thinclient

وبلاگی در حوزه تین کلاینت

thinclient

وبلاگی در حوزه تین کلاینت

آشنایی با مفهوم امنیت سایبری!

در سال 2020، میانگین هزینه نشت داده‌ها 3.86 میلیون دلار در سراسر جهان و 8.64 میلیون دلار در ایالات متحده بود. مجرمان امنیت سایبری ، اطلاعات شناسایی شخصی مشتریان (PII) را که شامل نام، آدرس، شماره شناسایی و اطلاعات کارت اعتباری است هدف قرار می‌دهند و سپس این سوابق را در بازارهای دیجیتال زیرزمینی می‌فروشند. پیچیدگی سیستم امنیتی ایجاد شده توسط فناوری‌های متفاوت و فقدان تخصص داخلی، می‌تواند این هزینه‌ها را افزایش دهد. اما سازمان‌هایی که دارای یک استراتژی جامع امنیت سایبری هستند و با بهترین شیوه‌ها اداره می‌شوند، می‌توانند به طور موثرتری با تهدیدات سایبری مبارزه کنند.
امنیت سایبری چیست؟
cybersecurity یا همان امنیت‌سایبری عمل محافظت از سیستم‌های حیاتی و اطلاعات حساس در برابر حملات دیجیتال است. اقدامات cybersecurity که به عنوان امنیت فناوری اطلاعات (IT) نیز شناخته می‌شود، برای مقابله با تهدیدات علیه سیستم‌ها و برنامه‌های کاربردی شبکه‌ای طراحی شده‌اند، خواه این تهدیدات از داخل یا خارج از سازمان سرچشمه بگیرند.
حوزه‌های امنیت سایبری چیست؟
یک استراتژی امنیت سایبری قوی دارای لایه‌های محافظتی برای دفاع در برابر جرایم سایبری است، از جمله حملات سایبری که سعی در دسترسی، تغییر یا از بین بردن داده‌ها دارند. اخاذی از کاربران یا سازمان؛ یا هدفشان برهم زدن معاملات عادی تجاری است. اقدامات متقابل باید شامل موارد زیر باشد:
امنیت زیرساخت‌های حیاتی
شیوه‌هایی برای حفاظت از سیستم‌های رایانه‌ای، شبکه‌ها و سایر دارایی‌هایی که جامعه برای امنیت ملی، سلامت اقتصادی و یا امنیت عمومی به آن‌ها تکیه می‌کند
امنیت شبکه
شامل اقدامات امنیتی شبکه از جمله اتصالات سیمی و بی‌سیم (Wi-Fi) برای محافظت از شبکه کامپیوتری در برابر نفوذگران است.
امنیت سایبری برنامه‌ها
فرآیندهایی که به محافظت از برنامه‌های کاربردی لوکال و فضای ابری کمک می‌کند. امنیت سایبری در برنامه‌های کاربردی باید در مرحله طراحی، با ملاحظاتی برای نحوه مدیریت داده‌ها، احراز هویت کاربر و غیره ایجاد شود.
امنیت ابری
محاسبات محرمانه و واقعی، که داده‌های ابری را در فضای ذخیره‌سازی، در حین حرکت به درون ابر و در حین پردازش رمزگذاری می‌کند تا از حریم خصوصی مشتری، الزامات تجاری و انطباق با مقررات حمایت کند.
امنیت اطلاعات
اقدامات حفاظت از داده‌ها، مانند مقررات عمومی حفاظت از داده‌ها یا GDPR، که حساس‌ترین داده‌های شما را از دسترسی غیرمجاز و قرار گرفتن در معرض سرقت محافظت می‌کند.
آموزش کاربر نهایی
در جهت ایجاد آگاهی امنیتی در سراسر سازمان برای تقویت امنیت نقاط انتهایی است. به عنوان مثال، کاربران می‌توانند برای حذف ایمیل‌های مشکوک، اجتناب از دستگاه‌های USB ناشناخته و غیره آموزش ببینند.
بازیابی فاجعه
برنامه‌ریزی تداوم کسب و کار بسیار حائز اهمیت است. این برنامه‌ریزی قطعا ابزارها و رویه‌هایی برای پاسخگویی به رویدادهای برنامه ریزی نشده، مانند بلایای طبیعی، قطع برق، یا حوادث امنیت سایبری، با حداقل اختلال در عملیات کلیدی را در بر می‌گیرد.
امنیت ذخیره سازی
عملکرد این حوزه به گونه‌ای است که رمزگذاری و کپی‌ داده‌های غیرقابل تغییر انجام شود. این‌ها در یک فضا باقی می‌مانند، بنابراین می‌توان آن‌ها را به سرعت بازیابی کرد تا تأثیر یک حمله سایبری را به حداقل برساند.
افسانه‌های خطرناک امنیت سایبری
حجم حوادث امنیت سایبری در سرتاسر جهان در حال افزایش است، اما تصورات غلط همچنان پابرجاست، از جمله این تصور که:
مجرمان سایبری خارجی هستند
