهد.
چه کسی اینترنت را کنترل و تنظیم میکند؟
هیچ شخص یا سازمانی به تنهایی نمیتواند اینترنت را به طور کامل کنترل کند. مانند شبکه تلفن جهانی هیچ فرد، شرکت یا دولتی نمیتواند ادعای مالکیت آن را داشته باشد. اما با این حال بسیاری از افراد، شرکتها و دولتهای اداری بخشهای خاصی از آن را در دست دارند. اینترنت تا حد زیادی کنترل نشده و به صورت خودکار تنظیم میشود. هیچ سازمان واحد و متمرکزی وجود ندارد که اینترنت را کنترل کند. طراحی زیرساخت اینترنت، تنظیم آن را دشوار کرده است.
دیتاها در بستهها از طریق مسیرهای مختلف ارسال میشوند. دستگاهها با کمک پروتکل اینترنت دادهها را دریافت میکنند. از آنجایی که بستهها میتوانند از طریق مسیرهای مختلف ارسال شوند، برای پروتکل اینترنت (IP) آسان است که مسیر جدیدی برای رسیدن آن دادهها به مقصد پیدا کند.
دولتهای مختلف به دلایل مختلفی که معمولا به محتوای غیرقانونی یا مضر در اینترنت مربوط است، تلاش کردهاند اینترنت را در حوزه قضایی خود تنظیم کنند. این مقررات معمولا در سطح محتوا، به عنوان مثال، فیلتر کردن یک وب سایت یا در سطح کاربر، یعنی اتهامات جنایی رخ میدهد.
اینترنت چگونه عمل میکند؟
اینترنت به شبکههای کامپیوتری مختلف اجازه میدهد تا با استفاده از مجموعهای استاندارد از قوانین با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. هیچ نهادی مالک این قوانین نیست، آنها برای کمک به تسهیل و استاندارد کردن ارتباطات وجود دارند.
اینترنت مجموعه جهانی از سیستمهای درون شبکهای است که توسط مجموعهای از قوانین به نام پروتکلها پشتیبانی میشود. این پروتکلها به دستگاهها اجازه میدهند تا در سراسر جهان و در شبکهها باهم ارتباط برقرار کنند. بنابراین، اینترنت به نقاط گستردهای از روترها، نقاط دسترسی شبکه و سیستمهای کامپیوتری متکی است. این سیستم غول پیکر از سیستمهای بسیار کوچکتری تشکیل شده است و این سیستمهای کوچک را میتوان در اختیار داشت، اما سیستمهای بزرگ را نه.
با این اوصاف صاحب اینترنت چه کسی است؟
پاسخ کوتاه است: هیچ کس و همه کس.
اگر اینترنت را به عنوان یک موجودیت واحد در نظر بگیرید هیچ کس مالک آن نیست. سازمانهایی هستند که ساختار اینترنت و نحوه عملکرد آن را تعیین میکنند، اما هیچ مالکیتی بر خود اینترنت ندارند. هیچ شرکت یا دولتی نمیتواند ادعا کند که مالک اینترنت است. اینترنت درست مانند سیستمهای تلفنی هیچ مالکی ندارد.
از دیدگاهی دیگر، هزاران سازمان صاحب اینترنت هستند. اینترنت از تعداد زیادی بیت و قطعات مختلف تشکیل شده است که هر کدارم از آنها صاحبی دارند که حتی برخی از این مالکان میتوانند کیفیت و سطح دسترسی افراد به اینترنت را کنترل کنند. آنها با اینکه مالک کل سیستم نیستند اما میتوانند بر تجربه دسترسی شما به اینترنت تاثیر بگذارند. شبکه فیزیکی که ترافیک اینترنت را بین سیستمهای مختلف کامپیوتری حمل میکند ستون فقرات اینترنت است. در روزهای اولیه ورود اینترنت به زندگی ما، ARPANET به عنوان ستون فقرات این سیستم عمل میکرد.
