thinclient

وبلاگی در حوزه تین کلاینت

thinclient

وبلاگی در حوزه تین کلاینت

دوقلوی دیجیتال چیست و چه تاثیری بر کسب و کارها دارد؟

دوقلوی دیجیتال نمایش یک جسم فیزیکی به صورت مجازی است که می‌تواند یک کپی از جسم فیزیکی باشد. در اصل دوقلوی دیجیتال یک برنامه رایانه‌ای است که با استفاده از داده‌ها در دنیای واقعی شبیه سازی‌هایی را می‌سازند که عملکرد محصول یا یک فرآیند را پیش بینی می‌کنند. با پیشرفت علم و تکنولوژی این مدل‌های شبیه سازی و الگوهای مجازی به یک اصل مهم در مهندسی مدرن برای ایجاد نوآوری و بهبود عملکرد تبدیل شده است. در این مقاله با فناوری دوقلوی دیجیتال بیشتر آشنا می‌شوید.
دوقلوی دیجیتال چیست؟
دوقلوی دیجیتال نمایش مجازی یک محصول است که برای درک ویژگی‌های عملکردی یک محصول استفاده می‌شود. قبل از سرمایه گذاری در تولید نمونه‌های اولیه، دوقلوی دیجیتال در طول چرخه عمر محصول برای شبیه سازی، پیش بینی و بهینه سازی محصول استفاده می‌شوند. دوقلوهای دیجیتالی تیم‌ها را قادر می‌سازند تا به طور مشترک، سیستم‌های پیچیده را اجرا کنند. آن‌ها به شرکت‌ها کمک می‌کنند تا گذشته را درک کنند، شرایط فعلی را در نظر بگیرند و از مشکلات آینده جلوگیری کنند. آن‌ها از طریق بینش فروش و بازاریابی، تجزیه و تحلیل، تصویرسازی سه بعدی و شبیه سازی تصمیم گیری می‌کنند.
کاربرد دوقلوهای دیجیتال
دوقلوهای دیجیتال با ترکیب شبیه ‌سازی یک جسم فیزیکی، با استفاده از تجزیه و تحلیل داده‌ها و قابلیت‌های یادگیری ماشینی می‌توانند شرایط محیطی تاثیرگذار باشند. از بین بردن نیاز به نمونه‌های اولیه فیزیکی، کاهش زمان توسعه، و بهبود کیفیت محصول یا فرآیند نهایی تنها بخشی از کاربرد آن‌هاست.
دوقلوهای دیجیتال برای اطمینان از مدل‌ سازی دقیق طول عمر یک محصول یا تولید آن از داده‌های حسگرهای نصب شده بر روی اشیا استفاده می‌کنند. این داده‌ها برای تعیین عملکرد و تغییرات در زمان واقعی اشیا کاربرد دارند. دوقلو دیجیتال با استفاده از این داده‌ها تکامل می‌یابد و به طور مداوم به روز می‌شود تا هر گونه تغییر در همتای فیزیکی خود را در طول چرخه عمر محصول منعکس کند. سپس یک نمونه در محیط مجازی ایجاد می‌کند که شرکت‌ها براساس آن می‌توانند محصولات، تولید و عملکرد خود را به طور مداوم بهینه کنند. 
کاربردهای بالقوه یک دوقلو دیجیتال به این بستگی دارد که چه مرحله‌ای از چرخه عمر محصول را مدل می‌کند. به طور کلی، سه نوع دوقلو دیجیتال وجود دارد: محصول، تولید و عملکرد. در قسمت زیر عملکرد هرکدام از آن‌ها را شرح داده‌ایم. ترکیب و ادغام دوقلو دیجیتالی که با هم تکامل می‌یابند به عنوان نخ دیجیتال شناخته می‌شود. اصطلاح نخ به این دلیل استفاده می‌شود که در تمام مراحل محصول و چرخه عمر تولید بافته شده و داده‌ها را گرد هم می‌آورد.
استفاده از دوقلوهای دیجیتال برای طراحی کارآمد محصولات جدید
از دوقلوهای دیجیتالی می‌توان برای تایید عملکرد محصول استفاده کرد. این تکنولوژی نشان می‌دهد محصولات در حال حاضر چگونه در دنیای فیزیکی عمل می‌کنند. دوقلو دیجیتال از طریق یک اتصال فیزیکی مجازی به شما امکان می‌دهد نحوه عملکرد یک محصول را در شرایط مختلف تجزیه و تحلیل کنید و تنظیماتی را در دنیای مجازی انجام دهید تا مطمئن شوید که محصول فیزیکی آینده دقیقا مطابق برنامه عمل خواهد کرد. مهم نیست که چقدر سیستم‌ها و مواد پیچیده هستند دوقلوهای دیجیتالی به محصول شما کمک می‌کنند تا در این پیچیدگی بتوانید بهترین تصمیم ممکن را بگیرید.
استفاده از دوقلوهای دیجیتال در برنامه ریزی و تولید
برای این که متوجه شوید در یک فرآیند تولید قبل از اینکه چیزی واقعا وارد مرحله تولید شود، در فروشگاه چقدر خوب کار خواهد کرد، باید از دوقلوی دیجیتال استفاده کنید. شرکت‌ها با شبیه سازی فرآیند از طریق دوقلوی دیجیتال و تجزیه و تحلیل چرایی اتفاقات با استفاده از رشته دیجیتال، می‌توانند یک روش تولید ایجاد کنند که تحت شرایط مختلف کارآمد بماند.
با ایجاد دوقلوهای دیجیتالی محصول می‌توان به تولید بیشتری دست یافت. کسب ‌و کارها با استفاده از داده‌های محصول و تولید دوقلوهای دیجیتال می‌توانند از خرابی پر هزینه تجهیزات جلوگیری کنند و حتی پیش ‌بینی کنند که چه زمانی تعمیر و نگهداری برای پیشگیری ضروری است. این جریان ثابت اطلاعات دقیق، فرایند تولید را قادر می‌سازد که سریع‌تر، کارآمدتر و قابل اعتمادتر باشد.
عملکرد دوقلوهای دیجیتال 
با استفاده از دوقلوهای دیجیتال داده‌های عملیاتی ضبط و تجزیه و تحلیل می‌شوند. محصولات هوشمند و کارخانه‌های هوشمند، حجم عظیمی از داده‌ها را تولید می‌کنند. دوقلوی دیجیتال این داده‌ها را از محصولات و کارخانه‌ها جمع‌ آوری و آن‌ها را تجزیه و تحلیل می‌کند تا اطلاعات نهایی را برای تصمیم‌ گیری آگاهانه ارائه دهد. با استفاده از عملکرد دوقلوهای دیجیتالی، شرکت‌ها می‌توانند:
فرصت‌های تجاری جدید ایجاد کنند.
برای بهبود مدل‌های مجازی اطلاعاتی به دست آورند.
داده‌های عملیاتی را جمع آوری و تجزیه و تحلیل کنند.
باعث بهبود کارایی محصول و سیستم تولید ‌شوند.
دوقلو دیجیتال توسط چه کسانی ساخته می‌شود؟
دوقلوهای دیجیتالی توسط تیم بزرگی از مهندسان، طراحان و دانشمندان دیتا ساخته می‌شوند. مهندسان و طراحان برای طراحی نمونه اولیه محصول فیزیکی مورد نظر، در ابتدا با در دست داشتن مصالح، مواد، اندازه و ابعاد اجسام در یک نرم افزار می‌توانند دوقلوی دیجیتال را طراحی کنند. دانشمندان دیتا می‌توانند اطلاعاتی را از دانش فیزیکی جسم مورد نظر برای به وجود آوردن یک نمونه ریاضی در دنیای مجازی جمع آوری و استخراج کنند.
دوقلو دیجیتال چگونه کار می‌کند؟
دوقلو دیجیتال یک مدل مجازی است که برای شبیه سازی دقیق اجسام فیزیکی طراحی شده است. برای مثال: توربین بادی با حسگرهایی مطابق با آب و هواهای مختلف مجهز شده است. این حسگرها داده‌هایی را در مورد جنبه‌های مختلف عملکرد جسم فیزیکی مانند: انرژی خروجی، دما، شرایط آب و هوایی و موارد دیگر ارائه می‌دهد. سپس این داده‌ها به یک سیستم پردازش منتقل و به نسخه دیجیتال تبدیل می‌شود.
مدل مجازی برای اجرای شبیه‌ سازی‌ها، مطالعه مسائل مربوط به عملکرد و بهبودهای احتمالی، همه با هدف ایجاد اطلاعات ارزشمند استفاده می‌شود. در نهایت تمام این اطلاعات به جسم فیزیکی اعمال خواهد شد. زندگی دوقلوی دیجیتال با متخصصان در ریاضیات کاربردی یا علوم داده شروع می‌شود که بر روی فیزیک و داده‌های عملیاتی یک جسم یا سیستم فیزیکی تحقیق می‌کنند تا یک مدل ریاضی شبیه ساز را توسعه دهند. توسعه دهندگانی که دوقلوهای دیجیتالی ایجاد می‌کنند تا اطمینان حاصل ‌کنند که حسگرهای مدل رایانه مجازی می‌توانند داده‌هایی را از نسخه دنیای واقعی جمع آوری ‌کنند. این به نسخه دیجیتالی امکان تقلید و شبیه سازی اتفاقات در نسخه اصلی را در زمان واقعی می‌دهد.
یک دوقلو دیجیتالی می‌تواند به همان اندازه که شما نیاز دارید پیچیده یا ساده باشد. مقادیر متفاوتی از داده‌ها تعیین می‌کنند که آیا این مدل دقیقا نسخه فیزیکی دنیای واقعی را شبیه ‌سازی می‌کند یا خیر. این دوقلو را می‌توان به عنوان یک نمونه اولیه محصول در حین توسعه استفاده کرد. در واقع، این دوقلو دیجیتال می‌تواند برای مدل‌ سازی آنچه ممکن است در نسخه فیزیکی هنگام ساخت رخ دهد، مورد استفاده قرار بگیرد.
انواع دوقلوهای دیجیتال
دوقلوهای دیجیتال معمولا به زیر گروه‌هایی تقسیم می‌شوند که گاهی اوقات عبارتند از: نمونه اولیه دوقلو دیجیتال (DTP)، نمونه دیجیتال دوقلو (DTI) و مجموع دوقلوی دیجیتال (DTA). DTP شامل طراحی‌ها، تجزیه و تحلیل‌ها و فرآیندهایی است که تولید یک محصول فیزیکی را تحقق می‌بخشد. قبل از اینکه یک محصول فیزیکی وجود داشته باشد، DTP وجود دارد بنابراین در واقع یک دوقلو دیجیتال نیست. DTI دوقلو دیجیتالی یک نمونه جداگانه از محصول پس از تولید است. DTA مجموعه‌ای از DTI است که داده‌ها و اطلاعات آن می‌تواند برای بازجویی در مورد محصول فیزیکی و یادگیری استفاده شود. دوقلو دیجیتال یک ساختار منطقی است، به این معنی که داده‌ها و اطلاعات واقعی ممکن است در برنامه‌های دیگر موجود باشد.
دوقلوی دیجیتال چه تاثیری بر صنعت داشته است؟
از طریق ادغام فناوری‌هایی مانند: هوش مصنوعی، یادگیری ماشین و تجزیه و تحلیل نرم‌ افزاری با داده‌ها، دوقلو دیجیتال یک مدل شبیه ‌سازی ایجاد می‌کند که می‌تواند در کنار یا به‌ جای همتای فیزیکی به ‌روز رسانی شود. این به شرکت‌ها اجازه می‌دهد تا یک چرخه توسعه کاملا کامپیوتری را از طراحی تا راه اندازی ارزیابی کنند. با تقلید از دارایی‌های فیزیکی، چارچوب‌ها و عملیات برای تولید داده‌های پیوسته، یک دوقلو دیجیتال به صنعت اجازه می‌دهد تا زمان خرابی را پیش ‌بینی کند، به شرایط متغیر واکنش نشان دهد، طراحی کند و موارد دیگر.
دوقلوی دیجیتال کلید توسعه Industry 4.0 برای ارائه اتوماسیون، تبادل داده و فرآیندهای تولید پیوسته و همچنین عرضه محصول است. کارکنان صنعت قادر به نظارت بر عملیات در زمان واقعی، ارائه هشدارهای قبلی از خرابی‌های احتمالی و امکان بهینه سازی و ارزیابی عملکرد زمان واقعی با حداقل از دست دادن بهره وری هستند.
نتیجه گیری
دوقلو دیجیتال یک نمایش مجازی یک سیستم فیزیکی در زمان واقعی است که به عنوان همتای دیجیتال غیر قابل تشخیص آن برای اهدافی مانند: شبیه ‌سازی سیستم، یکپارچه ‌سازی، آزمایش، نظارت و نگهداری عمل می‌کند. دوقلوهای دیجیتال نتیجه بهبود مستمر در ایجاد طراحی محصول و فعالیت‌های مهندسی هستند. این تکنولوژی دائما در حال یادگیری مهارت‌ها و قابلیت‌های جدید است؛ به این معنی که می‌تواند به تولید اطلاعات مورد نیاز برای بهتر کردن محصولات و کارآمد کردن فرآیندها ادامه دهد.

