اساسا مساله ما دورکاری ادارات یا حضور فیزیکی نیست. چرا که ارتباطات درون یک سازمان یا واحدهای تجاری فردی برای مدیریت موثر و خروجی کار با کیفیت بسیار مهم است. چه کارمندان در یک مکان فیزیکی مشترک با هم کار کنند و چه از راه دور و از چندین مکان، این اصل اساسی صادق است.
دورکاری ادرات از منظر فنی
از منظر فنی، ارتباط بین مدیران و کارکنان از راه دور و تحت عنوان دورکاری ادارات بسیار امکان پذیرتر و آسانتر از گذشته است. علاوه بر تلفن سنتی، نرمافزارها و پلتفرمهای گوناگونی نیز وجود دارند. ابزارهایی مانند Adobe Connect، Apple FaceTime، ، Google Meet، و سامانه دورکاری رها مورد استفاده قرار میگیرند. هر یک از اینها علاوه بر صدا، از کنفرانس متنی و ویدئویی نیز پشتیبانی میکنند. برخی نیز سایر عملکردهای کاربردی و متفاوت را پشتیبانی میکنند. بنابراین در بحث دورکاری ادارات، خود مقوله فناوری به ندرت مشکل ساز است و چالشها در نقطههای دیگری آغاز میشوند.
چالش بزرگتر این است که چگونه مدیران از این ابزارها استفاده میکنند. بعضی از مدیران نگران هستند که کارکنانشان تمام ساعات کاری خود را تکمیل نکنند. در نتیجه بیشتر از زمانی که همه در یک دفتر فیزیکی بودند، با کارمندان تماس میگیرند و آنها را بررسی میکنند. در آن سوی طیف، برخی از مدیران دیدگاه دیگری دارند و میگویند تا زمانی که کار به موقع و با کیفیت مناسب انجام شود، به ارتباطات کمی نیاز است.
چالش های دورکاری
کار از راه دور میتواند برای کارمندان چالش برانگیز باشد. گفتگوهای غیرمنتظره و غیر عادی که با دیدن شخصی در راهرو در محل کار ایجاد میشود، دیگر رخ نمیدهد. قبل از همهگیری کووید-19، مطالعات متعدد نشان داد که دورکارهای تماموقت احساس میکردند منزوی شدهاند و مشارکتهایشان توسط کارفرمایانشان نادیده گرفته میشود. حتی زمانی که کارشان در محصول کار سازمانی به خوبی استفاده میشد. تعامل در محل کار یک راه کلیدی برای پیوستن به یک تیم است. همچنین برای یک مدیر، راهی حیاتی برای یادگیری در مورد مسائل یا چالشهای بالقوهای است که باید به آنها رسیدگی شود.
یک رویکرد بهتر نه تنها ارتباط را بهبود میبخشد، بلکه به تمرکز کارکنان نیز کمک میکند.در واقع ما نیازمند ایجاد یک فرکانس تعامل مشابه، مانند آنچه در دفتر فیزیکی و از طریق ترکیبی از تعامل برنامه ریزی شده و برنامه ریزی نشده اتفاق میافتد هستیم. به دلیل فرصتهای کمتر برای ملاقات حضوری، ممکن است افزایش دفعات جلسات برنامهریزیشده تیم یا کارکنان منطقی باشد، حتی اگر این جلسات کوتاه باشند. بهعلاوه، تشویق کارکنان به استفاده از ابزارهای تکنولوژیک برای ارسال سؤالات، گزارشها و سایر تعاملات ممکن است مفید باشد.
شرایط دورکاری ادارات
برای مدیران، برنامه ریزی جلسات هفتگی یک به یک با هر یک از کارمندان بسیار حائز اهمیت است. حتی اگر فقط 5 تا 10 دقیقه طول بکشد. این جلسات فرصتی را برای کارمندان فراهم میکند تا در مورد نگرانیهایی که ممکن است برایشان وجود داشته باشد و احتمالا حس خوب و راحتی نداشته باشند که در مقابل کل تیم از آن صحبت کنند، گفت و گو کرده و مساله خود را بیان کنند. علاوه بر این، تضمین میکند که هیچ یک از اعضای تیم نادیده گرفته نمیشوند.
به دلیل اینکه فرصتی برای تعامل فیزیکی وجود ندارد، شرایط دورکاری ادارات مستلزم آن است که مدیران زمان بیشتری برای توضیح تسکها و چگونگی انجام آن و همچنین انتظارات از عملکردشان صرف کنند. اطمینان از شفافیت و وضوح بیشتر در شروع پروژه، به کارمند کمک میکند تا در صورت بروز مشکلات، سؤالات متمرکزتری بپرسد و ممکن است به جبران هرگونه تاخیر ارتباطی که ممکن است رخ دهد کمک کند.
