نمایشگاه الکامپ بار دیگر به تعویق افتاد!

با تصمیم شورای مرکزی سازمان نصر قرار بود بیست و ششمین نمایشگاه بین المللی الکامپ در بازه زمانی 19 تا 22 آبان 1401 برگزار شود. اما بسیاری از کارشناسان معتقدند با وجود شرایط پیش آمده در کشور درمورد محدودیت حداکثری اینترنت و همچنین برخوردهای انجام شده با بعضی از فعالان حوضه فناوری برگزاری این نمایشگاه اشتباه است. پیش از این بسیاری از شرکت‌ها انصراف دسته جمعی خود را برای لغو الکامپ اعلام کرده‌ بودند؛ چرا که قطعی اینترنت خسارت‌های زیادی را به کسب و کارها وارد کرده است. 

تعویق برگزاری نمایشگاه الکامپ

اگر اخبار فناوری را دنبال کرده باشید، حتما اخبار مربوط به برگزاری الکامپ 1401 را شنیده اید. نمایشگاه الکترونیک کامپیوتر و تجارت الکترونیک ایران که الکامپ نام دارد هر سال در فصل تابستان با حضور شرکت‌های معتبر حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات برگزار میشد. 

نمایشگاه الکامپ چندین بار  به دلایل مختلف مانند کرونا و عزاداری ماه محرم به تعویق افتاد. اما این بار به دلیل فلیترینگ شبکه‌های اجتماعی و محدودیت اینترنت و همچنین از بین رفتن بسیاری از کسب و کارهای اینترنتی،  شرکت‌ها راغب به برگزاری نمایشگاه الکامپ نیستند و طبق گزارشات انجام شده، به احتمال زیاد این رویداد بزرگ بین المللی امسال لغو خواهد شد.  

مصوبه سازمان نصر  

این مصوبه تیر ماه سازمان نصر کشور، با پیگیری و برنامه‌ ریزی نصر استان تهران برای برگزاری هر چه باشکوه‌تر الکامپ، منجر به استقبال چشم گیر اعضا سازمان در تهران و دیگر استان‌های کشور شد و تعداد قابل توجهی از آن‌ها آمادگی خود برای حضور در بزرگ‌ترین جشنواره فناوری اطلاعات و ارتباطات کشور را اعلام، و ثبت‌ نام خود را نهایی کردند. با این وجود، به دلیل انصراف تعدادی از شرکت‌ها طی هفته‌های اخیر و طبق اعلام پیمانکار برگزار کننده نمایشگاه، با شرایط موجود امکان برگزاری الکامپ وجود ندارد.

علت برگزاری نمایشگاه الکامپ

نمایشگاه بین المللی الکامپ بهترین مکان برای معرفی محصولات جدید حوزه الکترونیک، کامپیوتر و تجارت الکترونیک در ایران است که فرصت خوبی را برای ملاقات و تعامل میان عرضه کنندگان و بازدید کنندگان صنایع مختلف در ایران و جهان فراهم می‌کند.

مهم ترین دلیل برگزاری نمایشگاه الکامپ توسعه صنعت دیجیتال و تجارت الکترونیک است. این صنعت نقش ویژه ای در حوزه فناوری کشور دارد. نمایشگاه الکامپ می‌تواند برای فریلنسرها (افرادی که به صورت شخصی و دور کاری پروژه‌های کارفرمایان را انجام می‌دهند) یک بنگاه کاریابی محسوب می‌شود. آن‌ها در این نمایشگاه با کارفرمایان وارد مذاکره شده و برای خود ایجاد اشتغال می‌کنند.

همچنین نمایشگاه بین المللی الکامپ اهدافی از قبیل ارتباط با بخش‌های مختلف برای همکاری با یکدیگر و رفع نیازهای جامعه را بر عهده دارد. البته هدف اصلی آن عرضه رقابت پذیری ایران در بازار جهانی و توسعه پتانسیل‌های بین المللی بازرگانی ایران می‌باشد که این هدف تنها با رقابت بین المللی و استفاده از تکنولوژی‌های نوین امکان پذیر است.

اما با وجود قطعی اینترنت و فلیترینگ پلتفرم‌های اجتماعی دیگر امکان برقراری ارتباط با مشتریان خارجی وجود ندارد و کسب و کارهای بسیاری از بین رفته‌اند. در واقع، قطعی اینترنت مرگ ارتباطات میان کسب و کارها بود و همین دلیل برای لغو و تعویق نمایشگاه الکامپ کافی است.

نمایشگاه الکامپ؛ از گذشته تا کنون

نمایشگاه الکامپ بیش از ربع قرن تجربه دارد. تاریخچه الکامپ با فراز و نشیب‌های جالبی همراه بوده و باید گفت که نخستین تجربه برگزاری این نمایشگاه در کشور به سال 1369 برمی‌گردد که با نام نمایشگاه بین‌ المللی کامپیوتر، برق، الکترونیک و ارتباطات و در یک چادر بادی برگزار شد. بعد از گذشت نزدیک به یک دهه، برق از الکامپ جدا و به صورت نمایشگاهی مستقل برگزار شد. مخابرات نیز در همان سال‌ با نام تلکام نمایشگاه مخصوص به خود را برگزار کرد و از این نمایشگاه بین‌ المللی، تنها نام‌های کامپیوتر و الکترونیک باقی ماندند.

بنابراین با حذف دو صنعت برق و مخابرات نمایشگاه با برگزاری صنعت کامپیوتر و تجارت الکترونیک و نام اختصاصی الکامپ فعالیت خود را ادامه داد. تا سال 1379 مسئولیت برگزاری نمایشگاه با شرکت سهامی نمایشگاه‌های بین المللی تهران بود و بعد از آن با مشارکت بخش خصوصی به فعالیت خود ادامه داد. در این میان برگزاری نمایشگاه چند سالی هم به طور کامل به بخش خصوصی واگذار شد. اما امروزه مسئولیت برپایی این نمایشگاه که قبل از کرونا شکل روتین یک ساله هم به خود گرفت، بر عهده سازمان نظام صنفی رایانه‌ای کشور است.  

نکته لازم به ذکر این است که تصمیم گیری درباره تاریخ جدید نمایشگاه الکامپ به نظرات اعضای سازمان نظام صنفی رایانه ای کشور و بررسی زمان مناسب بستگی دارد. زمان برگزاری نمایشگاه الکامپ بعد از نظر سنجی و تصمیم گیری نهایی اطلاع رسانی خواهد شد.