در واقعیت، نشت امنیت سایبری اغلب نتیجه افراد مخرب داخلی است که برای خودشان یا در هماهنگی با هکرهای خارجی کار می‌کنند.
تمام خطرات به خوبی شناخته و بررسی شده است
در واقع، سطح خطر همچنان در حال گسترش است و هزاران آسیب‌پذیری جدید در برنامه‌ها و دستگاه‌های قدیمی و جدید گزارش شده است. و خطای انسانی همچنان افزایش می‌یابد.
صنعت من امن است
هر صنعتی سهم خود را از خطرات امنیت سایبری دار.، زیرا دشمنان سایبری تقریباً در هر سازمانی از نیازهای شبکه‌های ارتباطی سوء استفاده می‌کنند. برای مثال، می‌توان به حملات باج‌افزاری اشاره کرد.
تهدیدات سایبری رایج کدام‌اند؟
اگرچه متخصصان امنیت سایبری سخت تلاش می‌کنند تا شکاف‌های امنیتی را ببندند، مهاجمان همیشه به دنبال راه‌های جدیدی برای فرار از امنیت فناوری اطلاعات هستند. جدیدترین تهدیدات امنیت سایبری چرخش جدیدی بر روی تهدیدات «شناخته‌شده» ایجاد می‌کند این تهدیدات در حال تحول عبارتند از:
بد افزار
اصطلاح «بدافزار» به انواع نرم‌افزارهای مخرب مانند کرم‌ها، ویروس‌ها، تروجان‌ها و جاسوس‌افزارها اشاره دارد که دسترسی غیرمجاز را فراهم می‌کنند یا به رایانه آسیب می‌رسانند.
باج افزار
باج‌افزار نوعی بدافزار است که فایل‌ها، داده‌ها یا سیستم‌ها را قفل می‌کند و تهدید می‌کند که داده‌ها را پاک یا نابود می‌کند. همچنین ممکن است داده‌های خصوصی یا حساس را در اختیار عموم قرار ‌دهد. مگر اینکه باجی به مجرمان سایبری که حمله را انجام داده‌اند، پرداخت شود.
فیشینگ / مهندسی اجتماعی
فیشینگ نوعی مهندسی اجتماعی است که کاربران را فریب می‌دهد تا PII یا اطلاعات حساس خود را در اخیار قرار دهند. در کلاهبرداری‌های فیشینگ، به نظر می‌رسد ایمیل‌ها یا پیام‌های متنی از طرف یک شرکت قانونی و معتبر است. این پیام‌ها اطلاعات حساسی مانند اطلاعات کارت اعتباری یا اطلاعات ورود به سیستم را درخواست می‌کنند.
تهدیدهای داخلی
کارمندان فعلی یا سابق، شرکای تجاری، پیمانکاران، یا هرکسی که در گذشته به سیستم‌ها یا شبکه‌ها دسترسی داشته‌اند، در صورت سوء استفاده از مجوزهای دسترسی، می‌توانند به عنوان یک تهدید داخلی برای امنیت سایبری مجموعه در نظر گرفته شوند. تهدیدهای داخلی می‌توانند برای راه حل‌های امنیتی سنتی مانند فایروال‌ها و سیستم‌های تشخیص نفوذ که بر تهدیدات خارجی تمرکز دارند نامرئی باشند.
حملات انکار سرویس توزیع شده (DDoS).
حمله DDoS سعی می‌کند یک سرور، وب سایت یا شبکه را با بارگذاری بیش از حد ترافیک که معمولاً از چندین سیستم هماهنگ هستند از کار بیاندازد. حملات DDoS از طریق پروتکل مدیریت شبکه ساده (SNMP) که برای مودم‌ها، چاپگرها، سوئیچ‌ها، روترها و سرورها استفاده می‌شود، شبکه‌های سازمانی را تحت تأثیر قرار می‌دهند.
تهدیدات پایدار پیشرفته (APT)
در یک APT، یک مزاحم یا گروهی از مزاحمان به یک سیستم نفوذ می‌کنند و برای مدت طولانی شناسایی نمی‌شوند. نفوذگر، شبکه‌ها و سیستم‌ها را دست نخورده باقی می‌گذارد تا متجاوز بتواند از فعالیت‌های تجاری جاسوسی کند و داده‌های حساس را بدزدد و در عین حال از فعال‌سازی اقدامات متقابل دفاعی اجتناب کند.
حملات انسان در وسط
Man-in-the-Middle یک حمله استراق سمع است که در آن یک مجرم سایبری پیام‌ها را بین دو طرف رهگیری کرده و به منظور سرقت داده‌ها ارسال می‌کند. به عنوان مثال، در یک شبکه Wi-Fi ناامن، یک مهاجم می تواند امنیت سایبری را با استفاده از رهگیری داده‌هایی که بین دستگاه مهمان و شبکه ارسال می شود در خطر بیاندازد.
نتیجه‌گیری
برای بالا بردن امنیت سایبری، شیوه‌هایی نیز مطرح هستند که نقش به سزایی دارند و همچنین بسیار مهم و حیاتی‌اند. برای اینکه با عملکرد هرکدام از این شیوه‌ها بهتر آشنا شوید مقاله‌های بعدی مجله رها را دنبال کنید.