دلایل پیدایش و ساخت زیروکلاینت؛ معرفی اولین تولید کننده زیروکلاینت در جهان

شاید در بسیاری از ترندهای تکنولوژی نام «زیروکلاینت» را دیده باشید. این فناوری مزایای زیادی دارد و در عین حال هزینه‌ها را کاهش داده و عملکرد سریع‌تری را نسبت به کامپیوترهای سنتی ارائه می‌دهد. بحث بر سر نقاط قوت و ضعف زیروکلاینت‌ها در محیط محاسباتی تا سال‌ها ادامه داشته است. در حال حاضر، زیروکلاینت‌ها به عنوان روشی مناسب برای کاهش هزینه‌های سازمان‌ها در سراسر جهان شناخته شده‌اند. در این مقاله به بررسی ویژگی های این دستگاه می‌پردازیم و اولین تولید کننده زیروکلاینت در جهان را معرفی می‌کنیم.
تعریف زیروکلاینت به زبان ساده
زیروکلاینت درست مانند یک کامپیوتر معمولی می‌تواند سرویس رایانه‌ای مورد نیاز کاربران را ارائه دهد. این دستگاه برای ارائه سرویس به کاربر به یک یک سرور مرکزی و بستر شبکه نیاز دارد. زیرو کلاینت‌ها نیز مانند هر سیستم دیگری دارای سیستم‌عامل و منابع سخت افزاری (رم، پردازنده، فضای ذخیره سازی و…) هستند. این دستگاه بسته به نوع ارتباطش با سرور مرکزی و نحوه عملکردش در چند دسته متفاوت قرار می‌گیرد. زیروکلاینت‌های RDP، زیروکلاینت های VDI، زیروکلاینت های DDP و زیروکلاینت های رسیوری از انواع آن‌هاست.
اولین تولیدکننده زیرو کلاینت در جهان
شرکت ترادیسی (Teradici) یک شرکت نرم‌افزار خصوصی بود که در سال 2004 تاسیس و در اکتبر 2021 توسط HP خریداری شد. ترادیچی پروتکل PCoIP را برای فشرده‌سازی تصویر و صدا برای دسترسی از راه دور به سرور توسعه داد و آن را در یک سخت‌افزار پیاده‌ سازی کرد. این فناوری بعدها برای زیرساخت کلی دسکتاپ مجازی در تین کلاینت‌ها و زیروکلاینت‌ها گسترش یافت. پروتکل یا سخت افزار ترادیچی توسط شرکت‌های HP، Dell-Wyse، Samsung،Amazon  و VMware استفاده شد.
شرکت VMware در سال 2008 اعلام کرد که مجوز ساخت پروتکل PCoIP Teradici را برعهده گرفت. پس از آن نرم افزار PCoIP را توسعه داد. در واقع می‌توان گفت که اولین شرکت تولید کننده زیروکلاینت شرکت VMware است. وی‌ام‌ور با تولید زیروکلاینت به درآمد زیادی دست یافت و در سال 2017 اعلام کرد که هوریزان روی زیروکلاینت‌های با پردازنده ترادیسی بیشترین کارایی را ارائه می‌دهد.
پس از آن کمپانی HP اعلام کرد که پردازنده‌های AMD پرفورمنس بالاتری در هورایزن دارند و به همین دلیل زیرو کلاینت‌های خود را با پردازنده‌‌های AMD عرضه کرد. شرکت اچ پی نیز به عنوان تولید کننده زیروکلاینت در جهان شناخته می‌شود. با پیشرفت پردازنده‌های اینتل، بالاترین پرفورمنس در بستر Horizon VDI بر روی زیروکلاینت‌های با پردازنده‌های اینتل ارائه شد.
تاریخچه فناوری زیروکلاینت
هنگام معرفی کامپیوترها، معماری محاسباتی آن‌ها یک تغییر اساسی در صنعت ایجاد کرد. برنامه‌های کامپیوتری به صورت محلی روی دسکتاپ کاربر اجرا می‌شدند و برای انتقال تصویر به سیستم عامل نیازی نداشتند. تاثیر این تحول در صنعت کامپیوتر بسیار چشمگیر و سریع بود. برنامه‌ها شروع به تغییر کردند و توسعه دهندگان نظریه “هر کاربر، یک کامپیوتر” را پذیرفتند. براساس این تئوری و برای حداکثر کارایی امکان دسترسی مستقیم به برنامه‌های کامپیوتری فراهم شد. برای مثال، رابط کاربری با دور زدن کامل سیستم عامل بسیار بهینه‌تر از قبل شد.
سپس در اواسط دهه 1990، همزمان با بهبود عملکرد در چیپست‌های جدید اینتل، رابط کاربری کامپیوتر از مبتنی بر کاراکتر به گرافیک تغییر یافت. سیستم عامل‌های بیشتر کامپیوترها به Windows تبدیل شدند. در این محیط‌ پیشرفته، سیستم عامل کنترل دسترسی و استفاده از سخت‌افزار رایانه را در اختیار گرفت. در نتیجه افزایش عملکرد سیستم‌عامل و برنامه‌ها، پشتیبانی از محیط‌ کامپیوتر دشوار و هزینه بر شد.
اولین تولید کننده زیروکلاینت
نوع جدیدی از سخت افزار در اواخر دهه 1980 معرفی شد که به عنوان آداپتور صفحه نمایش (MDA) شناخته میشد. این بردها حاوی چندین چیپست VGA بودند و از انواع مختلف کابل کشی (فیبر نوری، کواکسیال و غیره) استفاده می‌کردند. در این سخت افزار داده‌های نمایشگر پس از تطبیق با محیط سیستم عامل مستقیما و با سرعت به چندین نمایشگر تحویل داده می‌شوند. از اوایل تا اواسط دهه 1990، این آداپتورهای نمایشگر چندمنظوره برای استفاده بر روی انواع مختلفی از سیستم عامل‌ها مانند یونیکس (از جمله SCO)، سیستم عامل‌های اختصاصی (PC-MOS، VM386، THEOS) و سیستم عامل‌های پیشرفته DOS (همزمان و چند کاربره) مورد استفاده قرار می‌گرفتند.
این MDA ها پیشینیان اولیه سخت افزاری بودند که امروزه توسط فناوری زیروکلاینت استفاده می‌شود. امروزه، سخت‌افزار نمایشگر چندمنظوره از چیپ‌ست‌های SVGA/XGA استفاده می‌کند، رزولوشن 1600×1200 را به صورت تمام رنگی پشتیبانی می‌کند و ویدئو را مستقیما و به سرعت به نمایشگر می‌فرستد. استفاده از این تکنولوژی پایه سخت افزاری لازم برای استفاده کارآمد زیروکلاینت در سیستم عامل‌های ویندوز فراهم می‌کند.
ریشه‌های اولین تولیدکننده زیروکلاینت در جهان در تکنولوژی مین‌فریم قرار دارد، جایی که وظایف محاسباتی انجام و برنامه اجرا می‌شد. پایانه‌های مبتنی بر کاراکتر مانند ایستگاه‌های 3270، 5250 و VT52/VT100 رابط کاربری را در انواع سیستم‌ها فراهم نمودند. این پایانه‌ها معمولا از طریق پهنای باند کم (یعنی کمتر از 9.6 کیلوبیت در ثانیه) به هاست متصل می‌شدند. خروجی برنامه توسط سیستم عامل از طریق این لینک به سیستم عامل دستگاه نقطه پایانی ارسال می‌شود تا بر روی مانیتور کاربر نمایش داده شود.
اجزای کلیدی زیرو کلاینت
معماری زیروکلاینت ترکیبی از بهترین ویژگی‌های کامپیوتر را در خود جای داده است. برنامه‌ها در زیروکلاینت روی یک سرور میزبان اجرا می‌شوند که این امر هزینه‌ها را به حداقل می‌رساند، بالاترین عملکرد را ارائه می‌دهد و مدیریت را بهبود می‌بخشد. به طور کلی، اجزای زیروکلاینت عبارتند از:
کامپیوتر میزبان: کامپیوتر استاندارد با نمایشگرهای متعدد
سخت افزار: دستگاه‌های ورودی و خروجی (یا USB) مانند مانیتور، ماوس، صفحه کلید، صدا، صفحه لمسی، پورت سریال و غیره
سیستم تحویل با سرعت بالا: اتصال مستقیم
اجزای نرم افزاری: نرم افزار چند کاربره یا مجازی سازی
مقایسه زیروکلاینت با تین کلاینت
فناوری تین کلاینت در سال‌های اخیر توجه سازمان‌های کوچک و بزرگ را به خود جلب کرده است. در حمایت از تمرکز صنعت بر کاهش هزینه و بهبود مدیریت محاسبات، صنعت کامپیوتر از مدل مینی/مین‌فریم استفاده کرد. با این حال، تین کلاینت تغییر بزرگی که با ورود ویندوز به عنوان یک پلتفرم استاندارد ایجاد شد را نادیده گرفت: حرکت از یک رابط کاربری مبتنی بر کاراکتر به یک رابط کاربری گرافیکی. اکنون دستگاه باید پردازش بیشتری را نسبت به ترمینال قدیمی انجام دهد. به پهنای باند بالاتری نیز برای اطلاعات گرافیکی مورد نیاز است.
با معرفی اولین تولید کننده زیروکلاینت در جهان، این دستگاه به صورت گسترده مورد استقبال قرار گرفت. زیروکلاینت با تین کلاینت در سخت افزار، پردازش داده‌ها و سیستم تحویل داده متفاوت است. مقایسه پردازش دستورات گرافیکی یکی از تفاوت‌های کلیدی آن‌هاست. در زیروکلاینت، ویندوز دستورات گرافیکی را مستقیما به درایور نمایشگر ارسال می‌کند تا آن‌ها را تفسیر کرده و نمایشگر را به روز کند.
نتیجه گیری
اولین تولید کننده زیروکلاینت در جهان شرکت VMware بود که با تولید زیروکلاینت به درآمد زیادی دست پیدا کرد. طراحی و ساخت زیروکلاینت به گونه ای است که تمام برنامه‌ها و مرورگرها روی یک سرور مشترک اجرا می‌شوند که باعث کاهش هزینه و بهبود مدیریت خواهد شد. زیروکلاینت‌ها ایمنی و کارآمدی را به بهترین شکل ارائه می‌دهند. وقتی بحث نقاط قوت و ضعف جایگزین‌های کامپیوتر به میان میاید، زیروکلاینت گزینه‌‌های انعطاف پذیر و ارزشمندی محسوب می شود که حداقل هزینه و مدیریت کارآمد را به کاربران ارائه می‌دهند.