پردازش موازی روشی برای تکمیل کارها به صورت همزمان

پردازش موازی یک تکنیک محاسباتی است که به عنوان محاسبات موازی هم شناخته می‌شود. با این پردازش میتوان مسائل بزرگ را به مسائل کوچک تر تقسیم کرد سپس همزمان آن ها را حل نمود. محاسبات موازی نوعی رایانش است که در آن اکثر محاسبات یا فرایندها به طور همزمان انجام می شود. این مقاله کاربرد پردازش موازی و نمونه‌هایی از عملکرد آن در دنیای واقعی را توضیح می‌دهد. این پردازش دو یا چند وظیفه را به طور همزمان بر روی چندین پردازنده اجرا می‌کند تا زمان پردازش های عظیم داده کاهش یابد.

پردازش موازی چیست؟

این پردازش روشی برای اجرای همزمان وظایف بر روی چندین ریز پردازنده به منظور افزایش سرعت علمکرد است. پردازش موازی ممکن است با یک کامپیوتر که دارای دو یا چند پردازنده CPU است، یا با چندین پردازنده کامپیوتری متصل از طریق یک شبکه کامپیوتری انجام شود. عمده کاربرد پردازش موازی این است که به افراد و همچنین مدیران شبکه و مراکز داده اجازه می‌دهد تا از رایانه‌های رومیزی و لپ‌تاپ معمولی برای حل مشکلات پیچیده‌ای که زمانی به کمک یک ابر رایانه قدرتمند نیاز داشتند، استفاده کنند.

تا اواسط دهه 1990، رایانه‌ها فقط می‌توانستند داده‌ها را به صورت سریال پردازش کنند. اما امروزه اکثر سیستم عامل‌ها نحوه کار چندین پردازنده را با هم مدیریت می‌کنند. اهمیت محاسبات موازی همراه با افزایش نیاز به نتایج فوری توسط نقاط پایانی اینترنت اشیا در حال رشد است. دسترسی آسان امروزی به پردازنده‌ها و واحدهای پردازشگر گرافیکی (GPU) از طریق سرویس‌های ابری، کاربرد پردازش های موازی را به یک ملاحظات مهم برای هر عرصه میکروسرویس تبدیل می‌کند.

پردازش موازی چگونه کار می‌کند؟

به طور کلی، این پردازش به تقسیم یک کار بین حداقل دو ریز پردازنده اشاره دارد. این ایده بسیار ساده است: یک دانشمند کامپیوتر از نرم افزار تخصصی ایجاد شده برای این کار استفاده می‌کند تا یک مشکل پیچیده را با اجزای آن تجزیه کند. سپس برای هر قسمت یک پردازنده خاص تعیین می‌کنند. برای تکمیل تمام مشکلات محاسباتی، هر پردازنده بخش خود را تکمیل می‌کند. نرم افزار دوباره داده‌ها را جمع می‌کند تا چالش اولیه پیچیده را حل کند. در پردازش‌موازی، یک کار پیچیده به چندین کار کوچک‌تر تقسیم می‌شود. پس از تقسیم کار، هر پردازنده به استثنای ارتباط مداوم، از طریق نرم افزار به منظور به روز ماندن، پردازنده‌ها به طور مستقل از یکدیگر در قسمت خود شروع به کار می‌کند.

معماری‌های پردازش موازی 

• چند هسته‌ای: مدار مجتمع (IC) دستگاه دارای دو یا چند هسته پردازش جداگانه است. که هر کدام می‌توانند دستور العمل‌های برنامه را به صورت موازی اجرا کنند. معماری‌های چند هسته‌ای می‌توانند همگن و دارای هسته‌های یکسان، یا ناهمگن و دارای هسته‌هایی باشند که یکسان نیستند.

• متقارن: دو یا چند پردازنده مستقل و همگن توسط یک نمونه سیستم عامل کنترل می‌شوند که با همه پردازنده‌ها به طور یکسان رفتار می‌کند.

• توزیع شده: پردازنده‌ها بر روی دستگاه‌های مختلف شبکه قرار دارند که از طریق HTTP یا صف‌های پیام، اقدامات لازم را با هم هماهنگ می‌کنند. 

• انبوه محاسبات موازی: تعداد زیادی از پردازنده‌های کامیپوتری به طور همزمان مجموعه‌ای از محاسبات را به صورت موازی اجرا می‌کنند.

• Loosely Coupled Multiprocessing: پردازنده‌های جداگانه با حافظه خود پیکربندی شده‌اند و می‌توانند برخی از دستور العمل‌های کاربر و سیستم عامل را به صورت مستقل از یکدیگر جدا کنند.

انواع پردازش موازی 

در حال حاضر سه نوع پردازش موازی وجود دارد که بر اساس منبع داده‌ها و نوع پردازش آن دسته بندی می‌شوند.

پردازش داده‌های چندگانه (MIMD):

هر مجموعه از پردازنده‌ها داده‌هایی را که از منابع مختلف به دست می‌آیند، با پیروی از دستور العمل‌ها و الگوریتم‌های منبع داده اجرا می‌کنند. یک کامپیوتر MIMD قادر است چندین کار را به طور همزمان اجرا کند. رایانه‌های MIMD نسبت به رایانه‌های SIMD سازگارتر هستند، توسعه الگوریتم‌های پیچیده‌ای که این ماشین‌ها را نیرو می‌دهند چالش ‌برانگیزتر است.

دستور العمل‌های چندگانه، داده‌های چندگانه یا MIMD، رایانه‌ها با وجود پردازنده‌های متعدد مشخص می‌شوند که هر یک به طور مستقل می‌توانند جریان دستور العمل خود را بپذیرند. این نوع کامپیوترها دارای پردازنده‌های زیادی هستند.

پردازش داده‌های تک دستورالعمل چندگانه (MISD):

چندین پردازنده مجموعه داده‌های یکسانی را دریافت می‌کنند اما به آن‌ها دستور داده می‌شود که آن‌ها را متفاوت پردازش کنند تا نتایج متنوع‌تری تولید کنند. در این نوع از پردازش موازی از چندین الگوریتم استفاده می‌شود که همه پردازنده‌ها داده‌های ورودی یکسانی را به اشتراک می‌گذارند. رایانه‌های MISD می‌توانند به طور همزمان چندین عملیات را روی یک دسته از داده‌ها انجام دهند. همانطور که انتظار می‌رود، تعداد عملیات تحت تاثیر تعداد پردازنده‌های موجود است. ساختار MISD از واحدهای پردازش بسیاری تشکیل شده است که هر یک تحت دستور العمل‌های خود و بر روی یک جریان داده قابل مقایسه عمل می‌کنند.

پردازش داده‌های چندگانه تک دستورالعمل (SIMD):

چندین پردازنده با استفاده از دستورالعمل‌های یکسان، کار یکسانی را برای تایید نتایج انجام می‌دهند. کامپیوترهایی که از معماری Single Instruction، Multiple Data (SIMD) استفاده می‌کنند دارای چندین پردازنده هستند که دستورالعمل‌های یکسانی را انجام می‌دهند. با این حال، هر پردازنده دستورالعمل‌ها را با مجموعه منحصر به فرد خود از داده‌ها ارائه می‌کند.