روش افزایش شتابدهی ماوس چیست؟

استفاده از روش افزایش شتابدهی ماوس اگر چه معایبی دارد اما در بعضی موارد می‌تواند مفید باشد. اگر محدود به فضای کوچکی هستید، مثلا یک پد ماوس کوچک دارید یا فضای کافی روی میز خود ندارید، باید از روش افزایش شتابدهی ماوس استفاده کنید. این کار باعث می‌شود که بتوانید با حرکت سریع‌تر ماوس، مسافت بیشتری را روی صفحه‌ نمایش بپیمایید. این ویژگی مطمئنا نیاز به عادت کردن دارد، اما ممکن است مشخص شود که در عین حال مورد علاقه شماست. توصیه می‌کنیم آن را امتحان کنید و ببینید که چگونه و بر چه چیزهایی تأثیر می‌گذارد. بیایید بلافاصله شروع کنیم!
روش افزایش شتابدهی ماوس چگونه است؟
اگر کامپیوتر شما به دلیل حساسیت ماوس کند می‌شود، افزایش شتابدهی ماوس، راهی عالی برای سریع‌تر کردن ویندوز 10 نسبت به قبل است.
بیایید روش افزایش شتابدهی ماوس را با استفاده از ویندوز 10 بررسی کنیم
روی لوگوی ویندوز در گوشه سمت چپ پایین صفحه کلیک کنید.
روی نماد چرخ دنده در ستون سمت چپ منوی Start کلیک کنید. با این کار منوی اصلی تنظیمات ویندوز باز می شود.
روی Devices کلیک کنید که نزدیک به بالای منو و با تصویر یک بلندگو و یک صفحه کلید است.
روی ماوس کلیک کنید. که در واقع سومین گزینه از بالا در ستون سمت چپ است. با این کار تنظیمات ماوس در سمت راست پنجره باز می شود.
روی گزینه Additional mouse options کلیک کنید. که در بخش “Related Settings” در گزینه های ماوس قرار دارد. با این کار پنجره ویژگی های ماوس باز می‌شود.
روی گزینه‌ Pointer Options کلیک کنید. که یک زبانه در بالای پنجره ماوس است.
این یکی از روش افزایش شتابدهی ماوس است که با استفاده ار آن می‌توانید سرعت نشانگر ماوس خود را تنظیم کنید. در بخش “Motion” نزدیک بالای پنجره، روی نوار لغزنده کلیک کرده و به سمت چپ بکشید تا سرعت ماوس را کاهش دهید یا به سمت راست برای افزایش سرعت ماوس خود را بکشید.
سرعت اشاره‌گر خود را تست کنید. ماوس را حرکت دهید و سرعت اشاره‌گر را تماشا کنید. اگر نشانگر ماوس خیلی سریع حرکت می‌کند، نوار لغزنده “Motion” را کاهش دهید. اگر خیلی آهسته حرکت می‌کند، نوار لغزنده “Motion” را افزایش دهید.
ممکن است چند دقیقه طول بکشد تا سرعت بهینه ماوس را کاهش دهید. روی Apply کلیک کنید، سپس روی OK کلیک کنید. هر دو گزینه در پایین پنجره قرار دارند. با انجام این کار تنظیمات شما ذخیره شده و پنجره ماوس بسته می‌شود. اکنون نشانگر ماوس شما باید با سرعت تعیین شده شما حرکت کند.
چرا به گیمرها توصیه می‌شود به جای استفاده از روش  افزایش شتابدهی ماوس، شتاب ماوس را خاموش کنند؟
اگر بازی‌های ویدیویی انجام می‌دهید که در آن، حرکات دقیق ماوس، مانند تیراندازی‌های اول شخص، پرکاربرد است، آنگاه مختل نشدن این هدف برای‌تان بسیار مهم خواهد بود. حرکات دقیق به شما این امکان را می‌دهد که ضربات بیشتری به حریفان خود وارد کنید و در بازی خود عملکرد بهتری داشته باشید.
شتاب ماوس ویندوز 10 قابلیتی است که باعث می‌شود مکان نمای شما بر اساس سرعت حرکت کند و نه بر اساس فاصله فیزیکی که ماوس خود را حرکت می‌دهید. به عنوان مثال، می توانید به آرامی ماوس خود را حرکت دهید و باز هم به اندازه یک حرکت کوچک اما سریع، مسافت روی صفحه نمایش را طی کنید.
از سوی دیگر، عدم استفاده از روش افزایش شتابدهی ماوس باعث می‌شود مکان نمای شما مقدار ثابتی از فاصله را صرفا بر اساس حرکت فیزیکی ماوس طی کند. این منجر به کنترل بیشتر بر مکان نما شده و بازی شما را بهبود می‌بخشد.
نتیجه‌گیری
در حالی که روش افزایش شتابدهی ماوس عمدتا برای ویندوز 10 نوشته شده‌اند، می‌توان آن‌ها را برای سیستم‌های قدیمی‌تر مانند ویندوز 8 و ویندوز 7 نیز اعمال کرد. اگر کسی را می‌شناسید که مشکلات مشابهی دارد، حتما راهنمای ما را به اشتراک بگذارید!