انواع پورت نمایشگر و کاربرد آن‌ها در کامپیوتر را بشناسید

مانیتور کامپیوترهای امروزی پورت‌های متنوعی دارند که هر کدام عملکرد متفاوتی را ارائه می‌دهند. هنگامی که قصد خرید یک مانیتور جدید را دارید باید بدانید که دقیقا کدام پورت‌ها برای دستگاه شما مناسب است. پورت یا درگاه محلی برای اتصال کابل‌های مختلف به قطعات سخت افزاری مورد استفاده قرار میگیرد. این پورت‌ها به عنوان پورت‌های ارتباطی شناخته می‌شوند که مسئول ارتباط بین کامپیوتر و دستگاه‌های دیگر هستند. در این مقاله با انواع پورت نمایشگر و کاربرد هدکدام از آن‌ها بیشتر آشنا می‌شوید.
پورت نمایشگر چیست؟
از لحاظ لغوی در زبان فارسی پورت (Port) به معنی درگاه است. پورت برای تبادل اطلاعات میان دو کامپیوتر یا کامپیوتر با سرور استفاده می‌شود. به صورت کلی در انواع پورت نمایشگر دو نوع پورت سخت افزاری و نرم افزاری وجود دارد. پورت سخت افزاری که در قسمت جلو یا پشت دستگاه‌ها قرار دارد و به وسیله آن کامپیوتر به دستگاه‌های خارجی مانند: مانیتور، کیبورد، موس، اسپیکر، پرینتر و فلش دسترسی پیدا می‌کند. کار اصلی پورت کامپیوتر این است که نقطه اتصال باشد و امکان انتقال اطلاعات بین کامپیوتر و دستگاه‌های جانبی را فراهم کند.
پورت‌های نرم افزاری هم نقطه اتصال برنامه‌ای هستند و در تعیین مقصد ارسال و دریافت بسته‌ها نقش مهمی دارند. پورت‌های نرم افزاری تعیین می‌کنند که کامپیوترها اطلاعات را از یک IP مشخص با یک port مشخص ارسال یا دریافت کنند.
پورت در شبکه چیست؟
پورت در شبکه یا اینترنت، یک نرم افزار یا درگاه شبکه‌ای است که اطلاعات به آن ارسال می‌شود. به عنوان مثال پورت 80 پورت شبکه http است. کاربران مایکروسافت ویندوز می‌توانند از دستور netstat برای مشاهده اتصالات فعال یا درگاه‌ها استفاده کنند. افرادی که می‌خواهند پورت‌ها را در رایانه یا شبکه خود مسدود کنند، با استفاده از یک نرم افزار یا فایروال سخت افزاری می‌توانند این کار را انجام دهند.
کاربرد اصلی انواع پورت نمایشگر چیست؟
کار اصلی پورت نمایشگر انتقال اطلاعات بین کامپیوتر و دستگاه‌های جانبی است. در رایانه‌ها می‌توان پورت‌های ارتباطی را بر اساس نوع و پروتکل مورد استفاده به دو نوع تقسیم کرد. این دو نوع عبارتند از: پورت‌های سریال و پورت‌های موازی.
پورت‌های سریال: پورت سریال رابطی است که از پروتکل سریالی استفاده می‌کند. رایج‌ترین نوع پورت سریال، کانکتور D-Subminiature یا D-sub است که سیگنال‌های RS-232 را منتقل می‌کند. پورت سریال از انتقال سریالی یک بیت در زمان به دستگاه‌های دیگر پشتیبانی می‌کند.
پورت‌های موازی: پورت موازی رابطی است که در آن ارتباط کامپیوتر و دستگاه جانبی به روش موازی برقرار می‌شود. یعنی انتقال دیتا با استفاده بیش از یک خط یا سیم ارتباطی انجام می‌شود. پورت پرینتر نمونه‌ای از پورت موازی است.
کدام پورت‌های مانیتور کاربرد بسیاری دارند؟
HDMI، DisplayPort و USB-C رایج‌ترین انواع پورت‌ها و کابل‌های مانیتور هستند که آن‌ها را در نمایشگرهای مدرن مشاهده می‌کنید. با این حال، گزینه‌های قدیمی‌تری نیز وجود دارد، مانند VGA و DVI که به دستگاه‌های قدیمی‌ متصل می‌شوند. انتخاب نوع پورت مانیتور مناسب بسیار مهم است، چرا که بیشتر مانیتورها هر پنج نوع از انواع پورت نمایشگر را ندارند. به همین دلیل مهم است که بدانید کدام کابل مانیتور برای کدام دستگاه مناسب است.
تفاوت DisplayPort و HDMI چیست؟
DisplayPort و HDMI اغلب با هم اشتباه گرفته می‌شوند زیرا ویژگی‌های مشابه به هم دارند. جدا از این واقعیت که DP و HDMI از اتصالات مختلف استفاده می‌کنند، DisplayPort بیشتر در کامپیوتر استفاده می‌شود در حالی که HDMI برای اتصال به تلویزیون‌ها و محصولات AV کاربرد دارد. مهم‌ترین تفاوت HDMI و DisplayPort  پشتیبانی از نمایشگرهای متعدد است. DisplayPort حداکثر از چهار نمایشگر پشتیبانی می‌کند، اما HDMI به حداکثر دو نمایشگر محدود می‌شود. هر دو استاندارد از صدای 192Hz/24-bit پشتیبانی می‌کنند، اما در HDMI انتقال صدا تنها در یک اتصال کابل انجام می‌شود. چنین رزولوشنی برای پخش محتوای صوتی باکیفیت با یک پخش‌کننده‌ی صوتی HD و یک گیرنده‌ی A/V عالی است.
پورت HDMI
یکی از انواع پورت نمایشگر  HDMI است. پورت‌های HDMI (رابط چند رسانه‌ای) رایج‌ترین پورت‌های موجود در بازار هستند. شرکت‌های فیلم‌ سازی مانند: یونیورسال، برادران وارنر، و دیزنی برای نمایش فیلم‌های خود و همچنین سازندگان بازی‌های ویدیویی مانند: پاناسونیک، فیلیپس، سیلیکون ایمیج، سونی و توشیبا از HTMI استفاده می‌کنند. هم اکنون استاندارد 2.1 HTMI پرکاربردترین پورت برای صفحه نمایش است.
این استاندارد در مقایسه با 2.0  HTMI با پهنای باند 18 گیگابایت بر ثانیه، دارای پهنای باند 48 گیگابیت بر ثانیه است. همین ویژگی باعث می‌شود تا این پورت از وضوح تصویر با کیفیت بالاتر و با نرخ فریم دهی بیشتر پشتیبانی کند. این استاندارد از وضوح تصویر K10 با نرخ نوسازی تصویر 120 هرتز پشتیبانی می‌کند که برای اجرای روان بازی‌ها کافی است، البته اگر سیستم گیمینگ کاربر دارای چنین قدرت گرافیکی باشد. هم اکنون هیچ مانیتوری با وضوح K10 در دسترس نیست اما به نظر می‌رسد HDMI 2.1 بتواند برای سالیان زیادی به عنوان یک استاندارد در نمایشگرها باقی بماند.
ممکن است به نظر برسد که تنها یک نوع کابل HDMI وجود دارد، اما اینطور نیست. در واقع 4 نوع کابل HDMI وجود دارد که می‌توانید آن‌ها را به پورت HDMI مانیتور متصل کنید. استاندارد HDMI برای رزولوشن 1080p رایج‌ترین گزینه است، اما اگر می‌خواهید وضوح بالاتری داشته باشید باید یکی از سه کابل مانیتور HDMI دیگر را انتخاب کنید:
HDMI High Speed: برای وضوح 4K.
HDMI Premium High Speed: برای دستگاه‌های دارای HDR.
HDMI Ultra High Speed: برای ویژگی‌های HDMI 2.1، که شامل نمایشگر ویدیوی  8Kو پهنای باند 48 گیگابایت بر ثانیه است.
DisplayPort چیست؟
DisplayPort در میان انواع پورت نمایشگر به عنوان جایگزینی برای VGA، FPD-Link و رابط بصری دیجیتال (DVI) طراحی شده است. این پورت با استفاده از آداپتورهای فعال یا غیرفعال با رابط‌های دیگر مانند HDMI و DVI سازگار است. از DisplayPort می‌توان برای انتقال صدا و تصویر به طور همزمان استفاده کرد، اگر چه هر کدام بدون دیگری قابل انتقال هستند. مسیر سیگنال ویدئویی می‌تواند از شش تا شانزده بیت در هر کانال متغیر باشد و مسیر صوتی می‌تواند هشت کانال صوتی PCM فشرده نشده 24 بیتی و 192 کیلوهرتز داشته باشد. 
مهم‌ترین کاربرد DisplayPort در کارت گرافیک سیستم‌هایی است که توانایی پشتیبانی از تراکم پیکسلی بالا را دارند. از این استاندارد برای ارسال دیتای تصویری بین سیستم‌ها و نمایشگرها استفاده میشود. بنابراین با خرید کابل تبدیل USB_C یا Thunderbolt به DisplayPort کاربر می‌تواند یک خروجی عالی از تصویر داشته باشد.
با پیشرفت سریع تکنولوژی، پورت DisplayPort  بیشتر روی دستگاه‌های رده بالاتر که به پهنای باند بیشتر نیاز دارند، مورد استفاده قرار گرفت. معمولا این دستگاه‌ها شامل کنسول‌های بازی با سخت افزارهای گرافیکی قوی می‌باشند. به طور معمول روی این دستگاه‌ها پورت HDMI قرار دارد اما برای داشتن بهترین خروجی تصویر باید مانیتور یا تلویزیون از استاندارد HDMI 2.1 پشتیبانی کند. در غیر این صورت استفاده از  DisplayPort توصیه نمی‌شود. 
USB Type-C
یکی از انواع پورت نمایشگر پورت Type-C است که برای اتصال دو وسیله الکترونیکی مبدل‌های متنوعی طراحی و ساخته شده می‌شود. USB Type-C کاربردهای گوناگونی دارد و از آن برای اتصال به تلویزیون یا اتصال لپ تاپ به ویدیو پروژکتور استفاده می‌شود.
پورت Ethernet
پورت Ethernet معمولا در لپ تاپ‌ها و رایانه‌ها استفاده می‌شود و به کاربران این امکان را می‌دهد که مستقیم به شبکه‌های بی سیم متصل شوند. پورت Ethernet بسیار کاربردی و مهم است به خصوص در زمان‌هایی که در هتل یا مکان‌هایی قرار دارید که سیگنال ضعیف می‌باشد. در سازمان‌ها از این پورت به عنوان گیگابیت اترنت یا اترنت 10/100 نام برده می‌شود. تمام لپ تاپ‌ها و دسکتاپ‌های مدرن با پورت Ethernet می‌توانند تا 1 گیگابایت بر ثانیه کار کنند. 
پورت Thunderbolt
یکی دیگر از انواع پورت نمایشگر تاندربولت است. امروزه تاندربولت سریع‌ترین پورت رایج در بازار می‌باشد. پورت تاندربولت این قابلیت را دارد که داده‌ها را 4 برابر سریع‌تر از پورت‌های دیگر انتقال دهد. این پورت همچنین می‌تواند به دو نمایشگر 4k همزمان خروجی بدهد. در دستگاه‌های جدید می‌توان از Thunderbolt برای اتصال یک کارت گرافیک خارجی استفاده کرد. همه درگاه‌های این پورت از اتصالات USB Type-C استفاده می‌کنند. Type-C به کاربران این قابلیت را می‌دهد تا به تمام دستگاه‌های جانبی متصل شوند که در اکثر موارد برای شارژ کردن لپ تاپ و تبلت مورد استفاده قرار می‌گیرد. 
نتیجه گیری
امروزه شناخت انواع پورت نمایشگر برای افرادی که با تکنولوژی سر و کار دارند بسیار مهم است. زیرا کامپیوتر و سایر وسایل الکترونیکی در بیشتر محیط‌های کاری کاربرد بسیاری دارند. حتی می‌توان گفت که در عصر تکنولوژی که بیشتر کارها با سیستم انجام می‌شود، اهمیت این پورت‌ها غیرقابل انکار است. پورت‌ها انواع بسیار زیادی دارند که هر فرد بسته به نیاز خود می‌تواند پورت مناسب را انتخاب و از آن استفاده کند.