کامپیوترهای SIMD الگوریتم یکسانی را برای چندین مجموعه داده اعمال می‌کنند. معماری SIMD دارای اجزای پردازشی متعددی است. همه این اجزا تحت نظارت یک واحد کنترل قرار می‌گیرند. در حین پردازش تعداد زیادی داده، هر پردازنده دستور العمل یکسانی را از واحد کنترل دریافت می‌کند.

فرق پردازش موازی و پردازش همزمان

محاسبات موازی و پردازش همزمان اغلب با یکدیگر اشتباه گرفته می‌شوند زیرا هر دو بر روی پردازش چندین کار به طور همزمان کار می‌کنند. پردازش همزمان مشابه multitasking واقعی است، اما کارها به صورت همزمان تکمیل نمی‌شوند. اما در پردازش موازی کارها به صورت هم زمان انجام و تکمیل می‌شوند.

کاربردهای فعلی و آتی پردازش موازی 

پردازش موازی در دستاوردهای بی‌شماری از اکتاشافات علمی، مانند: ساخت مدل‌های کامپیوتری پیچیده برای ترسیم چگونگی گردش جرم به دور سیاه‌ چاله تا پیش ‌بینی‌هایی که به اقتصاد کمک می‌کنند، نقش دارد. در سال 2019، محققان دانشگاه ایلینویز از پردازش موازی استفاده کردند تا به وزارت کشاورزی ایالات متحده کمک کنند که با ترکیب داده‌های بیشتر از قبل و پردازش آن در زمان‌های بی‌سابقه، ویژگی‌های محصول را با دقت بیشتری پیش ‌بینی کنند. پردازش موازی نقش مهمی در توسعه و پیاده سازی الگوریتم‌های یادگیری ماشین و برنامه‌های هوش مصنوعی ایفا می‌کند، زیرا به آن‌ها اجازه می‌د‌هد سریع‌تر اجرا شوند، نقاط داده بیشتری را پردازش کنند و بینش‌های دقیق و مفید بیشتری تولید کنند.

نمایش تصویری پردازش موازی و مشخص کردن عملکرد آن

پردازش موازی از دو یا چند پردازنده یا CPU به طور همزمان برای مدیریت اجزای مختلف یک فعالیت واحد استفاده می‌کند. سیستم‌ها می‌توانند زمان اجرای یک برنامه را با تقسیم بسیاری از بخش‌های یک کار بین چندین پردازنده کاهش دهند. پردازنده‌های چند هسته‌ای که اغلب در رایانه‌های مدرن یافت می‌شوند که هر سیستمی با بیش از یک CPU قادر به انجام پردازش موازی هست.

هدف اصلی پردازش موازی چیست؟

یک سیستم پردازش موازی می‌تواند داده‌ها را به صورت همزمان پردازش کند تا وظایف را با سرعت بیشتری انجام دهد. به عنوان مثال: سیستم می‌تواند دستور العمل بعدی را از حافظه دریافت کند، زیرا دستور العمل فعلی توسط  CPUپردازش می‌شود. هدف اصلی پردازش موازی، افزایش قدرت پردازش کامپیوتر و افزایش توان عملیاتی یا افزایش حجم کاری است که می‌توان در یک زمان معین انجام داد. می‌توان از بسیاری از واحدهای عملکردی برای ایجاد یک سیستم پردازش موازی با انجام فعالیت‌های مشابه یا غیر مشابه به طور همزمان استفاده کرد.

نتیجه گیری 

پردازش موازی برای عملیات سیستم معاصر ضروری است و از جریان‌های متعدد وظایف پردازش داده‌ها از طریق چندین CPU که به طور همزمان کار می‌کنند پشتیبانی می‌کند. دانشمند کامپیوتر معمولا از یک ابزار نرم افزاری استفاده می‌کند تا یک کار پیچیده را به قسمت‌های کوچک‌تر تقسیم کند و هر قسمت را به یک پردازنده اختصاص دهد. سپس هر پردازنده مسئله بخش خود را حل می‌کند و داده‌ها توسط یک ابزار نرم افزاری برای خواندن پاسخ یا انجام عملیات دوباره کنار هم قرار می‌گیرند.

علت زمانبر بودن تراکنش بیت کوین

امروزه بسیاری از افراد تجربیات متفاوتی از سرعت تراکنش ارزهای دیجیتال دارند. گفته می شود زمان لازم برای انجام یک تراکنش بسیار طولانی است و منطقی نیست که کاربران اغلب مجبور باشند مدت زیادی منتظر بمانند. زمان انتقال بیت کوین را می‌توان بر حسب ساعت و حتی روز شمارش کرد.

عملکرد تراکنش‌های بیت کوین چگونه است؟

تراکنش‌های بیت کوین در شبکه با کمک رمزنگاری تایید می‌شوند. ثبت این تراکنش در بلاک چین صورت می‌گیرد. اگر چه تراکنش‌های بیت کوین ساده به نظر می‌رسند اما فرایند پیچیده‌ای دارند. برای موفقیت آمیز بودن تراکنش باید چند مرحله بررسی شود. تراکنش بعد از انجام مراحل لازم و تکمیل آن‌ها، تایید می‌شود. تنها در این صورت است که گیرنده می‌تواند مبلغ مورد نظر را از طریق این تراکنش دریافت کند. این مراحل با استفاده از شبکه و کیف پول بیت کوین انجام می‌شوند. در این قسمت عوامل تاثیرگذار در انواع تراکنش‌ها را شرح می‌دهیم:

• ثبت تراکنش ورودی (آدرس بیت کوین فرستنده) 

• خروجی تراکنش (آدرس بیت کوین گیرنده)

• مقدار بیت کوینی که منتقل می‌شود

تراکنش‌ها در بلاک‌ها جمع آوری می‌شوند. خروجی تراکنش قبلی در این فرایند به عنوان ورودی تراکنش جدید محسوب می‌شود. تراکنش‌ها رمزنگاری نشده‌اند، به این معنی که جستجو و مشاهده تراکنش‌های جمع آوری شده در بلاک‌ها امکان پذیر است. 

مدت زمان تراکنش بیت کوین 

در بیشتر موارد، تراکنش بیت کوین در عرض یک ساعت انجام می‌شود. پنج بلوک دیگر باید در بالای بلوکی که شامل تراکنش می‌باشد استخراج شود. به طور متوسط هر ده دقیقه یک بلوک جدید استخراج می‌شود و به همین دلیل است که در بیشتر موارد کاربر باید حداقل حدود یک ساعت صبر کند. این فرمول فقط در صورتی قابل اجراست که ماینری که بلوک را استخراج می‌کند، تراکنش را اولویت بندی کرده و آن را به بلوک اضافه کرده باشد. در غیر این صورت، معاملات با تاخیر مواجه می‌شوند و تایید نخواهند شد.