چه شرکتهایی ستون فقرات اینترنت را تشکیل میدهند؟
امروزه، چندین شرکت بزرگ از ارائه دهندگان روترها و کابلهایی هستند که ارکان اصلی اینترنت را تشکیل میدهند. این شرکتها ارائه دهندگان خدمات اینترنتی (ISP) هستند. این بدان معناست که هر کسی که میخواهد به اینترنت دسترسی داشته باشد باید در نهایت با این شرکتها کار کند. اسامی آنها عبارتند از:
UUNET
Level 3
Verizon
AT&T
Qwest
Sprint
IBM
نقطه تبادل اطلاعات اینترنتی (IXP)
محیطهای IXP یکی از مهمترین زیرساختها در حوزه فناوری اطلاعات میباشند که دادههای درون اینترنت را منتقل کنند. نقاط تبادل اینترنت (IXP) در ستون فقرات وجود دارد که اتصالات فیزیکی بین شبکهها و امکان تبادل میان دادهها را فراهم میکنند.
به عنوان مثال، در حالی که Sprint، Verizon و AT&T بخشی از شرکتهای زیر ساخت اینترنت را تشکیل میدهند، اما این سه شبکه در هم تنیده نیستند. آنها در یک IXP به یکدیگر متصل میشوند که چندین شرکت و سازمان آنها را مدیریت میکنند.
شبکههای کامپیوتری منفرد که اینترنت را تشکیل میدهند میتوانند صاحبانی داشته باشند. هر ISP شبکه مخصوص به خود را دارد و چند کشور بر این شبکههای کامپیوتری نظارت دارند. بسیاری از شرکتها دارای شبکههای محلی (LAN) هستند که به اینترنت پیوند دارند. هر یک از این شبکهها هم بخشی از اینترنت هستند و هم موجودیت جداگانه خود را دارند. بسته به قوانین محلی، صاحبان این شبکهها میتوانند سطح دسترسی کاربران به اینترنت را کنترل کنند.
هر قطب تلفن، کابل، ماهواره، روتر، مرکز داده و غیره متعلق به یک شخص خاص است. اما همهی اینها به تنهایی عملا بیفایده است و تنها زمانی که به هم متصل هستند اینترنت را تشکیل میدهند. بر این اساس اینترنت بیشتر یک مفهوم است تا یک دستگاه فیزیکی. اگر چه ساختهایی وجود دارند که از آن پشتیبانی میکنند، اما این زیرساخت دائما در حال تغییر است.
ISPهای سطح 1
ISPهای سطح 1 بخش بزرگی از اینترنت را تشکیل میدهند و بیشتر آدرسهای IPv4 در سراسر جهان را در اختیار دارند. ارائه دهندگان سطح 1 معمولا زیرساخت خود را به ISP های کوچکتر اجاره میدهند و به همین ترتیب، اینترنت را به کاربران نهایی ارائه میدهد. چندین ISP سطح 1 وجود دارد، از جمله Level 3، Cogent، Telia Carrier، NTT، GTT، Tata Communications و Telecom Italia.
جالب توجه است که بسیاری از زیرساختهای اینترنت، بهویژه زمانی که صحبت از دکلهای تلفن و کابلکشی به میان میآید، قبل از خصوصیسازی زیرساخت شبکه، توسط مالیاتدهندگان تامین میشد. با این حال، امروزه، تعداد بسیار کمی از زیرساختهای اینترنت در مالکیت عمومی است.
نتیجه گیری
به طور خلاصه اینترنت بسیار گسترده است. هرکسی ممکن است خود را صاحب اینترنت بداند! آیا شما صاحب دستگاهی هستید که از آن برای اتصال به اینترنت استفاده میکنید؟ اگر چنین است، به این معنی است که دستگاهی که شما در اختیار دارید بخشی از سیستم عظیم بین شبکهای را تشکیل میدهد. شما صاحب مفتخر بخشی از اینترنت هستید؛ اما فقط بخش بسیار کوچکی از آن.
اینترنت بیشتر یک مفهوم است تا یک موجود واقعی مملوس. اینترنت به یک زیر ساخت فیزیکی متکی است که شبکهها را یکدیگر متصل میکند. این مفهوم شبیه به یک اتاق پر از افرادی است که همه به زبانهای مختلف صحبت میکنند. برای برقراری ارتباط باید مجموعهای از استاندارد از قوانین ایجاد شود تا همه بتوانند در یک صفحه با هم تعامل داشته باشند.