تشویق انعطاف پذیری مدیریت
دورکاری ادارت به دلایل زیادی و از جهات مختلفی کارآمد و موثر است. موقعیتهای متفاوت کار کردن از راه دور، مانند دورکاری موقت، دورکاری جزئی برنامهریزیشده، یا همانطور که در حال حاضر در بسیاری از سازمانها وجود دارد، دورکاری تمام وقت، شیوههای پیاده سازی این سبک از کار کردن است.
مدیران باید هنگام کار با کارمندان دورکار انعطاف پذیر باشند و در نظر داشته باشند که مسئولیت نهایی آنها این است که واحد تجاریشان سازنده باقی بماند و مطابق با قوانین کار حاکم باشد. مدیران ممکن است ناخودآگاه تعصبی داشته باشند تحت این عنوان که اعضای تیم آنها باید به روش خودشان کار کنند. اما باید در مقابل این وسوسه مقاومت کرده و به جای آن بر کیفیت کار و توانایی کارمندشان برای بهینه شدن روند کار تمرکز کنند.
چنین چیزی به معنای انعطاف بیشتر در ساعات انجام کار است. حتی ممکن است به معنای اولویتبندی مجدد وظایف و تسکهای کاری برای یک کارمند در شرایط دورکاری ادارات باشد. با این حال، انعطافپذیری به معنای توجیه عدم اجرای کار محول شده نیست.
نتیجه گیری
فاصله جغرافیایی به معنای فاصله اجتماعی نیست و همچنین باعث نمیشود که کارمندان نتوانند کار خود را با موفقیت به پایان برسانند. دورکاری ادارات در بسیاری از کشورها به طور قابل ملاحظهای موفقیتآمیز بوده است.تمرکز مداوم بر ارتباطات منسجم و شفاف، همراه با گسترش اجرایی شدن شیوه های کمک کننده توسط مدیریت، به حفظ تمرکز کارکنان دورکار کمک میکند. و احساس میکنند که بخشی از یک تیم و سازمان بزرگتر باقی میمانند.
هرگز بهترین زمانی برای اسمبل کردن کیس کامپیوتر وجود ندارد. نکته اصلی این است که بهترین نقطه برای شروع چیست و از کجا باید شروع کنید؟ تعیین انتظارات شما از یک رایانه، اولین قدم است. پاسخ شما به این سوال تعیینکننده تمام مراحل بعدیست. هنگامی که بدانید از رایانه خود چه میخواهید، از سخت افزارهای موجود، آنچه را که باعث عملکرد بهتر در رایانه شما خواهد شد انتخاب میکنید. از همان ابتدا با سرمایهگذاری روی اجزای مناسب، بیشترین عملکرد را با کمترین هزینه خواهید داشت. آن زمان است که میتوانید شروع به اسمبل کردن کیس کامپیوتر خود کنید.
به هنگام اسمبل کردن کیس کامپیوتر ، به چه نکاتی باید توجه کرد؟
آیا میخواهید یک رایانه شخصی برای صرفهجویی در هزینهها داشته باشید؟ یا بالاترین سطح عملکرد یک رایانه مد نظر شماست؟ موضوع مشترک در هر یک از این سناریوها، سخت افزار است که شامل مادربرد، پردازنده (CPU)، هارد دیسک یا SSD و حافظه (RAM) است. اجزای داخلی و سخت افزار رایانه بیشترین تأثیر را بر عملکرد سیستم شما دارد، در حالی که سایر اجزا مانند سیستم عامل، مانیتور، ماوس و صفحه کلید تأثیر بسیار کمتری بر نحوه کارکرد رایانه دارند.
اجزای اصلی در اسمبل کردن کیس کامپیوتر چیست؟
هنگامی که تصمیم گرفتید برای اسمبل کردن کیس کامپیوتر چه نتیجهای مد نظر شماست، میتوانید شروع به تحقیق و خرید سخت افزاری کنید که برای تحقق برنامه خود نیاز دارید. در اینجا قسمتهای ضروری را با هم مرور میکنیم:
مادربرد
مادربرد اولین مؤلفهای است که باید انتخاب کنید. درواقع شکل فیزیکی و اندازه رایانهای که در نهایت میخواهید اسمبل کنید را تعیین میکند. همچنین تعیین میکند که رایانه از چه سخت افزارهای دیگری میتواند استفاده کند. به عنوان مثال، مادربرد قدرت پردازندهای را که میتواند هندل کند، فناوری حافظه (DDR4، DDR3، DDR2 و غیره) و تعداد ماژولهای قابل نصب، و storage form factor (2.5 اینچ، mSATA یا m.2) و storage interface (SATA یا PCIe) را تعیین خواهد کرد. بنابراین مادربرد باید نقطه شروع شما باشد.