عوامل موثر بر سرعت تراکنش بیت کوین 

به طور خلاصه، سرعت تراکنش‌ها در شبکه ارزهای دیجیتال به عوامل مختلفی بستگی دارد:

• حجم تراکنش‌هایی که شبکه در حال حاضر مدیریت می‌کند،

• میانگین زمان تایید بین یک بلوک و بلوک دیگر

• رشد یا کاهش قدرت استخراج شبکه

• متوسط کمیسیونی که به ماینرها پرداخت می‌شود.

همچنین باید در نظر داشت که برخی از نهادهای متعلق به اکوسیستم ارزهای دیجیتال، تراکنش را تا زمانی که حداقل 5 تا 6 تایید دریافت نکنند، معتبر نمی‌دانند. بدیهی است که این امر می‌تواند زمان انتظار را بیشتر ‌کند. عوامل تاثیرگذار بر سرعت تراکنش بیت کوین به شرح زیر است:

کارمزد تراکش

تراکنش‌های بیت کوین شامل فرایندی به نام استخراج می‌باشد. این فرآیند به دلیل تلاش‌هایی که ماینرها انجام می‌دهند، نیازمند بازپرداخت است. به عبارت دیگر تراکنش‌های بیت کوین یک کارمزد اضافی به نام کارمزد تراکنش دریافت می‌کنند. پرداخت هزینه‌ بیشتر به تایید سریع تراکنش‌ها منجر می‌شود. تراکنش ها به هیچ کارمزد رسمی نیاز ندارند، اما ماینرها تراکنش‌ها را با کارمزد اولویت بندی می‌کنند. به طور کلی، تراکنش‌های بیت کوین مشمول هزینه و کارمزد اضافی هستند. این هزینه‌ها عمدتا به این دلیل است که فرآیند استخراج به تلاش و فناوری قابل توجهی نیاز دارد. کارمزدها باعث می‌شوند تا ماینرها فرآیند تراکنش را در سریع‌ترین زمان ممکن تایید کنند.

فعالیت شبکه

تراکنش‌های بیت کوین به یک استخر بزرگ به نام mempool فرستاده می‌شوند. تراکنش‌ها تا زمانی که استخراج شوند، در ممپول باقی می‌مانند. در برخی موارد تراکنش‌ها به طور همزمان به ممپول ارسال می‌شوند. بعضی از تراکنش‌ها باید مدت زمان بیشتری منتظر بمانند تا در بلوک بعدی گنجانده شوند. گاهی اوقات ممکن است نقل و انتقالات توسط ممپول رد شوند و علت این رد کردن به خاطر پرداخت هزینه‌های پایین است. بیت کوین در بیشترین و بهترین حالت فقط می‌تواند هفت تراکنش در ثانیه انجام دهد.

نرخ هش

یکی دیگر از عواملی که می‌تواند منجر به تاخیر در تراکنش بیت کوین شود، کمبود ماینرهاست. هنگامی که ماینرها پول کافی برای کاری که انجام می‌دهند دریافت نکنند، دیگر مایل به انجام همکاری و استخراج بلاک‌های جدید نیستند. زمانی که نرخ هش به طور ناگهانی کاهش می‌یابد، یعنی ماینر کافی برای استخراج سریع بلوک‌های جدید و تایید تراکنش در دسترس نیست.

حملات به شبکه

بیت کوین برای مدت زیای مورد توجه هکرها بوده است. حملات اسپم و سایبری از دیگر دلایل زمانبر بودن تراکنش‌های بیت کوین است که بر تراکنش‌های شبکه تاثیر مستقیم دارد. در طول یک حمله سایبری، هکرها به طور مداوم در تلاش هستند تا بارهایی را روی mempool قرار دهند. هکرها به کمک تراکنش‌هایی با کارمزد کم تلاش می‌کنند تا شبکه را از بین ببرند.

اعتبار سنجی تراکنش‌ها و اندازه بلوک

گاهی اوقات می‌توان اندازه بلاک ارز دیجیتال را افزایش داد تا تراکنش‌های بیشتری انجام شود. در این صورت سرعت تراکنش بیت کوین بیسار کمتر خواهد شد. و این موضوع دلیل بزرگی است که چرا جامعه بیت کوین در برابر bitcoin cash برای افزایش اندازه بلوک از 1 به 8 مگابایت مقاومت می‌کند.

تکنیک هش چیست؟

استخراج کنندگان یا ماینرها وظیفه تایید تراکنش‌ها را بر عهده دارند که این کار از طریق مکانیسم اثبات کار (Proof of work)  انجام می‌شود. در این معتبرترین نسخه، نسخه‌ای است که بیشترین محاسبات را انجام داده است. در این الگوریتم ایجاد تراکنش‌های جدید بسیار سخت و زمان بر است اما تایید آن‌ها بسیار سریع و آسان انجام می‌شود. این فرآیند با استفاده از تکنیک هش کردن (Hashing) انجام می‌شود.

به زبان ساده یک تابع هش داده‌های ورودی را هر مقدار که باشند به یک خروجی با مقدار مشخص تبدیل می‌کند. هش کردن فرایندی یک طرفه است که در آن امکان به دست آوردن داده‌های اولیه بر اساس خروجی وجود ندارد. طبق پروتکل‌های بیت کوین کل این فرایند حدود ده دقیقه طول می‌کشد. این فرایند اجازه می‌دهد تا بلاک‌های جدید و معتبر به پلتفرم اضافه شوند و امنیت و یکپارچگی کل شبکه بیت کوین را تضمین می‌کند.

با توجه به نکته‌هایی که در این مقاله گفته شد، استخراج بیت کوین اساسا مسابقه‌ای است که گاهی اوقات دو برنده دارد. این مسئله باعث تاخیر در تراکنش می‌شود.

مدت زمان انتقال بیت کوین

به طور متوسط 10 دقیقه طول می‌کشد تا یک تراکنش بیت کوین تایید شود. یعنی معامله فوری به سرعت انجام نمی‌شود. تراکنش‌ها باید توسط ماینرهای شبکه تایید شوند؛ چرا که آن‌ها مسئول تشخیص معتبر بودن یا معکوس شدن یک تراکنش هستند. تراکنش‌هایی که معتبر هستند باید به عنوان رکورد در بلاک چین مربوطه ثبت شوند.