موارد لازم در یک قرارداد دورکاری چیست؟

قرارداد دورکاری بخش مهمی از دورکاری است. دورکاری به کارکنان این امکان را می‌دهد که تمام یا بخشی از هفته کاری خود را در خانه، جاده یا در هر مکانی خارج از سازمان کار کنند. زمانی که کارمند و آن شغل برای چنین سبک و شیوه‌ای مناسب باشد، دورکاری یک گزینه کاری قابل دوام و انعطاف پذیر است. 

دورکاری ممکن است برای برخی از کارمندان و مشاغل مناسب باشد اما برای برخی دیگر مناسب نیست. دورکاری یک حق نیست، همچنین یک مزیت و آفر مجزا از طرف شرکت نیست. و به هیچ وجه شرایط و ضوابط استخدام را تغییر نمی‌دهد. 

بنابراین حتی اگر در شرایط دورکاری مشغول به کار هستید، نیازمند یک قرارداد خوب و کامل نیز هستید. برای اینکه بدانید لازمه یک قرارداد دورکاری چیست ما در این مقاله موارد قابل توجه و مهم را برای شما توضیح داده‌ایم. تا انتهای مقاله با ما همراه باشید.

چه مواردی قبل از تنظیم قرارداد دورکاری باید بررسی شود؟

باید توجه داشت که قبل از تنظیم یک قرارداد استاندارد دورکاری، هر دو طرف باید مواردی را در نظر داشته و باهم بررسی کنند. موارد قابل ارزیابی را در چند بند برای شما در اینجا آورده‌‌ایم که مرور آن مفید خواهد بود.

دورکاری می‌تواند غیررسمی باشد، مانند کار کردن از خانه برای یک پروژه کوتاه‌مدت یا در جاده و در طول سفر، یا می‌تواند یک برنامه رسمی و تنظیم شده برای کار دور از دفتر باشد.

افرادی که درخواست ترتیبات رسمی دورکاری می‌کنند باید حداقل برای 12 ماه کار مداوم و منظم استخدام شوند و باید سابقه عملکرد رضایت‌بخشی داشته باشند.

قبل از انعقاد هرگونه قرارداد در زمینه دورکاری، کارمند و مدیر، با کمک بخش منابع انسانی، مناسب بودن چنین ترتیبی را با بررسی موارد زیر ارزیابی خواهند کرد:

ارزیابی شایستگی کارمند در قرارداد دورکاری

نیازها و عادات کاری کارمند را با ویژگی‌هایی که معمولا افراد موفق در حوزه دورکاری دارا هستند مقایسه کرده و ارزیابی می‌کنند.

وظایف شغلی

کارمند و مدیر در مورد مسئولیت‌های شغلی بحث خواهند کرد و تعیین خواهند کرد که آیا این شغل برای دورکاری مناسب است یا خیر.

نیازسنجی فضای کاری و مسائل زمان بندی

کارمند و مدیر نیازهای فیزیکی فضای کار و مکان مناسب برای دورکاری را بررسی خواهند کرد.

مالیات و سایر پیامدهای قانونی

کارمند باید هرگونه پیامدهای مالیاتی یا قانونی را تعیین کند. مسئولیت انجام کلیه تعهدات در این زمینه صرفا بر عهده کارمند است. در صورت موافقت کارمند و مدیر و موافقت بخش منابع انسانی، پیش نویس قرارداد دورکاری تهیه و به امضای همه طرفین خواهد رسید و یک دوره آزمایشی سه ماهه آغاز خواهد شد.

