در دنیای اینترنت واژهها و اصطلاحهای زیادی وجود دارند که باید معانی آنها را بدانید. یکی از این اصطلاحات پهنای باند است. پهنای باند یکی از اصطلاحات پر تکرار است که با سرعت اینترنت اشتباه گرفته میشود. Bandwidth میتواند بر تجربه کاربر از اینترنت مانند: سرعت، حجم و ترافیک سرویس اینترنتی تاثیر گذار باشد. درست است که هر چه Bandwidth بیشتر باشد اینترنت سریعتر است اما باز هم بهتر است با مفهوم سرعت در هنگام ارسال و دریافت اطلاعات به صورت آنلاین بیشتر آشنا شوید.
پهنای باند چیست؟
Bandwidth عبارت است از میزان اطلاعاتی که میتوان از نقطهای به نقطهای دیگر درون یک شبکه و در محدوده زمانی مشخص انتقال داد. معمولا Bandwidth را با واحد بیت بر ثانیه اندازه گیری میکنند. در اصل پهنای باند به ظرفیت انتقال داده یک اتصال اشاره دارد. که پارامتر مهمی برای تعیین کیفیت و سرعت یک شبکه یا ارتباط اینترنتی میباشد. در دنیای کامپیوتر، همه اطلاعات به صورت باینری، یعنی بر اساس کدهای صفر و یک از نقطهای به نقطهای دیگر منتقل میشوند.
نحوه کارکرد Bandwidth چگونه است؟
هر چه پهنای باند بیشتر باشد، دادههای بیشتری در یک زمان ارسال و دریافت میشود. به طور معمول میتوان Bandwidth را براساس تعداد حجم اطلاعاتی که در یک ثانیه منتقل میشوند اندازه گیری کرد. برای درک سادهتر مفهوم پهنای باند، میتوان آن را به صورت یک بزرگراه در نظر گرفت. خودروها در این بزرگراه با سرعت ثابت در حال حرکت هستند. واضح است که هر چه تعداد خطوط این بزرگراه بیشتر باشد، به همان اندازه تعداد بیشتری از خودروها میتوانند در آن بزرگراه تردد داشته باشند. به عنوان مثال اگر پنچ خودرو در یک بزرگراه حرکت کنند و آن بزرگراه فقط 1 لاین داشته باشد، 5 برابر زمانی که 5 خط در آن قرار گرفته باشد طول میکشد.
حالا بیایید این موضوع را با یک مثال دادهای بیشتر توضیح دهیم. فرض کنید که هر 1 مگابیت در ثانیه معادل با 1 خط بزرگراهی است. بنابراین اگر قصد داشته باشید تا یک تصویر با حجم 5 مگابایت را با استفاده از یک جادهی یک خطه دانلود کنید، به زمانی در حدود 45 ثانیه نیاز خواهید داشت. اما دانلود همین تصویر در یک بزرگراه 5 باندی، تنها 8 ثانیه از شما زمان خواهد گرفت.
تفاوت سرعت و پهنای باند
اکثر کاربران به اشتباه Bandwidth را مترادف با سرعت اینترنت میدانند. اول از همه لازم است بدانید که ادامه مطلب...
جهت کسب اطلاعات بیشتر با شرکت رهاکو به شماره 02154521 و یا ادرس اینترنتی rahaco.net مراجعه نمایید.
دیتاسنتر مرکزی است که زیرساخت، تجهیزات، شبکه و ذخیره سازی را در خود جای میدهد. مرکز داده ستون فقرات سیستم فناوری اطلاعات یک سازمان است که دادهها را ذخیره و مدیریت میکند. خدمات راه اندازی دیتاسنتر بخش جدایی ناپذیر زیرساخت فناوری اطلاعات است و شامل میزبانی سرور، ذخیره سازی، شبکه و راهکارهای امنیتی و مجازی سازی میباشد. هاست سرور سخت افزار و نرم افزار لازم را برای میزبانی برنامهها، وبسایتها و خدمات فراهم میکند. راهکارهای شبکه به کسب و کارها این امکان را میدهد تا به طور ایمن به دادههای خود دسترسی داشته باشند و آنها را مدیریت کنند. در ادامه با خدمات دیتاسنتر بیشتر آشنا میشوید.