پس از 10 دقیقه، یک بلوک آزاد شده و تراکنش‌های درون آن وارد بلاک چین می‌شوند. علاوه بر این، هر بار که بلوکی که در آن تراکنش ثبت شده است به بلوک دیگری پیوند داده می‌شود، یک تاییدیه ایجاد خواهد شد. این جزئیات برای امنیت تراکنش بسیار مهم است؛ چرا که حداقل 3 تاییدیه موردنیاز است تا ثابت شود تراکنش باید معتبر و غیر قابل برگشت در نظر گرفته شود.

نحوه کارکرد بیت کوین به صورت کلی 

بیت کوین یک پلتفرم غیر متمرکز است که تمام تراکنش‌های مالی روی آن ثبت می‌شوند. به کامیپوترهایی که که درون شبکه بلاک چین قرار دارند نود (Node)  گفته می‌شود. ماهیت غیر متمرکز شبکه بیت کوین عملا با گسترش نود‌ها در سراسر جهان امکان پذیر می‌شود.نودها پس از تایید هر تراکنش، اطلاعات ثبت شده جدید را در اختیار بقیه قرار می‌دهد. برای حفظ امنیت و تامین توان محاسباتی لازم در شبکه، نود‌ها باید در ۷ روز هفته ۲۴ ساعته کار کنند. برای حفظ امنیت شبکه و جلوگیری از دستکاری اطلاعات، شبکه بیت کوین به حداقل ۱۰ هزار نود قدرتمند و فعال نیاز دارد.

چگونه سرعت تراکنش های بیت کوین را افزایش دهیم؟

زمان تایید تراکنش‌ها در شبکه بیت کوین قابل افزایش است. در اینجا چند راه برای انجام این کار وجود دارد. به خاطر داشته باشید که برای شش تایید، کاربران باید حدود یک ساعت صبر کنند.

کارمزد (RBF)

شما می‌توانید با پرداخت هزینه بیشتر، احتمال انجام تراکنش در بلوک بعدی را افزایش دهید. ساده‌ترین راه برای سرعت بخشیدن به تراکنش‌ها این است که فعال باشید و کارمزد بالای ماینر را در نظر بگیرید. به این ترتیب تراکنش شما توسط ماینرها در اولویت قرار می‌گیرد. RBF در حال حاضر یکی از موثرترین راه‌ها برای پاک کردن تراکنش از mempool است.

استفاده از شتاب دهنده تراکنش

یکی دیگر از راه‌های افزایش سرعت تراکنش‌های بیت کوین، استفاده از شتاب دهنده تراکنش‌های بیت کوین است. این پلتفرم به شما امکان می‌دهد تا تراکنش‌های BTC را تسریع کنید. عملکرد بیشتر شتاب دهنده‌های بیت کوین شبیه به هم است. هر بار که تراکنش انجام می‌دهید (ارسال یا دریافت بیت کوین از یا به کیف پول) بر روی بلاک چین پخش می‌شود. این کار به ماینرها می‌گوید که تراکنش آماده است و در انتظار پردازش می‌باشد.

با خرج بیت کوین، تاییدیه‌ دریافت خواهید کرد. تاییدیه ثابت می‌کند که بیت کوین‌های شما ارسال و دریافت شده‌اند. شتاب دهنده‌های بیت کوین تراکنش‌های شما را در بسیاری از بلاک‌های جهانی عرضه می‌کنند. به همین ترتیب، تراکنش دوباره در صف قرار می‌گیرد و به ماینرها یادآوری می‌کند که برای پردازش آماده است.

Child-Pays-for-Parent (CPFP)

برخلاف روش Replace-By-Fee که برای پرداخت‌های ارسالی با تاخیر کار می‌کند، تراکنش‌های دریافتی را پاک می‌کند. Child-Pays-for-Parent مستلزم ایجاد یک تراکنش جدید به نام فرزند با استفاده از تراکنش تاخیری به نام Parent است.

پس از آن، تراکنش با کارمزد بالاتر ارسال می‌شود. هر دو تراکنش باید استخراج شوند تا این گزینه کار کند. اگر کارمزد ماینر به اندازه کافی بالا باشد، تراکنش‌ها را وارد بلوک می‌کند. این گزینه به کیف پولی نیاز دارد که از این قابلیت پشتیبانی کند.

نتیجه گیری

بیت کوین یک دارایی فیزیکی، سکه، ژتون یا ورقه کاغذ نیست. بیت کوین یک دارایی مجازی است که شامل زنجیره‌ای از تراکنش‌ها می‌باشد که روی بلاک چین ثبت می‌شوند. عوامل مختلفی تعیین کننده سرعت استخراج تراکنش‌ها هستند. نکته مثبت این است که اگر کارمزد اضافه کنید، ماینرها تراکنش شما را در اولویت قرار می دهند.

تفاوت مینی کامپیوتر با کیس؛ چگونه مینی کامپیوتر بهتر از یک کامپیوتر معمولی است؟

عملکرد مینی کامپیوتر چگونه است؟ آیا مینی کامپیوتر به اندازه یک کامپیوتر معمولی قدرتمند است؟ کدام یک بهتر است: مینی کامپیوتر یا کیس؟ این‌ها سوالاتی هستند که احتمالا هنگام خرید کامپیوتر جدید ممکن است برایتان پیش بیاید. خرید مینی کامپیوتر به جای یک کامپیوتر سنتی می‌تواند یک ریسک بزرگ برای کسب و کار شما محسوب شود. شاید سوالات زیادی در رابطه با نیازهای محاسباتی خود داشته باشید و میان گزینه‌های مختلف غرق شده‌ باشید. با این حال، دیگر نیازی به فکر کردن ندارید! این مقاله تفاوت مینی کامپیوتر و کیس را شرح می‌دهد و به شما در تصمیم گیری کمک می‌کند. برای درک کامل تفاوت تین کلاینت و کامپیوتر معمولی با ما همراه باشید.

مینی کامپیوتر یا کامپیوتر معمولی؟

در طول سال‌ها از زمان اختراع رایانه‌های معمولی، رایانه‌ها به سمت کوچک‌تر شدن رفته‌اند. همه ما استفاده از دستگاه‌های قابل حمل را ترجیح می‌دهیم تا در هر مکانی بتوانیم از آن‌ها استفاده کنیم. شاید بیشتر افراد مینی کامپیوترها را ترجیح می‌دهند، زیرا مقرون به صرفه و به راحتی قابل ارتقا هستند. از طرفی دیگر، افراد بسیاری هنوز هم از کیس و کامپیوترهای معمولی استفاده می‌کنند. اگرچه رایانه‌های معمولی معایبی نیز دارند که برخی از آن‌ها عبارتند از:

• اندازه بسیار بزرگ

• مصرف برق زیاد

• پر سر و صدا

• مستعد خرابی در اثر گرد و غبار

مینی کامپیوتر چیست؟

قبل از هر چیزی لازم است توضیحی در مورد اینکه مینی کامپیوتر چیست، ارائه دهیم. در اصل، مینی کامپیوتر یا تین کلاینت یک دستگاه بسیار کوچک و جمع و جور است. عملکرد آن به طور کامل مانند یک کامپیوتر معمولی می‌باشد، اما تفاوت اصلی این است که این کامپیوترهای شخصی جمع و جور از نظر اندازه بسیار کوچک هستند.