ارزیابی عملکرد دورکاری در طول دوره آزمایشی شامل تعامل منظم از طریق تلفن و ایمیل بین کارمند و مدیر و جلسات هفتگی حضوری برای بحث در مورد پیشرفت کار و مشکلات خواهد بود. در پایان دوره آزمایشی، کارمند و مدیر هر یک ارزیابی را تکمیل می‌کنند. و توصیه هایی را برای ادامه یا اصلاحات ارائه می‌دهند. ارزیابی عملکرد کارمندان از راه دور بعد از دوره آزمایشی، با ارزیابی کارمندانی که در دفتر کار می‌کنند هم از نظر محتوا و هم از نظر مسائل دیگر مطابقت دارد، اما به جای عملکرد مبتنی بر زمان، بر خروجی کار و تکمیل اهداف تمرکز دارد

نیازسنجی تجهیزات

با توجه به اطلاعات ارائه شده، دقیق و به صورت موردی، نیازسنجی تجهیزات توسط کارمند و سرپرست، انجام می‌شود. که شامل مواردی مانند سخت افزار، نرم افزار، مودم، خطوط تلفن و سایر تجهیزات اداری است. دورکار باید فهرستی از تمام اموال دریافت شده را امضا کند و موافقت کند که اقدامات لازم را برای محافظت از اقلام در برابر آسیب یا سرقت انجام دهد. پس از پایان کار، کلیه اموال شرکت، به شرکت مسترد خواهد شد، مگر اینکه ترتیبات دیگری اندیشیده شده باشد.

تضمین امنیت در قرارداد دورکاری

مطابق با انتظارات سازمان از کارمندانی که در دفتر کار می‌کنند، امنیت اطلاعات سازمان از کارمندان دورکار نیز انتظار می‌رود.

زمان کار کرد

کارمندان دورکاری که از قانون اضافه کاری مستثنی نیستند، ملزم به ثبت دقیق تمام ساعات کار با استفاده از سیستم زمان سنجی خواهند بود. ساعات کاری بیش از ساعات برنامه‌ریزی شده در روز و در هفته نیاز به تایید قبلی سرپرست راه دور دارد. عدم رعایت این الزام ممکن است منجر به فسخ فوری قرارداد دورکاری شود.

نتیجه‌گیری

در تنظیم قرارداد دورکاری توجه به این نکته بسیار حائز اهمیت است که دورکاری یک شیوه کاری جایگزین برای مراقبت بهتر از کودک نیست. اگرچه ممکن است برنامه زندگی دورکار، برای مدیریت نیازهای مربوط به مراقبت از کودک اصلاح شود و بهبود یابد، اما تمرکز این این کار باید بر عملکرد شغلی و برآورده کردن خواسته‌های تجاری باقی بماند. این افراد در چنین مواردی باید درباره انتظارات خود و شرایط کاری خود با اعضای خانواده صحبت کنند.