توسعه سیستم‌های نرم‌افزاری به بهترین شکل با معماری نرم افزار

هدف یک نرم افزار خوب ارائه خدمات با کیفیت در یک محیط است. اگر فرایند ساخته شدن یک برنامه نرم افزاری را دیده باشید، پیچیدگی آن را درک خواهید کرد. معماری کلی هر محصول نرم افزاری، استفاده از آن را برای کاربر بسیار ساده می‌کند. فرایند ساخت نرم افزار از تعدادی عناصر تشکیل شده که کد گذاری بخش کوچکی از آن می‌باشد.
همه ما روزانه به نوعی از معماری نرم افزار استفاده می‌کنیم بدون اینکه متوجه آن شویم؛ از ارسال یک پیام در واتس اپ گرفته تا سفارش آنلاین از رستوران مورد علاقه خود. این فناوری پایه و اساس شکل گیری فناوری است که بیشتر مردم حتی از وجود آن اطلاعی ندارند. طراحی نرم افزار بخشی جدایی ناپذیر از طراحی کلی سیستم است. پس چرا زیاد در مورد آن نمی‌دانیم؟ در این مقاله درباره این تکنولوژی مدرن و پرکاربرد بیشتر توضیح می‌دهیم. 
معماری نرم افزار چیست؟
معماری نرم افزار، سیستم یک سازمان یا ساختار سیستم آن را به تصویر می‌کشد نحوه رفتار آن را توضیح می‌دهد. سیستم مجموعه‌ای از مولفه‌ها را نشان می‌دهد که عملکرد یا مجموعه‌ای از عملکردهای خاص را انجام می‌دهند. به عبارت دیگر، Software Architecture پایه محکمی را فراهم می‌کند که بر اساس آن می‌توان ساختن نرم ‌افزار را آغاز کرد. تصمیماتی که برای ساخت نرم افزار گرفته می‌شود بر کیفیت، عملکرد و موفقیت کلی سیستم تاثیر می‌گذارد. در نظر نگرفتن مشکلات رایج و عواقب طولانی مدت آن سیستم شما را در معرض خطر قرار خواهد داد.
چندین الگو و اصول معماری وجود دارد که معمولا در سیستم‌های مدرن استفاده می‌شود که اغلب به عنوان سبک‌ معماری شناخته می‌شوند. گفتنی است معماری یک سیستم نرم افزاری به یک سبک معماری واحد محدود نمی‌شود. پس از جمع ‌آوری نیازهای تجاری، تیم توسعه‌ دهنده کار بر روی مشخصات مورد نیاز نرم‌ افزار (SRS) را شروع می‌کند. به همین ترتیب این فرایند مراحل مختلفی مانند: آزمایش، راه اندازی، تعمیر و نگهداری و غیره طی می‌کند. توسعه نرم ‌افزار در چندین مرحله انجام می‌شود که تمام آن‌ها تحت چرخه عمر توسعه نرم افزار (SDLC) قرار می‌گیرند.
چه مواردی که در ساختار نرم افزار تعریف می‌شوند؟
نرم افزار سازماندهی اساسی یک سیستم را تعریف می‌کند و به زبان ساده‌تر یک راهکار ساختار یافته است. در واقع نحوه مونتاژ اجزای یک سیستم نرم افزاری، ارتباط بین آن‌ها را مشخص می‌کند. این معماری به عنوان یک طرح اولیه برای برنامه های نرم افزاری و پایه‌ای برای تیم توسعه دهنده عمل می‌کند. طراحی نرم افزار فهرستی از موارد را تعریف می‌کند که منجر به آسان‌تر شدن بسیاری از امور در فرآیند توسعه نرم‌ افزار می‌شود. معماری نرم افزار:
ساختار و رفتار یک سیستم و همچین ساختار ارتباطی آن را تعریف می‌کند.
رابطه مولفه را تعریف می‌کند.
بر ساختار تیم تاثیر می‌گذارد.
بر عناصر مهم تمرکز دارد.
تصمیمات اولیه طراحی را به تصویر می‌کشد.
چرا معماری نرم افزار مهم است؟
این تکنولوژی تحت مرحله طراحی چرخه عمر توسعه نرم افزار قرار می‌گیرد. این یکی از مراحل اولیه کل فرآیند توسعه نرم افزار است. بدون طراحی نرم افزار، توسعه نرم افزار مانند ساختن خانه بدون طراحی معماری خانه است. بنابراین این فناوری یکی از بخش‌های مهم توسعه نرم افزار است. از نظر فنی و توسعه در زیر دلایل اهمیت این معماری آورده شده است.
ویژگی‌های کیفیت را برای بهینه سازی یک سیستم انتخاب می‌کند.
نمونه سازی اولیه را تسهیل می‌کند.
اجازه می‌دهد تا یک سیستم با جزئیات کامل ساخته شود.
به مدیریت تغییرات در سیستم کمک می‌کند.
علاوه بر همه این‌ها، معماری نرم افزار برای بسیاری از عوامل دیگر مانند: کیفیت نرم افزار، قابلیت اطمینان نرم افزار، قابلیت نگهداری نرم افزار، پشتیبانی از نرم افزار و عملکرد نرم افزار و غیره نیز مهم است.
کاربرد معماری نرم افزار در مهندسی نرم افزار 
این مفهوم در مهندسی نرم افزار به تجزیه و تحلیل ساختار یک سیستم کمک می‌کند و در عین حال برخی از جزئیات آن را پنهان می‌کند. طراحی نرم افزار بر روابط و نحوه تعامل عناصر و اجزا با یکدیگر تمرکز می‌کند، دقیقا همان کاری که مهندسی نرم افزار انجام می‌دهد. در واقع معماری نرم افزار و مهندسی نرم افزار اغلب با هم همپوشانی دارند و باهم ترکیب می‌شوند، زیرا بسیاری از قوانین هم در هر دو مفهوم یکسان هستند. در برخی مواقع مهندسی نرم ‌افزار تصمیمات می‌گیرد و طراحی نرم افزار از آن پیروی می‌کند.
توجه به این نکته ضروری است که معماری همان مهندسی نرم افزار است، اما برعکس آن معنایی ندارد. طراحی نرم افزار قادر است بین جزئیات و ساختار داخلی نرم افزار تمایز قائل شود. در حال حاضر، ساختار نرم افزار الگوی طراحی و ساخت سیستم‌های پیچیده را تعیین می‌کند.