شما می‌توانید هم در خانه و هم در محل کار و برای مجموعه‌ای متنوع از فعالیت‌ها، از وبگردی و ارسال ایمیل گرفته تا بازی و ویرایش ویدئو از مینی کامپیوتر استفاده کنید. در مقایسه با یک کامپیوتر معمولی به سختی متوجه تفاوت‌های آن با تین کلاینت خواهید شد. اگرچه مینی کامپیوترها معمولا سرعت کمتری دارند، اما امکانات ارتقاء حافظه و SSD در آن‌ها وجود دارد. از لحاظ طراحی، مینی کامپیوتر در مقایسه با یک کامپیوتر معمولی بسیار زیباتر، جمع و جورتر و جذاب‌تر است. یکی از مهم‌ترین تفاوت مینی کامپیوتر و کیس همین است.

درون مینی کامپیوتر چه چیزهایی قرار دارد؟

اجزای داخلی تین کلاینت در واقع کاملا شبیه به اجزای تشکیل دهنده یک کامپیوتر معمولی است. به بیانی دقیق‌تر، پردازنده مینی کامپیوتر درست مانند یک کامپیوتر معمولی است. تین کلاینت دارای قطعات یکسان مانند یک واحد پردازش مرکزی و یک سیستم حافظه و مهم‌تر از همه، دارای همان قدرت داخلی است. مینی کامپیوتر دارای یک مادربرد است و درست همانند کامپیوتر معمولی، کل عملکرد دستگاه به مادربرد بستگی دارد. در نتیجه، مینی کامپیوتر به خوبی از یک کامپیوتر معمولی تقلید می‌کند.

مزایای مینی کامپیوتر

اکنون که مفهوم مینی کامپیوترها را درک کرده‌اید، بهتر است که به برجسته‌ ترین مزایای این دستگاه‌ها اشاره کنیم.

1. صرفه جویی در فضا

همانطور که قبلا ذکر شد، مینی کامپیوترها فوق العاده جمع و جور هستند. در نتیجه، بزرگ‎ترین مزیت مینی این است که فضای زیادی را اشغال نمی‌کنند. از آنجایی که این دستگاه‌ها بسیار کوچک هستند، به راحتی در پشت تلویزیون یا مانیتور قرار می‌گیرند. مینی کامپیوتر را به راحتی می‌توان روی میز جای داد، حتی زمانی که فضای کافی برای قرار دادن آن وجود نداشته باشد. به دلیل اندازه کوچک آن، تین کلاینت به سختی روی میز دیده می‌شود.

2. تطبیق پذیری

یکی از بزرگ‌ترین مزیت‌های مینی کامپیوترها این است که آن‌ها ویژگی های کاربردی بسیاری دارند. تین کلاینت ها تعداد زیادی از عملکردها و ویژگی‌های مهم مانند وب‌کم، Wi-Fi و اتصال بلوتوث را به شما ارائه می‌دهند. اما این همه ماجرا نیست، شما می‌توانید از تین کلاینت‌ها برای انجام فعالیت‌های مختلف استفاده کنید.

به عنوان مثال، یک مینی کامپیوتر برای کار، بازی، ویرایش عکس و فیلم تبلیغات مناسب است و تقریبا هر کاری را می‌توان با آن انجام داد. امروزه، انواع مختلفی از تین کلاینت نیز در بازار موجود است. به همین دلیل، می‌توانید دستگاهی را انتخاب کنید که تا حد امکان با ترجیحات شما مطابقت داشته باشد.

3. صرفه جویی در مصرف انرژی

علاوه بر این، یک مینی کامپیوتر می‌تواند به هدف شما برای صرفه جویی در انرژی کمک کند. در مقایسه با کامپیوتر معمولی، مینی کامپیوتر به طور قابل توجهی مقرون به صرفه است و نسبت به رایانه‌های دیگر انرژی کمتری مصرف می‌کند. هنگامی که یک کامپیوتر کوچک در بالاترین سطح مصرف انرژی خود قرار دارد، حداکثر 65 وات مصرف می‌کند! بنابراین نکته مثبتی است که هنگام خرید کامپیوتر باید در نظر گرفته شود.

اصلی‌ترین تفاوت مینی کامپیوتر و کیس چیست؟

تفاوت مینی کامپیوتر و کیس براساس اندازه

رایانه‌های معمولی از نظر اندازه بسیار بزرگ هستند و فضای زیادی را اشغال می‌کنند. یکی از بزرگ‌ترین مزایای مینی کامپیوتر این است که ابعاد کوچکی دارد. و در مقایسه با کیس فضای بیشتری برای قرار دادن چیزهای دیگر روی میز فراهم می‌کند. با نصب آن بر روی دیوار یا مانیتور می‌توانید به راحتی در فضای میز خود صرفه جویی کنید.

تفاوت مینی کامپیوتر و کیس براساس قابلیت حمل

کامپیوترها از زمان اختراع اولین کامپیوتر در سال 1822 تا حد زیادی تکامل یافته‌اند. اندازه آن‌ها به طور قابل توجهی کوچک‌تر و عملکرد آن‌ها در طول زمان بسیار بهتر شده است. کامپیوترها تا دهه 1970 برای مصارف شخصی مقرون به صرفه نبودند، اما دیگر اینطور نیست. این دستگاه‌های قابل حمل در حال حاضر همه جا هستند و کارهای روزمره را بسیار راحت‌تر کرده‌اند.

یکی از معایب کامپیوتر معمولی این است که قابل حمل نیست. از سویی دیگر همانطور که گفتیم، مینی کامپیوترها به دلیل اندازه جمع و جور و بدنه سبکی که دارند به راحتی قابل حمل هستند. تین کلاینت j4125 فوق العاده جمع و جور و قابل حمل است و وزن کمی دارد. به طوری که به راحتی در کوله پشتی یا کیف شما جای می‌گیرد!

تفاوت مینی کامپیوتر و کیس بر اساس هزینه

آیا خرید کامپیوتر بدون اینکه پول زیادی برای آن خرج کنید، احساس خوبی ندارد؟ کامپیوترهای کوچک در مقایسه با کامپیوترهای معمولی بسیار مقرون به صرفه هستند. در حالی که برخی از مینی کامپیوترها ممکن است گران قیمت باشند، معمولا قیمت آن‌ها بسیار کم‌تر از رایانه‌های معمولی است. به دلیل حذف برخی از قطعات مکانیکی از تین کلاینت ها مانند فن هم سبک تر شدن و هم قیمت کمتری دارند.