دارک وب چیست؟

احتمالا واژه دارک وب به گوشتان خورده است و با خود فکر کرده‌اید که دارک وب چیست ؟ از زمانی که اینترنت برای اولین بار در دهه 1990 در دسترس عموم قرار گرفت، به طرق مختلف تغییر کرده است، و یکی از بحث برانگیزترین تحولات، رشد به اصطلاح دارک وب است. بزرگسالان ممکن است نگران بازدید جوانان از دارک وب باشند، به خصوص که گزارش‌های مطبوعاتی اغلب آن‌ها را با فعالیت آنلاین خطرناک یا غیرقانونی مرتبط می‌کنند. با این حال، برخی از جنبه‌های مثبت نیز در آن وجود دارد. در واقع مشکلات از خود فناوری ناشی نمی‌شوند، بلکه ناشی از روش‌هایی هستند که مردم از آن استفاده می‌کنند.
دارک وب چیست؟
در اینجا توضیح کوتاهی در مورد “دارک وب”، نحوه دسترسی به آن و خطرات آن ارائه کرده‌ایم.
اپن وب چیست؟
این بخش از اینترنت برای عموم قابل مشاهده است که اکثر ما هر روز از آن استفاده می‌کنیم و از طریق موتورهای جستجو مانند گوگل یا بینگ به آن دسترسی داریم.
دیپ وب چیست؟
این بخشی از اینترنت است که معمولا از دید عموم پنهان است. از طریق موتورهای جستجوی معمولی نمی‌توان به آن دسترسی داشت و از راه های دیگر و کمتر شناخته شده، قابل دسترسی است. بخش عمده “دیپ وب” از پایگاه‌های داده‌ای تشکیل شده است که می‌توان به طور ایمن از طریق “اپن وب” به آن‌ها دسترسی داشت. به عنوان مثال، پایگاه‌های اطلاعاتی مرتبط با رزرو هتل، خریدهای آنلاین، سوابق پزشکی، بانکداری و غیره. محتوا فقط توسط افراد مجاز (مانند کارمندان) قابل خواندن است و با استفاده از رمز عبور محافظت می‌شود.
دارک وب چیست؟
دستگاه و دیوایسی که شما از طریق آن آنلاین می‌شوید، دارای آدرس IP (پروتکل اینترنت) است. که یک هویت آنلاین منحصر به فرد است. آدرس IP شبکه‌ها را قادر می‌سازد تا اطلاعات مناسب را به مکان مناسب ارسال کنند. اطمینان از رسیدن ایمیل به مقصد میتواند به عنوان یک مثال مناسب از آن نام برد. در همین جهت، فعالیت اینترنتی افراد را می‌توان با استفاده از آدرس IP آن‌ها ردیابی و نظارت کرد.
دارک وب از سیستم‌های پیچیده‌ای استفاده می‌کند که آدرس IP واقعی کاربر را ناشناس می‌سازد، و تشخیص اینکه دستگاه از کدام وب‌سایت‌ها بازدید کرده است، بسیار دشوار است.
با استفاده از نرم افزار اختصاصی قابل دسترسی است که شناخته شده‌ترین آن Tor (The Onion Router) نام دارد.
روزانه حدود 2.5 میلیون نفر از Tor استفاده می‌کنند. Tor به خودی خود دارک وب نیست، بلکه راهی است که از طریق آن می‌توان در اپن وب و دارک وب بدون اینکه کسی قادر به شناسایی کاربر یا ردیابی فعالیت آن‌ها باشد، فعالیت کرد.
عملکرد Tor چگونه است؟
Tor نرم‌افزار ناشناس‌سازی است که می‌توان از طریق یک موتور جستجو به آن دسترسی پیدا کرد و سپس دانلود کرد.
Tor پیام فرستنده را در لایه‌های رمزگذاری می‌پیچد. جستجوها یا پیام‌های ارسال شده از طریق مرورگر Tor مستقیماً به مقصد مورد نظر خود نمی‌روند. آن‌ها از طریق گره‌ها که رایانه‌های دیگری هستند و توسط کاربران Tor اداره می‌شوند، منتقل می‌شوند. در هر گره، یک لایه رمزگذاری شده برداشته می‌شود و سپس پیام به گره بعدی ارسال می‌شود. هر گره هویت گره قبلی و گره بعدی را می‌داند، اما سایر گره‌ها را در زنجیره نمی‌شناسد. بنابراین، پیگیری کل سفر یک پیام یا تعیین اینکه از کجا شروع شده و چه کسی آن را ارسال کرده، بسیار دشوار است.
چه کسانی از “دارک وب” استفاده می‌کنند؟
اغلب کسانی که از دارک وب استفاده می‌کنند سه دلیل اصلی دارند:
ناشناس سازی
افراد ممکن است دلایل زیادی برای محافظت از هویت آنلاین خود داشته باشند. در برخی موارد، این به این دلیل است که اگر هویت آن‍‌ها مشخص شود در خطر خواهند بود. برای مثال در کشورهایی که دولت مطبوعات آزاد را ممنوع می‌کند یا جایی که سانسور سیاسی وجود دارد، دیگران ممکن است از آن برای کاهش خطر قربانی شدن استفاده کنند. مانند افرادی که تحت تعقیب سایبری قرار گرفته‌اند یا نگران امنیت بانکداری آنلاین هستند.
دسترسی به سرویس های پنهان دارک وب چیست؟
سرویس مخفی (که به عنوان سرویس پیاز نیز شناخته می‌شود) سرویسی است که نه تنها کاربر، بلکه ناشناس بودن خود وب سایت نیز توسط Tor محافظت می‌شود. این بدان معنی است که آدرس IP سایت قابل شناسایی نیست. و به این معنی که اطلاعات مربوط به میزبان، مکان یا محتوای آن پنهان است. سرویس‌های مخفی گاهی اوقات «آدرس پیاز» نامیده می‌شوند زیرا نام وب‌سایت اغلب به .onion ختم می‌شود.
Tor به خودی خود یک سرویس مخفی نیست، اما سایت‌هایی که میزبان آن هستند جزو سرویس مخفی هستند. از سرویس‌های مخفی می‌توان به طور قانونی استفاده کرد، به عنوان مثال برای افشای اطلاعات یا به اشتراک گذاشتن اطلاعات حساس مانند موارد مربوط به جنایات است. با این حال عموما اعتقاد بر این است که اکثر سرویس‌های پنهان حاوی مطالب غیرقانونی هستند. آن‌ها اغلب نیاز به ثبت نام دارند (نام کاربری، رمز عبور و غیره) و برخی دارای بخش‌های “VIP” هستند که فقط با دعوت از طرف مدیران یا از طریق برنامه‌ای که توسط یکی از اعضا ساخته شده و توسط مدیران تأیید شده است قابل دسترسی است.
فعالیت غیرقانونی.
دارک وب ممکن است توسط افرادی استفاده شود که مایل به انجام فعالیت‌های غیرقانونی آنلاین، مانند فروش سلاح یا مواد مخدر هستند.توجه نمایید که این نوع عملیات و وب‌سایت‌هایی که آن‌ها را ارائه می‌دهند، اغلب به عنوان سرویس‌های پنهان نامیده می‌شوند.
آیا استفاده از Tor قانونی است؟
استفاده از Tor یا بازدید از دارک وب به خودی خود غیرقانونی نیست. انجام اقدامات غیرقانونی به صورت ناشناس، مانند دسترسی به تصاویر کودک آزاری، ترویج تروریسم، یا فروش اقلام غیرقانونی مانند سلاح، غیرقانونی است.
دارک وب چه خطراتی دارد؟
از بسیاری جهات، خطرات دارک وب مانند خطراتی است که ممکن است در اپن وب با آن مواجه شوید. افراد جوان در هر دو محیط ممکن است به پورنوگرافی، تصاویر کودک آزاری، یا سایت‌های فروش مواد مخدر و سلاح دسترسی داشته باشند.بسیاری از افراد جوان همچنین در معرض خطر استثمار و سوء استفاده از سوی مجرمان جنسی هستند که از تمام بخش‌های اینترنت برای هدف قرار دادن قربانیان استفاده می‌کنند. البته ناگفته نماند، شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد مجرمان بیشتر در اپن وب با قربانیان تعامل دارند. وب تاریک یا دارک و بیشتر توسط مجرمان جنسی استفاده می‌شود تا آشکارا درباره «تاکتیک‌ها» برای استثمار جوانان صحبت کنند.
نتیجه گیری
داشتن مکالمات صادقانه برای کمک به جوانان در جهت ایجاد رفتارهای امن‌تر بسیار مهم است. توضیح دهید که محتوای غیرقانونی زیادی در دارک وب وجود دارد. و شما نمی‌خواهید آن‌ها در معرض این موضوع قرار گیرند. انگیزه‌های آن‌ها برای استفاده از Tor را بررسی کنید. و همه گزینه‌ها را با هم مورد بحث قرار دهید. برای مثال، اگر انگیزه آن‌ها افزایش حریم خصوصی اینترنتی است، ممکن است مسیرهای دیگری نیز وجود داشته باشد که هر دوی شما با آن موافق باشید. امیدواریم مطالبی که در ارتباط با دارک وب چیست بیان شد کمک شایانی به شما کرده باشیم.