ویژگی‌های مهم طراحی نرم افزار
معماران ویژگی‌های معماری نرم افزار را بسته به عملیات، ساختار و غیره به دسته‌های متنوعی تقسیم می‌کنند. در این بخش برخی از ویژگی‌های مهم این تکنولوژی توضیح داده شده است.
ویژگی‌های عملیاتی: دسترسی ،کارایی، قابلیت اطمینان، میزان خطای کم، مقیاس پذیری.
ویژگی‌های سازه: قابلیت پیکربندی، توسعه پذیری، پشتیبانی، قابل حمل بودن، قابلیت نگهداری.
ویژگی‌های مقطعی: دسترسی، امنیت، قابلیت استفاده، حریم خصوصی، امکان پذیری.
معماری نرم افزار از چند اصل تشکیل شده است؟
کلمه SOLID یک اصل از این مفهوم را تعریف می‌کند. این اصل برای جلوگیری از اشتباهات استراتژیک تولید محصول دنبال می‌شود. طراحی نرم افزار باید به اصل SOLID پایبند باشد تا از هر گونه شکست جلوگیری شود.
مسئولیت واحدSingle Responsibility : هر سرویس باید یک هدف واحد داشته باشد.
اصل باز-بسته Open-Closed Principle: ماژول‌های نرم افزار باید مستقل و قابل گسترش باشند.
اصل جایگزینی لیسکوف Liskov Substitution Principle: خدمات مستقل باید بتوانند با یکدیگر ارتباط برقرار کرده و جایگزین یکدیگر شوند.
اصل جداسازی رابط Interface Segregation Principle: نرم افزار باید به چندین زیرمجموعه تقسیم شود و هیچ گونه افزونگی وجود نداشته باشد.
اصل وارونگی وابستگی Dependency Inversion Principle: ماژول‌های سطوح بالاتر نباید به ماژول‌های سطح پایین وابسته باشند و تغییرات در سطح بالاتر بر سطح پایین‌تر تاثیر نگذارد.
معایب و مزایای طراحی و ساخت نرم افزار
مزایا:
یک پایه محکم برای پروژه نرم افزاری فراهم می‌کند.
به افزایش عملکرد کمک می‌کند.
هزینه ارتقا و توسعه را کاهش می‌دهد.
معایب:
گاهی اوقات دریافت ابزارهای خوب و استاندارد برای معماری مشکل ساز می‌شود.
پیش بینی اولیه موفقیت پروژه بر اساس معماری همیشه امکان پذیر نیست.
از  قسمت بالا مشخص است که ساخت نرم افزار چقدر برای توسعه یک برنامه نرم افزاری اهمیت دارد. بنابراین یک معماری خوب نیز وظیفه ارائه یک محصول نرم افزاری با کیفیت را بر عهده دارد.
اهمیت الگوی معماری و طراحی نرم افزار
الگوها در معماری اهمیت قابل توجهی دارند زیرا می‌توانند مشکلات را در حوزه‌های مختلف حل کنند و درخواست‌های پیچیده کاربر را به راحتی به قسمت‌های کوچک‌تر تقسیم می‌کند. در اینجا چند دلیل دیگر وجود دارد که چرا الگوهای معماری نرم افزار برای برنامه‌های نرم افزاری حیاتی هستند؟ 
تعریف ویژگی‌های اساسی یک برنامه
دانستن ویژگی‌ها، نقاط قوت و ضعف هر یک از این معماری‌ها برای یک انتخاب مناسب و همچنین رسیدن به اهداف کسب‌ و کار شما مهم است. بدیهی است که الگوهای معماری یک عامل تعیین کننده در تعریف ویژگی‌ها و رفتارهای اساسی یک برنامه می‌باشند. به عنوان مثال: برخی از الگوهای معماری را می‌توان به طور طبیعی برای کارهای مقیاس پذیر مورد استفاده قرار داد.
حفظ کیفیت و کارایی: 
این احتمال وجود دارد که هر اپلیکیشنی که می‌سازید با مشکلات کیفی مواجه شود. با توجه به ویژگی‌های کیفیت توسعه نرم‌افزار شما، انتخاب یک الگوی معماری می‌تواند به حداقل رساندن مشکلات کیفیت و در عین حال حفظ کارایی کمک کند.
ارائه چابکی:
طبیعی است که برنامه‌های نرم افزاری در طول توسعه نرم افزار و حتی پس از تولید، دستخوش تغییرات متعددی شوند. بنابراین، برنامه ریزی برای ساختار کلی نرم افزار، کیفیت و کارایی بدون دردسر برنامه در آینده را فراهم می‌کند.
حل مسئله:
برنامه ریزی معماری نرم افزار چشم اندازی از نحوه عملکرد برنامه و اجرای آن را ارائه می‌دهد. در کنار معماری، توسعه ‌دهندگان می‌توانند بهترین شیوه‌ها را برای حل فرآیندهای پیچیده و خطاهای احتمالی در آینده پیاده سازی کنند.
افزایش بهره وری:
صرف نظر از مهارت‌ها و دانشی که فرد در مورد یک زبان برنامه نویسی یا برنامه دارد، باید اصول و استاندارد خاصی وجود داشته باشد. با وجود یک الگوی مناسب، شرکت‌ها می‌توانند سرعت وضعیت پروژه را تعیین نمایند. علاوه بر این، نرخ بهره وری با الگوی معماری بهبود میابد.
نتیجه گیری
معماری نرم افزار طراحی مربوط به ساختار و رفتار کلی سیستم را نشان می‌دهد. طراحی نرم افزار به افراد کمک می‌کند تا متوجه شوند که چگونه سیستم به کیفیت‌های اساسی مانند: قابلیت تغییر، در دسترس بودن و امنیت دست می‌یابد. یک معماری نرم‌افزار موثر، که توسط شیوه‌های معماری چابک (Agile architecture) پشتیبانی می‌شود، توسعه و تکامل مستمر سیستم را امکان ‌پذیر می‌سازد. چنین اقداماتی شامل مستند سازی عناصر معماری و روابط متقابل برای دستیابی به کیفیت‌های کلیدی است. هنگامی که تمام این شیوه‌ها به درستی انجام شوند، محصول باکیفیت، صرفه جویی در زمان و تکامل سیستم مقرون به صرفه را ممکن می‌سازند.