تفاوت مینی کامپیوتر و کیس براساس مصرف انرژی

اگر سازمان شما به مصرف انرژی کم و بهره وری انرژی نیاز دارد، مینی کامپیوتر همان چیزی است که به دنبال آن هستید. مصرف انرژی یک کامپیوتر معمولی 10 برابر بیشتر از تین کلاینت است. یک کامپیوتر معمولی به طور متوسط بین 60 تا 250 وات انرژی مصرف می‌کند. حال آن را با یک مینی کامپیوتر بسیار کم مصرف مانند تین کلاینت j4125 مقایسه کنید که فقط به 10 وات انرژی نیاز دارد.

علاوه بر این، کامپیوترهای معمولی به دلیل مصرف انرژی بالا، حرارت زیادی تولید می‌کنند. گرمای بیش از حد ممکن است به برخی از قطعات آسیب برساند، به همین دلیل کیس‌های کامپیوترهای سنتی برای دفع این گرما به سیستم خنک‌کننده یا فن نیاز دارند. اما مشکل به همینجا ختم نمی‌شود. در حالی که فن‌های موجود در کیس گرما را کاهش می‌دهند، سروصدای اضافی نیز ایجاد می‌کنند. از طرف دیگر، مینی کامپیوترهای بدون فن هیچوقت بیش از حد گرم نمی‌شوند. شما می‌توانید با آرامش کار کنید و کامپیوتر شما هم کاملا خنک و بی صدا به کار خود ادامه می‌دهد.

تفاوت مینی کامپیوتر و کیس براساس نگهداری و مراقبت

افرادی که کامپیوتر معمولی دارند می‌دانند که تمیز نگه داشتن آن‌ها کار سختی است. اگر این دستگاه به طور منظم تمیز نشود، تجمع گرد و غبار و کثیفی باعث ایجاد مشکلاتی خواهد شد. به عنوان مثال، گرد و غبار باعث گرم شدن بیش از حد سیستم می‌شود که در برخی موارد آسیب‌های غیرقابل جبرانی در پی خواهد داشت. علاوه بر این، دیر یا زود مشکلاتی برای منبع تغذیه به وجود میاید. نگهداری از مینی کامپیوترها در مقایسه با همتایان دسکتاپ خود راحت‌تر است. به دلیل اندازه کوچک آن می‌توانید به راحتی هرگونه لکه یا کثیفی را از سطح آن پاک کنید و دستگاه را کاملا تمیز کنید. این ویژگی تین کلاینت را به انتخابی بادوام و قابل اعتماد تبدیل کرده است.

نتیجه گیری

با گذشت زمان مینی کامپیوترها به دلیل مزایای بی شماری که دارند محبوبیت بیشتری پیدا می‌کنند. بسیاری از مردم به دلیل اندازه کوچک، قابل حمل بودن و مصرف انرژی کمتر، کامپیوترهای سنتی را با مینی کامپیوترها جایگزین می‌کنند. در حالی که کامپیوتر معمولی و تین کلاینت مزایا و معایب خاص خود را دارند، نیازهای محاسباتی شما تعیین می‌کند که کدام دستگاه برای شما مناسب است. با این حال، اگر به دنبال جایگزین ارزان‌تر با کیفیت‌تری برای کیس های بزرگ هستید، قطعا باید خرید یک مینی کامپیوتر را در نظر بگیرید.

تفاوت اکسس پوینت با مودم در چیست؟

در دنیای امروز، زندگی همه ما به اینترنت گره خورده و استفاده از اینترنت برای ما مثل برق ضروری و حیاتی می‌باشد. اکسس پوینت سخت افزار یا تجهیزاتی است که امواج رادیویی یا وایرلس را تولید می‌کند، در اصطلاح ایجاد شبکه بیسیم محلی یا WLAN بر عهده اکسس پوینت است. و معمولا در ساختمان‌های بزرگ برای جلوگیری از سیم کشی استفاده می‌شود. اکسس پوینت‌ها معمولا با کابل به روتر اصلی یا سوئیچ متصل می‌شوند و سیگنال‌های شبکه کابلی را به شبکه بیسیم تبدیل می‌کنند. در این مقاله قصد داریم که به بیان تفاوت اکسس پوینت با مودم بپردازیم.

اکسس پوینت چیست؟

اکسس پوینت‌ها را معمولا به اختصار به صورت AP نشان می‌دهند، این دستگاه‌ها عملکرد مرکزی دارند و تمام سیگنال‌های رادیویی را ارسال و دریافت می‌کنند. این اکسس پوینت ها در شبکه‌های کامپیوتری استفاده می‌شوند که شامل سیگنال های Wi-Fi می‌باشند. معمولا از APها در شبکه‌های کوچک و یا شبکه‌های عمومی اینترنتی برای ایجاد Hot Spot استفاده می‌شود.

کاربرد اکسس پوینت

از اکسس پوینت به طور معمول در ساختمان‌ها و دفاتر بزرگ استفاده می‌شود. اکسس پوینت با کابل اترنت به روتر، سوئیچ و هاب سیمی وصل می‌شود و سیگنال‌های Wi-Fi منطقه مورد نظر را فراهم می‌کند. در سازمان‌های بزرگ از چند اکسس پوینت استفاده می‌شود تا کارمندان بتوانند به صورت بی سیم از تمام نقاط مختلف شرکت به شبکه مرکزی وصل شوند. در برخی از شهرها از اکسس پوینت به عنوان انتقال دهنده‌های بی سیم برای اتصال به چراغ راهنمایی استفاده می‌شود.

انواع اکسس پوینت 

Thin Access Point

هنگامی که در یک شرکت یا دانشگاه نیاز به استفاده از اکسس پوینت داریم قطعا اکسس پوینت نوع fat مناسب این نیاز نخواهد بود. اکسس پوینت نوع Thin که به آن اکسس پوینت light wave هم گفته می‌شود گزینه‌ی مناسبی برای کنترل توابع مختلف مانند: کنترل شبکه LAN بی سیم و یا سوئیچ بی سیم از یک دستگاه مرکزی باشد. بنابراین می‌توان تمام تنظیمات را به صورت خودکار و از طریق یک دستگاه مرکزی که ممکن است در محل دیگری هم باشد، انجام داد.

Fit Access Point

اکسس پوینت نوع fit ترکیبی از اکسس پوینت‌های نوع fat و Thin می‌باشد. این دستگاه قابلیت رمزنگاری بی سیم را فراهم کرده است و دارای کنترل از راه دور برای مدیریت است.