فایروال چیست و انواع آن کدام است؟

قبل از اینکه توضیح دهیم فایروال چیست ، آن را با یک مثال بررسی می‌کنیم. آدرس‌های IP را به عنوان خانه‌ها و شماره پورت‌ها را به عنوان اتاق‌های داخل خانه در نظر بگیرید. فقط افراد مورد اعتماد (آدرس منبع) مجاز به ورود به خانه (آدرس مقصد) هستند. سپس بیشتر فیلتر می‌شود تا افراد داخل خانه بسته به اینکه مالک‌اند یا نه، فقط به اتاق‌های خاصی (درگاه‌های مقصد) دسترسی داشته باشند. مالک اجازه دارد به هر اتاق (هر بندری) وارد شود، در حالی که کودکان و مهمانان مجاز به ورود به مجموعه خاصی از اتاق‌ها (درگاه‌های خاص) هستند.

فایروال چیست ؟

فایروال یک دستگاه امنیتی شبکه است که ترافیک ورودی و خروجی شبکه را کنترل می‌کند و بسته‌های داده را بر اساس مجموعه‌ای از قوانین امنیتی، مجاز یا مسدود می‌کند. هدف آن ایجاد یک مانع بین شبکه داخلی شما و ترافیک ورودی از منابع خارجی (مانند اینترنت) به منظور مسدود کردن ترافیک مخرب مانند ویروس‌ها و هکرها است.

فایروال چگونه کار می‌کند؟

حالا که متوجه شده‌ایم فایرووال چیست ، می‌خواهیم به چگونگی عملکرد آن بپردازیم. فایروال‌ها ترافیک ورودی را بر اساس قوانین از پیش تعیین شده به دقت تجزیه و تحلیل می‌کنند و ترافیک ورودی از منابع ناامن یا مشکوک را برای جلوگیری از حملات، فیلتر می‌کنند. فایروال‌ها از ترافیک در نقطه ورودی کامپیوتر به نام پورت‌ها محافظت می‌کنند، جایی که اطلاعات با دستگاه‌های خارجی مبادله می‌شود. به عنوان مثال، “آدرس منبع 172.18.1.1 مجاز است از طریق پورت 22 به مقصد 172.18.2.1 برسد.”

انواع فایروال چیست؟

فایروال‌ها می‌توانند نرم‌افزاری یا سخت‌افزاری باشند، اگرچه بهتر است هر دو را داشته باشید. فایروال نرم‌افزاری برنامه‌ای است که روی هر کامپیوتر نصب می‌شود و ترافیک را از طریق شماره پورت‌ها و برنامه‌ها تنظیم می‌کند، در حالی که فایروال فیزیکی قطعه‌ای از تجهیزات نصب شده بین شبکه و دروازه شما است.