چرا دیتاسنترها مهم هستند؟
هر کسب و کاری برای اجرای برنامهها، ارائه خدمات به مشتریان، فروش محصولات و مدیریت عملیات به تجهیزات محاسباتی نیاز دارد. با رشد کسب و کار و افزایش عملیات فناوری اطلاعات، مقیاس و مقدار تجهیزات مورد نیاز نیز افزایش مییابد. نگهداری از تجهیزاتی که در مکانهای مختلف توزیع شدهاند کمی دشوار است. شرکتها با استفاده از مراکز داده دستگاههای خود را در یک مکان مرکزی متمرکز کرده و آنها را به طور موثر مدیریت میکنند.
مراکز داده مدرن چگونه تکامل یافتند؟
ظهور مراکز داده به اوایل دهه 1940 برمیگردد؛ زمانی که سیستمهای کامپیوتری اولیه به قطعات بزرگی نیاز داشتند. میزان برق مصرفی این کامپیوترها بسیار زیاد بود و برای جلوگیری از حرارت بیش از حد به خنک کننده نیاز داشتند. شرکتها برای مدیریت این کامپیوترها تمام سخت افزارها را در یک اتاق قرار دادند که مرکز داده نامیده میشود و هر شرکتی مسئولیت مرکز داده خود را برعهده داشت. با گذشت زمان سیستمهای فناوری اطلاعات پیچیدهتر شدند، مانند روشهای زیر:
• میزان دادههای تولید و ذخیره شده توسط شرکتها افزایش یافت.
• فناوری مجازی سازی نرم افزار را از سخت افزار جدا کرد.
• نوآوری در شبکه امکان اجرای برنامهها بر روی سخت افزار را فراهم کرد.
طراحی مدرن مرکز داده برای مدیریت بهتر پیچیدگی فناوری اطلاعات تکامل یافته است. شرکتها از مراکز داده برای ذخیره سازی زیرساختهای فیزیکی در یک مکان مرکزی استفاده میکردند تا از هر جایی به آن دسترسی داشته باشند. با ظهور محاسبات ابری، شرکتهای شخص ثالث مراکز داده را مدیریت و نگهداری میکنند و زیرساخت خود را به عنوان خدمات به سایر سازمانها ارائه میدهند. AWS به عنوان ارائهدهنده خدمات ابری پیشرو در جهان، مراکز داده ابری نوآورانهای را در سراسر جهان ایجاد کرده است.
مزایای خدمات راه اندازی دیتاسنتر
خدمات دیتاسنتر برای مشاغلی که ادامه فعالیت آنها به فناوری وابسته است، ضروری میباشد. دیتاسنتر جایی است که ادامه مطلب...
مایکروسافت، بزرگترین شرکت کننده در GitHub، این پلتفرم را به مبلغ 7.5 میلیارد دلار در سال 2018 خریداری کرد. GitHub که از طریق یک مدل تجاری نرم افزاری به عنوان سرویس (SaaS) ارائه میشود، در سال 2008 راه اندازی شد. همچنین به عنوان یک پلتفرم پیشرو برای پروژههای مشترک نرم افزاری مشترک شناخته میشود که توانسته میلیونها کاربر را به خود جذب کند. گیت هاب به عنوان یک سایت شبکه سازی هم فعالیت میکند که برنامه نویسان میتوانند در آن به شبکه سازی بپردازند و با سایر افراد همکاری کرده تا بتوانند کارهای خود را معرفی کنند. در ادامه مقاله همراه ما باشید تا مفهوم گیت هاب و ویژگیهای آن اشنا شوید.
گیت هاب چیست؟
GitHub بزرگترین وب سایت برای میزبانی پروژههای برنامه نویسان محسوب میشود و این پلتفرم هم به صورت رایگان برای پروژههای عمومی و هم به صورت پولی برای پروژههای تجاری قابل استفاده است. گیت هاب یک وب سایت و سرویس مبتنی بر فضای ابری است که به برنامه نویسان کمک میکند تا کدهای خود را مدیریت کنند و همچنین تغییرات کد خود را ردیابی و کنترل نمایند.
هدف اصلی گیت هاب چیست؟
هدف اصلی GitHub ایجاد محیطی برای کنترل ورژن و کار تیمی روی پروژه هاست. کنترل ورژن در گیتهاب توسط گیت انجام میشود. در واقع گیت در گیتهاب سیستم کنترل ورژن (version control) است. همچنین واژهی هاب به مفاهیم شبکه اشاره دارد که همکاری تیمی و ایجاد انشعاب در پروژهها را معرفی میکند. رابط GitHub کاربر پسند است و حتی کدنویسان مبتدی نیز میتوانند از مزایای آن استفاده کنند. بدون GitHub، استفاده از Git به طور کلی نیاز به دانش فنی و استفاده از command line دارد.