خرید VPS: آیا سرور مجازی برای کسب و کارها مناسب است؟

VPS یا سرور اختصاصی مجازی، شکلی از میزبانی ابری است که در آن یک سرور به چند سرور مجازی تقسیم می‌شود. اگر تا به حال با سرورها و پلتفرم‌های آنلاین سروکار داشته‌اید، حتما نام VPS به گوشتان خورده است. امروزه VPS به گزینه‌ای محبوب میان کاربران دنیای فناوری تبدیل شده است، چرا که هزینه‌ها را نسبت به خرید هاست اشتراکی کاهش داده و در عین حال امنیت و کارایی شگفت انگیزی را ارائه می‌دهد.

علاوه بر این، کاربر می‌تواند به راحتی نرم افزارهای خاصی را روی سرور مجازی نصب کند. با این حال، هنوز بسیاری از مردم از VPS و قابلیت‌های فوق العاده آن بی اطلاع هستند. بنابراین در این مقاله تمام ویژگی‌های VPS و دلایل محبوبیت آن را بررسی می‌کنیم.

VPS  چیست؟

هرVPS  (Virtual Private Server) بر روی یک سرور فیزیکی نصب شده که توسط ابر یا ارائه دهنده ‌هاست اداره می‌شود و چندین سرور مجازی را اجرا می‌کند. VPS  تمام مزایای سرورهای فیزیکی را باهم ترکیب می‌کند و امنیت و عملکرد بهتری را نسبت به سرور اشتراکی ارائه می‌دهد. در عین حال هزینه کمتری نسبت به سرور اختصاصی و اشتراکی دارد. کاربران سرور مجازی به روت دسترسی دارند و می‌توانند تنظیمات آن را انجام دهند. هر کاربر IP مستقل دارد و می‌تواند به راحتی برنامه‌های خاص را نصب کند. این سرویس انعطاف پذیری قابل قبولی برای ارتقاء و بروزرسانی ارائه می‌دهد.

برای شرکت‌ها یا افرادی که حجم وب‌سایت‌ها یا برنامه‌هایشان از ظرفیت سرور اشتراکی بیشتر شده است، سرور مجازی تجربه‌ای مشابه را بدون پرداخت هزینه‌های هنگفت و تعمیر و نگهداری ارائه می‌دهد. با خرید VPS امنیت بالاتری دریافت خواهید کرد. به علاوه، هر زمان که به آن نیاز داشتید مقدار از پیش تعریف شده‌ای از منابع را در اختیار دارید و لازم نیست رم، CPU، فضای دیسک یا پهنای باند را با کاربران دیگر به اشتراک بگذارید.

VPS چگونه کار می‌کند؟

فناوری VPS چیزی شبیه به VMware و Virtual Box است. این روش به چندین سرور مجازی مستقل اجازه می‌دهد تا روی یک سرور اختصاصی با سیستم عامل‌های مختلف اجرا شوند. اگر Virtual Box را روی رایانه خود نصب کرده باشید، حتما دیده‌اید که می‌توانید همزمان از Ubuntu، CentOs، Lubuntu یا Kubuntu استفاده کنید.

مجازی سازی سرور نیز به همین صورت عمل می‌کند. چندین سرور مجازی بر روی یک سرور فیزیکی قرار می‌گیرند و هر کاربر می‌تواند سرور جداگانه و مستقل خود را داشته باشد؛ درست مانند افرادیکه در واحدهای مختلف یک متمع مسکونی زندگی می‌کنند. هر کاربر حتی می‌تواند یک VPS را برای خود راه اندازی کند و هیچ خطری سایر کاربران را تهدید نمی‌کند.

مزایای کلیدی خرید VPS

استقلال و امنیت

یکی از مزیت‌های اصلی خرید VPS این است که معمولا برای ایجاد تغییرات در سیستم عامل و نصب و اجرای هر گونه برنامه به کاربر یک دسترسی نامحدود داده می‌شود. سفارشی سازی نه تنها VPS را مستقل می‌کند، بلکه جدایی کامل بین مکان‌ها را نیز تضمین می‌کند. به عنوان مثال، عملکرد ضعیف یک VPS روی دیگری تاثیری نخواهد داشت. این استقلال احتمال ریسک را کم می‌کند و بسیار سودمند است. وقتی یک عنصر از کار بیفتد، بقیه عناصر بدون تاثیرپذیری به کار خود ادامه می‌دهند. این ویژگی VPS را به گزینه‌ای مناسب برای توسعه امکانات جدید تبدیل می‌کند.

سفارشی سازی و مقرون به صرفه

ظهور VPS همچنین به محبوبیت رو به رشد میکروسرویس‌ها کمک کرده است. اگر به سرورهای اختصاصی نگاه کنید، رویکرد «یک سرور: یک وظیفه» در آن معنا ندارد و در نتیجه بیشتر ظرفیت و منابع سرور بلااستفاده می‌ماند. در اینجا خرید VPS بسیار مقرون به صرفه‌تر است، زیرا می‌توانید یک سرور کوچک با منابع مورد نیاز فقط برای آن یک وظیفه یا کار خاص ایجاد کنید.

قابلیت حمل و مقیاس پذیری

از دیدگاه یک ارائه دهنده ‌هاست، هر VPS یک فایل داده بزرگ است که به لطف هایپروایزرها روی سیستم میزبان اجرا می‌شود. این فایل داده بزرگ را می‌توان برای بهره وری بهینه به سرورهای دیگر انتقال داد. این امر امکان انتقال VPS از یک میزبان فیزیکی به میزبان دیگر را بدون توقف دستگاه فراهم می‌کند. از آنجایی که سیستم عامل VPS مجازی است، ارتقا آن بسیار آسان خواهد بود. به عبارت دیگر، اگر ظرفیت سخت افزاری شما تمام شود، می‌توانید به ظرفیت موجود اضافه نمایید. 