رایج‌ترین نوع فایروال، فایروال‌های فیلترکننده بسته‌های اطلاعاتی هستند که بسته‌ها را بررسی می‌کنند و در صورت عدم مطابقت با مجموعه قوانین امنیتی تعیین‌شده، عبور آن‌ها را منع می‌کنند. این نوع فایروال آدرس IP مبدا و مقصد بسته را بررسی می‌کند. اگر بسته‌ها با قوانین “مجاز” در فایروال مطابقت داشته باشند، آنگاه به آن اعتماد می‌شود که وارد شبکه شود.

فایروال‌های فیلترینگ بسته اطلاعاتی به دو دسته stateful و stateless تقسیم می‌شوند. فایروال‌های Stateless بسته‌های اطلاعاتی را مستقل از یکدیگر بررسی می‌کنند  و فاقد زمینه هستند، و آن‌ها را به اهداف آسانی برای هکرها تبدیل می‌کند. در مقابل، فایروال‌های stateful اطلاعات مربوط به بسته‌های ارسال شده قبلی را به خاطر می‌آورند و بسیار امن‌تر در نظر گرفته می‌شوند.

در حالی که فایروال‌های فیلتر بسته می‌توانند مؤثر باشند، اما در نهایت محافظتی بسیار ابتدایی دارند و می‌توانند بسیار محدود باشند. برای مثال، نمی‌توانند تعیین کنند که آیا محتوای درخواستی که ارسال می‌شود تأثیر نامطلوبی بر برنامه‌ای که به آن می‌رسد دارد یا خیر. اگر یک درخواست مخرب، از یک منبع آدرس قابل اعتماد و مجاز باشد، و منجر به حذف یک پایگاه داده شود، فایروال راهی برای اطلاع از آن نخواهد داشت. فایروال‌های نسل بعدی و فایروال‌های پروکسی برای شناسایی چنین تهدیدهایی مجهزتر هستند.

 Next-generation(NGFW) فایروال چیست؟

این فناوری، فایروال سنتی را با عملکردهای اضافی مانند بازرسی ترافیک رمزگذاری شده، سیستم‌های جلوگیری از نفوذ، آنتی ویروس و غیره ترکیب می‌کند. مهمتر از همه، شامل deep packet inspection (DPI) است. در حالی که فایروال‌های اولیه فقط به سربرگ بسته‌های اطلاعاتی نگاه می‌کنند، داده‌های درون بسته را بررسی کرده و کاربران را قادر می‌سازد تا بسته‌های دارای داده‌های مخرب را به طور مؤثرتری شناسایی، دسته‌بندی یا متوقف کند.

 پروکسی فایروال چیست ؟

ترافیک شبکه را در سطح برنامه فیلتر می‌کنند. برخلاف فایروال‌های اصلی، پروکسی به عنوان یک واسطه بین دو سیستم پایانی عمل می‌کند. کلاینت باید درخواستی را به فایروال ارسال کند، در آنجا بر اساس مجموعه‌ای از قوانین امنیتی ارزیابی می‌شود و سپس مجاز یا مسدود خواهد شد. مهم‌تر از همه، فایروال‌های پروکسی، ترافیک پروتکل‌های لایه 7 مانند HTTP و FTP را نظارت می‌کنند و از بازرسی deep packet inspection برای شناسایی ترافیک مخرب استفاده می‌کنند.

 Network address translation (NAT) فایروال چیست؟

به چندین دستگاه با آدرس‌های شبکه مستقل اجازه می‌دهند با استفاده از یک آدرس IP واحد به اینترنت متصل شوند و آدرس‌های IP فردی را مخفی نگه دارند. در نتیجه، مهاجمانی که شبکه را برای آدرس‌های IP اسکن می‌کنند، نمی‌توانند جزئیات خاصی را ضبط کنند و امنیت بیشتری در برابر حملات فراهم می‌کنند. فایروال های NAT شبیه فایروال‌های پراکسی هستند که به عنوان واسطه بین گروهی از رایانه‌ها و ترافیک بیرونی عمل می‌کنند.

Stateful multilayer inspection (SMLI) فایروال چیست؟

بسته‌های اطلاعاتی را در لایه‌های شبکه، حمل و نقل و برنامه فیلتر می‌کنند و آن‌ها را با بسته‌های مورد اعتماد شناخته شده مقایسه می‌کنند. مانند فایروال‌های NGFW، SMLI نیز کل بسته را بررسی می‌کند. تنها در صورتی به آن‌ها اجازه عبور می‌دهد که هر لایه را جداگانه عبور دهند. این فایروال‌ها بسته‌ها را برای تعیین وضعیت ارتباط بررسی می‌کنند تا اطمینان حاصل شود که تمام ارتباطات آغاز شده فقط با منابع قابل اعتماد انجام می‌شود.

نتیجه گیری

اکنون که دانستیم فایروال چیست می‌توانیم دقیق تر ارتباط میان مثال اول را با این موضوع درک کنیم. در مقالات بعدی به جزئیات مرتبط با فایروال خواهیم پرداخت که احتمالا پاسخ بسیاری از سوالات شما را خواهد داد.