اصطلاحات کاربردی در GitHub
1. Repository
2. fork
3. Pull Request
4. Commit
Repository یا به اختصار Repo به معنای مخزن است. مخزن GitHub محیطی برای ذخیره سازی پروژههای برنامه نویسان میباشد. در این مخزن میتوان هر فولدر یا فایلی را با فرمت دلخواه ایجاد کرد.
fork در فارسی به معنای شاخه یا انشعاب است. با این قابلیت شما میتوانید روی پروژههای open source موجود در GitHub کار کنید. اگر پروژهای از قبل وجود داشته باشد، میتوانید از آن یک انشعاب دریافت و تغییراتی را روی آن انجام دهید. سپس آن را به عنوان یک پروژه جدید منتشر کنید.
Pull Request یا درخواست ادغام قلب تپندهی مشارکت در پروژه هاست. از این ادامه مطلب...
جهت کسب اطلاعات بیشر با شرکت رهاکو در ارتباط باشید. شماره تماس 02154521 و یا به ادرس اینترنتی rahaco.net مراجعه نمایید.
ارزیابی آسیب پذیری فرآیندی است که برای شناسایی نقصهای امنیتی در یک بازه زمانی معین استفاده میشود. این فرآیند ممکن است شامل تکنیکهای خودکار و دستی با درجات مختلف دقت باشد. با استفاده از یک رویکرد مبتنی بر ریسک، ارزیابی آسیب پذیری ممکن است لایههای مختلفی از فناوری را هدف قرار دهد که رایجترین آنها ارزیابیهای لایه میزبان، شبکه و برنامه کاربردی است.
ارزیابی آسیب پذیری چیست؟
ارزیابی آسیبپذیری به روند شناسایی خطرات و اسیبپذیری ها در شبکههای رایانهای، سیستمها، سخت افزارها، برنامهها و سایر قسمتهای یک اکوسیستم فناوری اطلاعات اشاره دارد. این فرایند اطلاعات لازم برای تیمهای امنیتی و سایر ذینفعان را برای تجزیه و تحلیل و الویت بندی خطرات مربوطه به اصلاح احتمالی در شرایط مناسب فراهم میکند. ارزیابی آسیب پذیری شامل استفاده از ابزارهای خودکار مانند: Nessus و Burp Suite (به منظور یافتن اسیب پذیریها) میباشد. که نتایج را در قالب یک گزارش خودکار ارائه می دهد. تست آسیبپذیری به سازمانها کمک میکند تا آسیبپذیریها را در نرمافزار و زیرساختهای پشتیبان خود شناسایی کنند. اما آسیب پذیری نرم افزار دقیقا چیست؟
آسیب پذیری را میتوان به دو صورت تعریف کرد:
اشکال در کد یا نقص در طراحی نرم افزار که میتواند برای ایجاد آسیب مورد سوء استفاده قرار گیرد. این سوء استفاده ممکن است از طریق یک مهاجم احراز هویت شده یا تایید نشده رخ دهد.
مورد دیگر مربوط می شود به شکاف در رویههای امنیتی یا ضعف در کنترلهای داخلی که در صورت بهره برداری منجر به نقض امنیت میشود.
ارزیابی آسیب پذیری چگونه کار میکند؟
تست آسیب پذیری میتواند اشکال مختلفی داشته باشد. یکی از این روشها، تست امنیت برنامههای پویا (DAST) است. DAST (تست پویای امنیت نرم افزار) به طور خاص برای شناسایی نقصهای امنیتی با ارائه ورودیها یا سایر شرایط خرابی برای یافتن عیوب در زمان واقعی انجام میشود. برعکس، تست امنیت برنامه استاتیک (SAST) تجزیه و تحلیل کد منبع یا کد برنامه به منظور شناسایی آسیبپذیریها بدون اجرای برنامه است. رویکرد این دو روش بسیار متفاوت است. آنها در مراحل مختلف چرخه عمر توسعه نرم افزار (SDLC) موثر هستند و انواع مختلفی از آسیب پذیریها را پیدا میکنند. برای مثال: SAST آسیبپذیریهای حیاتی مانند: اسکریپت بین سایتی (XSS) و تزریق SQL را زودتر در SDLC شناسایی میکند. از سوی دیگر ادامه مطلب...