نحوه انتخاب VPS براساس نیاز خود

حالا که می‌دانید VPS چگونه کار می‌کند، احتمالا این سوال برایتان پیش می‌آید که کدام VPS را برای انجام کارهای خود باید انتخاب کنید. این تصمیم واقعا به نیازها و موارد استفاده شما بستگی دارد. مهم‌تر از همه، اگر برای خرید VPS اقدام کنید می‌بینید که کدام سرور با نیازهای شما مطابقت دارد. به عنوان مثال، بسیاری از مشتریان احساس می‌کنند که بهترین VPS را براساس قیمت و عملکرد دارند. اگر کنجکاوید تا موارد استفاده از سرور مجازی را بدانید، مشتریان معمولا VPS را برای موارد زیر خریداری می‌کنند:

برنامه‌های Back-end Software-as-a-a-Solution (SaaS)

Bitwarden و سایر برنامه‌ها و سرویس‌های میزبان مانند Nextcloud.

زیرساخت‌ میکروسرویس‌ها

میزبانی سرور ایمیل

میزبانی وبسایت

میزبانی سرور بازی 

پایگاه‌های داده

جعبه‌های تورنت

استخراج کریپتو

خرید VPS به چه صورت است؟

اگر به دنبال خرید یک سرور اختصاصی مجازی هستید، باید چند نکته را در نظر داشته باشید. ابتدا باید تصمیم بگیرید که به دنبال چه نوع سروری هستید. آیا برای یک کسب و کار کوچک به یک سرور نیاز دارید یا به دنبال بستری برای میزبانی چندین وب‌سایت هستید؟

پاسخ مشخصی برای این سوال وجود ندارد؛ چرا که جواب آن به عوامل مختلفی از جمله بودجه و نیازهای فردی بستگی دارد. با این حال، به طور کلی وقتی امکان خرید یک سرور خصوصی مجازی (VPS) وجود دارد که فرد سرمایه لازم را داشته باشد و الزامات خاص خرید VPS را درک کند. هنگام خرید VPS، فرد ابتدا باید نوع سرور مجازی خود را مشخص کند.

تفاوت VPS و هاست اشتراکی چیست؟

هاست اشتراکی یک سرویس‌ میزبانی پرکاربرد است که در آن منابع به صورت مشترک در اختیار کاربران قرار می‌گیرد. اصلی‌ترین تفاوت هاست اشتراکی با سرور مجازی این است که در هاست اشتراکی منابع جداگانه و اختصاصی برای هر فرد وجود ندارد. اگر سرور مجازی را مانند یک ساختمان مسکونی در نظر بگیریم، هر واحد فضای اختصاصی خود را دارد و مدیریت آن برعهده خود شخص است. از طرفی دیگر هاست اشتراکی را می‌توان به پارک تشبیه کرد که افراد بسیاری در آن حضور دارند از منابعش استفاده می‌کنند. در این حالت بر خلاف VPS، فعالیت یک کاربر روی دیگری تاثیر می‌گذارد.

چه زمانی باید از VPS استفاده کنید؟

بهترین راه برای ارزیابی اینکه آیا نیاز به خرید VPS دارید یا خیر این است که وبسایت خود را بررسی کنید. در ادامه هشت نشانه وجود دارد که به شما می‌گوید زمان خرید VPS فرا رسیده است.

1. نگران امنیت هستید

اگر به ویژگی‌های امنیتی پیشرفته، قابلیت‌های مانیتورینگ حرفه‌ای، پشتیبانی بیشتر و بهبود وب‌سایت خود فکر می‌کنید، حتما خرید VPS را در نظر بگیرید. با خرید VPS، منابع اختصاصی را دریافت کرده و می‌توانید روی ویژگی‌های امنیتی درجه یک حساب کنید.

2. حجم زیاد ترافیک 

اگر به تازگی وب‌سایت خود را راه اندازی کرده‌اید و ترافیک زیادی در آن وجود ندارد، هاست اشتراکی راهکار ایده آلی برای شماست. با این حال، اگر مخاطبان وب‌سایت شما به طور مداوم در حال رشد هستند، بهتر است هاست را ارتقا دهید. شما نمی‌خواهید وب‌سایت کندی داشته باشید یا حتی بدتر از آن، سرور نتواند ترافیک را مدیریت کند. اگر می‌خواهید تعداد بازدیدکنندگان وبسایت افزایش یابد، به خودتان لطف کنید و به VPS مهاجرت کنید.

3. وب‌سایت به کندی در حال اجراست

هاست اشتراکی برای وب‌سایت‌هایی که از مقدار زیادی رم استفاده می‌کنند مناسب نیست. همانطور که وب‌سایت رشد می‌کند و محتوای بیشتری به آن اضافه می‌شود، باVPS  زمان بارگذاری وب‌‎سایت بسیار کاهش میابد. این اتفاق نشان دهنده این است که شما در حال به حداکثر رساندن محدودیت‌های خود هستید.

4. فروشگاه آنلاین

لحظه‌ای که برای راه اندازی یک فروشگاه آنلاین برنامه ریزی می‌کنید، لحظه‌ای است که باید سرور میزبان خود را ارتقا دهید. چرا؟ زیرا با خرید VPS، شما یک سرور مجازی امن و اختصاصی برای خود دارید. در VPS استانداردهای امنیتی کارت‌های اعتباری برای محافظت در برابر سرقت اطلاعات رعایت شده است.

اگر کارت‌های اعتباری را در وب‌سایت خود از طریق درگاه پرداخت می‌پذیرید، باید هر کاری که می‌توانید برای اطمینان از امنیت اطلاعات مشتریان خود انجام دهید. از آنجایی که VPS از سرور میزبان مشترک امن‌تر است، برای وب سایت‌های تجارت الکترونیک گزینه بهتری محسوب می‌شود.

5. نیاز به نصب نرم افزار سفارشی

هاست اشتراکی برای صاحبان وب سایت‌هایی که سایت خود را با وردپرس یا سایر سیستم‌های مدیریت محتوا می‌سازند یک گزینه عالی است. با این حال، اگر به نقطه‌ای رسیدید که نیاز به نصب نرم‌افزار سفارشی یا هر برنامه‌نویسی پیشرفته دیگری داشتید، در این صورت سرور مجازی کنترل بیشتری در اختیار شما قرار می‌دهد. به عنوان مثال، برنامه‌های مالیاتی و حسابداری به در دسترس بودن شبانه روزی سرور و اینترنت پرسرعت نیاز دارند. برای اجرای موفقیت آمیز این برنامه‌ها، به یک VPS مناسب نیاز دارید. ممکن است هنگام کار بر روی یک سرور اشتراکی متوجه شوید برخی از اقدامات پیشرفته ممنوع هستند یا اینکه برنامه‌ها پشتیبانی لازم برای عملکرد صحیح را ندارند. به جای مقابله با این مشکل احتمالی، سرور خود را به VPS ارتقا دهید و بلافاصله کنترل بیشتری بر اقدامات به دست آورید.

نتیجه گیری

فرایند خرید VPS می‌تواند بسیار حساس باشد، زیرا عوامل مختلفی وجود دارد که باید در نظر گرفته شوند. سرور خصوصی مجازی (VPS) بخشی از یک سرور اختصاصی است که با مجازی سازی به چندین بخش تقسیم شده و برای اهداف مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرد. هر VPS براساس تنظیمات اعمال شده، سهم خاصی از منابع سرور را در اختیار دارد. 

با توجه به اینکه منابع یک سرور به چند بخش تقسیم می‌شود، هزینه خرید سرور مجازی اغلب کمتر از یک سرور اختصاصی خواهد بود. با توجه به نیازهایی که دارید، سرور مجازی می‌تواند یک انتخاب عالی برای شما باشد.