مودم چیست و چه کاربردی دارد؟

مودم ترکیبی از دو کلمه Modulator/Demodulator است که سه حرف اول هر کلمه را گرفته و کلمه MoDem را تشکیل داده و یک دستگاه سخت افزاری می‌باشد که وظیفه‌اش تبدیل سیگنال‌های آنالوگ و بلعکس است. توجه کنید که مودم یکی از ابزارهای مهم برای ورورد به دنیای اینترنت است. دمولاتور در مودم، سیگنال‌های ورودی آنالوگ را به سیگنال دیجیتال تبدیل می‌کند تا توسط کامپیوتر قابل استفاده باشد. در واقع مودم کامپیوترها و روترها را قادر می‌سازد تا بتوانند ارسال و دریافت اطلاعات را از شبکه‌ای مانند اینترنت انجام دهند.

انواع مودم 

مودم‌های آنالوگ:

مودم‌های آنالوگ مرسوم ترین مودم‌ها در ایران هستند که عموما برای اتصال به اینترنت استفاده می‌شوند. کار این مودم‌ها به این صورت است که به خطوط آنالوگ تلفن شهری متصل می‌شوند و کار تبدیل اطلاعات دیجیتال به آنالوگ (و برعکس) را انجام می‌دهند.

مودم‌های دیجیتال

این مودم‌ها برای اتصال به خطوط دیجیتال تلفن شهری استفاده می‌شوند و کار تبدیل اطلاعات دیجیتال خطوط تلفن را به اطلاعات قابل ‌فهم برای رایانه (و برعکس) را انجام می‌دهند. هزینه این اتصال نسبت به هزینه خطوط آنالوگ بالاتر است و بالاترین نرخ انتقال اطلاعات در این مودم‌ها برابر 64 کیلوبیت در ثانیه است.

مودم‌های جیبی

اینترنت همراه یا نسل 4 قابلیت بسیار بی‌نظیری است که علاوه بر سرعت عالی، قابلیت اتصال اینترنتی در هر نقطه و در هر زمانی را ممکن می‌سازد و در صورتی که از سرویس ‌دهنده قابل اطمینانی استفاده کنیم، مشکل قطعی اینترنت نیز وجود نخواهد داشت. این مودم‌ها بر پایه شبکه 4G کاملا مبتنی بر پروتکل اینترنت (IP) هستند. همچنین سرعت اینترنت 4G برای کاربر در حال حرکت (جابجایی با سرعت بالا مانند: قطار و یا ماشین ) باید حداقل 100 مگابیت بر ثانیه باشد. همچنین برای کاربر ثابت یا تحرک پایین سرعت انتقال داده، باید حداقل 1 گیگا بایت باشد.

مودم‌های GSM

مودم GSM یک مودم بیسیم است که با شبکه مخابراتی GSM کار می‌کند. این نوع مودم همانند مودم‌های آنالوگ عمل می‌کند با این تفاوت که در مودم آنالوگ ارسال و دریافت داده از طریق خط تلفن صورت می‌گیرد ولی در مودم GSM ارسال و دریافت از طریق امواج رادیویی انجام می‌شود. این مودم عموما جهت ارسال پیامک مورد استفاده قرار می‌گیرد.

مودم فیبر نوری

مودم فیبر نوری یکی از تجهیزات مدرن و امروزی برای وصل شدن به شبکه اینترنت پر سرعت است. با استفاده از این نوع مودم می‌توان در مناطقی از کشور که دارای زیر ساخت‌های مناسب به لحاظ مخابراتی است، به اینترنت فیبر نوری متصل شد. به بیانی دیگر مودم فیبر نوری دستگاهی است که در سمت Common نصب می‌شود. بدین ترتیب کابل‌های مخصوص اینترنت فیبر نوری را از مخابرات تا داخل خانه کاربر منتقل می‌کند. با استفاده از اینترنت فیبر نوری می‌توان اینترنتی با سرعت چندین برابری را تجربه کرد، و نیاز به تجهیزات مخصوصی است که مودم فیبر نوری یکی از آن‌ها به شمار می‌رود. مودم فیبر نوری دارای پورت‌های مختلفی بوده و به راحتی می‌توان با استفاده از این نوع مودم، شبکه اینترنت را راه اندازی کرده و چندین نفر به طور همزمان از اینترنت پرسرعت بهره‌مند شوند.

بخش‌های مختلف یک مودم

یک مودم از بخش‌های زیادی تبدیل شده است که هر یک از این بخش‌ها وظیفه خاصی را بر عهده دارند. برخی از بخش‌های مودم عبارتند از:

• منبع تغذیه: وظیفه منبع تغذیه مودم این است که ولتاژ برق شهری را به ولتاژی تبدیل ‌کند که مدارهای مودم به آن نیاز دارند.

• تراشه: تراشه مودم این وظیفه را دارد که سیگنال‌های دیجیتال و یا آنالوگ پیوسته را به صورت دو طرفه تبدیل می‌کند. لازم به ذکر است که اگر مودم این بخش را نداشته باشد به تعداد زیای از ترانزیستورها نیاز دارد.

• پردازنده: پردازنده مرکز مودم می‌باشد که وظیفه پردازنده کنترل کردن تمام بخش‌های مودم است.

تفاوت اکسس پوینت با مودم

مودم راهی برای اتصال به اینترنت است. برای استفاده از مودم باید خط تلفن یا فیبر نوری داشته باشید و آن را به مودم وصل کنید. مودم صفر و یک‌های کامپیوتری را به آنالوگ تبدیل می‌کند و به سیم تلفن انتقال می‌دهد و سیگنال آنالوگ ورودی را به دیجیتال تبدیل می‌کند. اکسس پوینت شبکه محلی بی‌سیم یا WLAN ایجاد می‌کند و در تقویت سیگنال‌ها نقش مهمی دارد. اکسس پوینت‌ها دستگاه‌هایی هستند که تنها وظیفه اتصال دستگاه‌ها به شبکه وای فای را بر عهده داشته و به یک روتر برای تأمین اینترنت نیاز دارند. بنابراین اگر قصد توسعه شبکه وایرلس خود را دارید باید از یک اکسس پوینت استفاده نمایید و درصورتی‌که تمایل به ایجاد شبکه‌ای بی‌سیم با چندین کاربر در منزل را دارید روتر بی‌سیم کفایت می‌کند.

نتیجه گیری 

دستگاه‌های شبکه اعم از گوشی‌ها، لپ تاپ‌ها، کامپیوترها و ... با استفاده از اکسس پوینت که مثل سوئیچ شبکه به صورت متمرکز توسط امواج بیسیم متصل می‌شوند و در این صورت یک نقطه دسترسی مشترک به شبکه پیدا می‌کنند. اکسس پوینت و مودم هر دو راهی برای اتصال به اینترنت هستند.