پردازنده/واحد پردازش مرکزی (CPU)
CPU موتور کامپیوتر شماست و تعیینکننده عملکرد کامپیوتر و میزان کیفیت اسمبل کردن کیس شما نیز هست. وقتی تصمیم میگیرید کدام CPU را نصب کنید، به گیگاهرتز آن توجه کنید. هر چه گیگاهرتز بالاتر باشد، پردازنده سریعتر است. با این حال، گیگاهرتز بیشتر همچنین به این معنی است که CPU انرژی بیشتری مصرف میکند، که میتواند منجر به دمای بالاتر سیستم شود. در این صورت به این نکته توجه کنید که سیستم شما نیاز به جریان هوای بهتری نیز در داخل رایانه دارد.
حافظه (RAM)
افزودن حافظه (RAM) یکی از سریعترین، سادهترین و مقرونبهصرفهترین راهها برای تقویت عملکرد رایانهای است که اسمبل میکنید، زیرا به سیستم شما فضای بیشتری برای ذخیره موقت دادههای در حال استفاده میدهد. تقریباً هر عملیات رایانهای به حافظه متکی است. این عملیات شامل باز بودن چندین برگه هنگام گشت و گذار در وب، تایپ و نوشتن ایمیل، انجام چند کار بین برنامهها و حتی حرکت مکاننمای ماوس میشود. حتی سرویسها و فرآیندهای پسزمینه، مانند بهروزرسانیهای سیستم، میتوانند از رم شما استفاده کنند. به همین دلیل مهم است که به اندازه کافی حافظه داشته باشید. هر چه کارهای بیشتری انجام دهید، به حافظه بیشتری نیز نیاز دارید.
انتخاب بهترین رم برای سیستم شما شامل دو چیز است: سازگاری و میزان حافظه رمی که سیستم شما می تواند پشتیبانی کند. ابتدا، در مورد سازگاری، نوع ماژولی را که سیستم شما استفاده میکند با شناسایی فاکتور فرم (شکل فیزیکی ماژول – به طور کلی، دسکتاپها از UDIMM استفاده میکنند، لپتاپها از SODIMM استفاده میکنند) انتخاب کنید. سپس فناوری حافظهای (DDR4، DDR3، DDR2، و غیره) که سیستم شما پشتیبانی میکند را انتخاب کنید. دوم اینکه سیستم شما فقط میتواند میزان رمی را که توانایی پشتیبانی آن را دارد مدیریت کند و این به اسمبل کردن کیس و انتخاب سیستم شما بستگی دارد. اگر 64 گیگابایت رم بخرید و رایانه شما فقط 16 گیگابایت را پشتیبانی کند، 48 گیگابایت حافظه باقی مانده هدر رفته است و نمیتوانید از آن استفاده کنید.
ذخیره سازی در اسمبل کردن کیس کامپیوتر
فایلها و دادههای شما به مدت طولانی در درایو ذخیرهسازی، ذخیره میشوند. این دادهها روی هارد دیسک (HDD) یا SSD نگهداری میشوند. اگرچه هارد دیسکها به طور کلی فضای ذخیرهسازی بیشتری را در اختیار شما قرار میدهند، اما SSD ها به طور متوسط 6 برابر سریع تر هستند. و 90 برابر انرژی کارآمدتر از هارد دیسکها دارند.
اختلاف سرعت در این دو دستگاه ذخیره سازی ناشی از نحوه خواندن و نوشتن دادهها در آنهاست. هارد دیسکها از قطعات متحرک مکانیکی کوچک و صفحات چرخان برای این کار استفاده میکنند. و SSD ها از فناوری NAND flash استفاده میکنند. این تفاوت منجر به سرعت، کارایی و دوام بهتر در SSD ها میشود. زیرا قطعات مکانیکی کوچک و صفحات چرخان بسیار بیشتر از NAND در معرض آسیب فیزیکی هستند. به دلیل برخی تفاوتها، دادههای شما سریعتر در SSD ذخیره میشوند و مدت بیشتری در آنها ذخیره میمانند.
فن و منبع تغذیه
بسته به نوع رایانهای که اسمبل میکنید، باید همه چیز را با کیس و منبع تغذیه تنظیم کنید. اگر در حال ایجاد یک مجموعه با عملکرد بالا هستید، به یک منبع تغذیه قوی برای کارکردن کامل و یک قاب با جریان هوای داخلی مطلوب و فن برای خروج هوای گرم نیاز دارید. زیپبندها کمک بزرگی برای مدیریت تمام کابلهای هستند و یکپارچهسازی کابلها به بهبود جریان هوا نیز کمک میکند.
نتیجه گیری
در اسمبل کردن کیس کامپیوتر ، برای دستورالعملهای مربوط به نصب پردازنده، منبع تغذیه، و قرار دادن مادربرد در کیس، به دفترچه راهنمای مالک هر قطعه مراجعه کنید. عمل نصب یا مونتاژ قطعات پیچیده نیست، اما احتمال بروز خطا وجود دارد. به همین دلیل است که بهتر است دستورالعمل های گام به گام دقیقتر را برای هر بخش خاص دنبال کنید. در مقالههای دیگر مجله رها به طریقه نصب این قطعات و شیوه اسمبل کردن کیس کامپیوتر خواهیم پرداخت.